Pep dövrünün sonu: City üçün yeni liderlər
Pep dövrünün sonu: City üçün Enrique planı, Kompany ssenarisi
On il. Onillik hegemonluq. Pep Guardiola-nın İngiltərə futbolundakı macərası yekunlaşmağa doğru gedir və bu, təkcə Manchester City üçün deyil, bütün Premyer Liqa üçün nəhəng boşluq deməkdir.
Etihad-da mövcud müqaviləsinin sonuncu olacağını özü işarə edib. Bu da o deməkdir ki, təxminən 12 aydan sonra Premyer Liqanın ən cazibədar vəzifələrindən biri boşalacaq. Onu əvəz etmək? Asan missiya deyil, bəlkə də mümkün olan ən çətinlərdən biri.
19 kuboklu onillik və boşalacaq taxt
55 yaşlı katalon məşqçi Manchester-də 19 kubok qazanıb. Altı dəfə çempionluq, beş League Cup, tarixi Treble-in tərkib hissəsi olan Champions League, üstəlik FIFA Club World Cup. Bu, sadəcə titul siyahısı deyil, bütöv bir erasının manifestidir.
Belə bir fiqurun getdiyi gün Etihad-da təkcə otaqlar yox, klubun kimliyi də silkələnəcək. City rəhbərliyi bilir: sıradan yaxşı məşqçi ilə bu boşluq dolmur. Yenidən ən yüksək səviyyədə sübut olunmuş, öz ideologiyası, öz damğası olan biri lazımdır.
Burada səhnəyə Luis Enrique çıxır.
Luis Enrique – Pep mirasının təbii varisi?
Enrique və Guardiola-nın yolları çoxdan kəsişib. Onlar Barcelona-da komanda yoldaşı olublar, sonra hər ikisi Spotify Camp Nou-da texniki zona sahibi kimi La Liga və Champions League uğurlarına imza atıblar. İkisi də topa sahib olma, struktur, aqressiv pressing üzərindən qurulan futbolla tanınır, amma hərəsinin öz tonunda.
Son üç ili Paris Saint-Germain-də keçirən Enrique orada klubun ilk Avropa kubokunu qazanıb və hələ də Parisdəki gələcəyi ilə bağlı sualların mərkəzindədir. Müqaviləsi uzadılmayıb, hazırkı anlaşma 2026-27 mövsümünün sonunda bitir. Yəni üfüqdə bir kəsişmə nöqtəsi görünür: City-də Pep dövrünün sonu, Parisdə Enrique müqaviləsinin sonu.
Məhz bu ssenarini sabiq City kapitanı Richard Dunne də düşünür. O, GOAL-a verdiyi müsahibədə, BetVictor Online Casino ilə əməkdaşlıq çərçivəsində danışarkən, Luis Enrique-nin adını birinci çəkir:
Onun fikrincə, Enrique “ən böyük identitetə” malik namizəddir, nə alacağını əvvəlcədən bildiyin, hara getsə, adətən uğur qazanan məşqçi. Bu, City üçün açar məqamdır: oyun üslubu, istədiyi futbolçu profili, qurduğu struktur – hamısı klubun mövcud fəlsəfəsinə oturur.
Dunne-nin məntiqi aydındır: əgər təqvim, müqavilələr, şəxsi planlar üst-üstə düşsə, bu, City üçün “mümkün olan ən yaxşı əvəzləmə” olar. O hətta təəccübünü gizlətmir: bu yay başqa klubların Enrique üçün “çox sərt” şəkildə hərəkət etməməsi onu heyrətləndirərdi. Çünki indi onu alan, sabah City ilə rəqabətdə üstünlük qazana bilər.
Fergusondan sonra, Wengerdən sonra… Pepdən sonra
Bununla belə, Dunne riskin böyüklüyünü də xatırladır. O, Alex Ferguson və Arsene Wenger nümunələrini çəkir: böyük erasının dərhal ardınca gələn məşqçi həmişə ən çətin işi görür. Çünki müqayisə qaçılmazdır, standart isə qeyri-real dərəcədə yüksəkdir.
City-nin ehtiyatlı olması tələb olunur. Bu dəfə səhvə yer yoxdur. Klub, “sadəcə ad” deyil, həqiqətən, Pep dövrünün ağırlığını daşıya biləcək fiqur tapmalıdır. Dunne üçün Enrique həmin qısa siyahının içindədir.
Kompany – gələcəyin Etihad planı?
Luis Enrique “indi və burda” üçün ideal namizəd kimi görünürsə, Dunne City-nin daha uzaq perspektivdə baxdığı başqa bir ad da görür: Vincent Kompany.
11 il, 360 oyun, kapitanlıq, kuboklar, soyunma otağının ürəyi. Kompany-nin Etihad-a qayıdışı azarkeşlərin xəyalı deyil, bir çoxları üçün zaman məsələsidir. Hazırda o, Bayern Munich-də çalışır, yanında da England kapitanı Harry Kane kimi ulduzlar var. Burnley ilə Premyer Liqaya yüksəliş, sonra eniş, indi isə Bundesliqa nəhəngi – bu marşrut ona həm uğurun, həm də zərbənin nə olduğunu öyrədib.
Bayern məşqçiləri tez-tez “rahat” mühitdə işləməkdə ittiham olunur, çünki klub Bundesliqa-da dominantdır. Amma Dunne haqlı olaraq xatırladır: belə yerdə də qələbə qazanmaq məcburiyyəti dəyişmir. Orada da uduzmaq haqqın yoxdur.
O, Bayern-in oyununa baxanda Kompany-nin komandasından zövq aldığını deyir: oyun üslubu, komandanın bütövlüyü, ulduzlarla dolu soyunma otağını idarə etmə tərzi. Bu, City üçün vacib sınaqdır – yüksək ego-ları olan futbolçuları bir ideya ətrafında toplamaq.
Dunne düşünür ki, bu mövsüm üçün Kompany-nin Champions League-də göstərəcəyi nəticə xüsusi əhəmiyyət daşıyacaq. Və əlavə edir: əgər o, növbəti Pep əvəzedicisi olmasa belə, bir neçə ildən sonra City radarında mütləq yer alacaq. Vaxt onun xeyrinə işləyir – öyrənmək, təkmilləşmək, səhvlərdən keçmək üçün. Sonra? Dunne-nin sözləri ilə, City “möhtəşəm bir məşqçi” qazanacaq və buna görə özünü çox şanslı sayacaq.
Pep-in hələ bitməyən aclığı
Bütün bu planlar, ssenarilər, gələcək kombinasiyalar bir tərəfə, ortada bir fakt var: Pep hələ getməyib. Hətta onun müqaviləsinin son ilindən imtina edib, Jurgen Klopp kimi fasilə götürə biləcəyi barədə şayiələr dolaşsa da, Etihad-dakı son görüntü tam başqa mənzərə çəkir.
Arsenal-a qarşı Carabao Cup finalında texniki zonadakı Pep, sakitcə kənardan baxan məşqçi obrazını dağıtdı. Qollar zamanı reklam lövhələrinə dəyən təpiklər, coşqu, qışqırıq – bu, yorğun, bezmiş, “artıq bəsdir” deyən adamın dili deyildi.
Dunne də bunu görüb eyni nəticəyə gəlir: o, həmin oyunda kuboku almağa “qəti qərarlı” Pep gördüyünü deyir. Qələbədən aldığı sevinc, davranışları, bədən dili – bunların heç biri ayrılığa hazırlaşan məşqçini xatırlatmır.
Guardiola özü də son aylarda bu komandanın hələ “tam hazır” olmadığını, amma daha bir mövsümə ehtiyac duyduğunu deyir. “Daha bir il, sonra yenidən böyük titullar uğrunda mübarizəyə qayıdacağıq” mesajı verir. Bu, geri çəkilmə yox, yeni hücumun anonsudur.
City-nin ötən mövsüm əvvəlki illərə nisbətən daha az titul qazanması, təbii ki, “bəlkə də dövr bitir” fikrini gücləndirdi. Amma Arsenal-a qarşı finalda göstərilən dominant oyun, meydanda sərgilənən üstünlük, texniki zonada Pep-in enerjisi başqa şeydən xəbər verir: o, hələ son sözünü deməyib.
Növbəti eraya doğru – amma hələ Pep-in komandası var
Pep Guardiola City-də çoxdan “sadəcə məşqçi” statusunu keçib. O, klubun oyun fəlsəfəsini, gündəlik ritmini, gözləntilərini formalaşdıran əsas fiqurdur. Onun gedişi istər-istəməz yeni eraya start verəcək.
Luis Enrique – hazır, sınanmış, uyğun profilli varis. Vincent Kompany – gələcəyin potensial lideri, klubun ruhundan gələn səs. City rəhbərliyi bu iki xətti paralel aparmalı olacaq: bu günün reallığı və sabahın planı.
Amma bir sual hələ açıq qalır: Pep-in qurduğu bu “super City” layihəsinin son fəslində nə qədər titul, nə qədər iz, nə qədər yadda qalan gecə yazılacaq?
