Pep Guardiola: Milli Komanda Yox, Fasilə və Gündəlik Həyat

Pep Guardiola üçün bu, sadəcə “yox” demək deyildi. Bu, karyerasının fəlsəfəsini bir daha cızan, sərt, amma aydın bir qərar idi.

Uzun illər klub futbolunda gündəlik iş rejiminə alışmış, hər məşqi, hər toxunuşu, hər pressinqi şəxsən idarə edən Guardiola beynəlxalq futbola keçidə isti yanaşmadı. Onu dayandıran təkcə istirahət istəyi deyildi. Onu narahat edən, milli komanda işinin təbiəti idi – uzaqdan skautinq, aylarla oyunçunu yalnız videodan izləmək, az sayda real məşq günü. Yəni, onun üçün futboldan ruhu alan bütün o gündəlik xırdalıqların azalması.

Guardiola öz peşəkar prinsiplərinə sadiq qaldığını açıq şəkildə ortaya qoydu. O, hər rolda tam fədakarlıq tələb etdiyini bir daha xatırlatdı. Uzunmüddətli layihə ilə ona müraciət edən Paolo Maldini ilə münasibətini xüsusi vurğuladı, həm yaxın dostluğunu, həm də ona olan dərin hörmətini qeyd etdi. Amma hörmət belə qərarı dəyişməyə yetmədi.

55 yaşlı mütəxəssis “Gazzetta”ya danışarkən qəti mövqeyini belə ifadə etdi: “Təşəkkür edirəm, şərəf duyuram, amma bu anda özümü buna hazır hiss etmirəm”. Bu cümlə, əslində, onun daxili standartlarının xülasəsi idi.

Keçmiş City baş məşqçisi daha sonra özündən gözləntilərinin sərhədini bir cümlə ilə çəkdi: “Əgər bunu edirəmsə, 100% edirəm”. Yəni, yarımçıq, məsafədən, “idare edəcək qədər” işləmək onun lüğətində yoxdur.

Bu qərar bir daha göstərdi: Guardiola üçün məsələ vəzifənin böyüklüyü deyil, ona verə biləcəyi enerji, gündəlik meydan nəfəsi və tam konsentrasiyadır. Milli komanda kreslosu nə qədər cazibədar olsa da, o, hazır olmadığını hiss etdiyi anda həmin kreslodan imtina etməyi seçdi. Bu, həm özü, həm də onu işə dəvət edənlər üçün bəlkə də ən səmimi cavab idi.