Pep Guardiola-nın Son Qızıl İlləri: Dağılmanın Qiyməti
Amazon-un yeni dördseriyalı sənədli filmi A Beautiful Obsession haqqında ilk təəssürat budur: Manchester City-nin tam nəzarətində çəkilsə də, heç də yumşaldılmış, laklanmış hekayə deyil. Xüsusən də 2024-25 mövsümünün qaranlıq mərkəzinə enəndə.
Bu, Pep Guardiola-nın Mançesterdəki son iki mövsümünün vitrin arxası deyil, vitrinini dağıdan fırtınanın içindən çəkilmiş portretdir. Qışın qaranlıq dövründə ard-arda gələn 13 oyunda 9 məğlubiyyət, cəmi bir qələbə – klubun “qalibiyyət üçün qurulmuş maşın”ını, Khaldoon al-Mubarakın ifadəsi ilə, relsdən çıxaran zolaq.
Şəxsi həyat, soyunma otağı və sərhədlərin silinməsi
Serial çərşənbə günündən Prime-da yayımlanmağa başlayanda tamaşaçı ilk növbədə bir şeyi görəcək: bu, nə Guardiola üçün, nə də futbolçular üçün tərifnamə deyil. Kevin De Bruyne ilə yolların ayrılması, klub tarixinin ən böyük oyunçusunun buraxılması, heç bir kosmetika ilə örtülmür. Khaldoon-un, ötən mövsüm evdə Bayer Leverkusen-ə 0:2 hesablı Çempionlar Liqası məğlubiyyətində Pep-in 10 dəyişiklik etməsinə görə qəzəbi də kəsilib-biçilməyib, kadrlarda qalır.
Ən sarsıdıcı anlardan biri isə menecerin şəxsi həyatının komandanın qarşısında açılmasıdır. 11 dekabr 2024-də Juventus-a 0:2 uduzulan oyundan sonra, Çempionlar Liqasında ardıcıl yeddinci məğlubiyyətə yaxınlaşarkən, Guardiola evliliyinin dağılmasından danışır və bunu komandasını silkələmək üçün alətə çevirir.
“Planetinizdəki ən gözəl qadından boşanmışam,” – deyə o, soyunma otağında qışqırır. “Onu ağlasığmaz dərəcədə sevirəm, amma ehtirası itirdik. Siz futbolla necə oynayırsınız – çünki pul alırsınız? Yoxsa içəridə nəsə var? Ehtiras haradadır?”
Bu, qeyri-adi, riskli seçimdir. Menecerin şəxsi ağrısını motivasiya vasitəsinə çevirməsi, ənənəvi “müəllim-tələbə” məsafəsini bir anda silir. Eyni zamanda onu futbolçularının gözündə daha zəif göstərə biləcək xətti də keçir: sanki adi üsullar işləmir, o da öz həyatının qalıqlarını masanın üstünə tökməyə məcbur olur. Sonra özü də etiraf edir ki, birinci nömrə olmaq üçün nə lazımdır: “Oyunçularını inandırmalısan ki, sənin üçün penthausun damına çıxıb aşağı tullanarlar.”
Bir il sonra, Leverkusen qarşısında etdiyi 10 dəyişiklikdən sonra yenə soyunma otağında eyni not: “Həyatımı, boşanmağımı, ailəmin uzaqda olmasını – hər şeyi sizə görə qurban verirəm. Bəs siz mənə nə qaytarırsınız?”
“O, sadəcə məşqçi deyil, boşanma keçirən insandır”
İkinci epizod – “The Rebuild” – Pep-in yaxın dostu və birinci komanda əməliyyatlarının direktoru Manuel Estiarte-nin etirafları ilə başlayır. O, futbolçulara Guardiola-nın boşanmasını özü açıqladığını deyir. Məqsəd – izah etmək ki, bu gün gördükləri Pep, sadəcə emosional, impulsiv məşqçi deyil, şəxsi həyatında dağılma yaşayan insandır.
“Komandaya dedim: xahiş edirəm, başa düşün, siz indi bir az impulsiv, bəzən yuxarı-aşağı olan məşqçi ilə yox, boşanma keçirən insanla oynayırsınız,” – Estiarte deyir. “Zəruri idi ki, Pep-i ilk dəfə təkcə menecer kimi yox, insan kimi də görsünlər.”
Burada suallar yaranır. Niyə bu qədər həssas məlumatı futbolçulara birbaşa Guardiola özü yox, dostu çatdırır? Bəlkə də, onun özü danışması, yaratmaq istədiyi təsiri gücləndirərdi. Və daha ağır sual: Khaldoon və klubun CEO-su Ferran Soriano, menecerin şəxsi həyatının artıq işinə təsir edib-etmədiyini öz aralarında müzakirə ediblərmi?
Kamera elə bu sualların fonunda başqa bir Pep-ə keçir – daha şən, daha yüngül. “Həyatımda çox dəyişiklik etdim – boşandım, indi bir az oturuşmalıyam. Amma heç bir şikayətim yoxdur,” – deyir. Ardınca isə vurğulayır ki, xoşbəxtliyi əsasən işində tapır. “İşimdə, bəli,” – deyə əlavə edir.
Beləliklə, sənədli filmin əsas xətti aydınlaşır: münasibətlər, hisslər, yaxınlıq – və bunların hamısının Guardiola-nın idarəçilik tərzində oynadığı rol. Üçüncü epizodun adı da bunu açıq deyir: “Love and Hugs”.
Kapitanın gedişi və Anfield-də qırılan bağ
Birinci hissə – “The Desert” – City-nin kapitanı Kyle Walker-in ən çox ehtiyac duyulan anda, 2025-ci ilin yanvarında, gəmini tərk etməsi ilə dramatik zirvəyə qalxır. Pep-in gözlərində yaş var. O, soyunma otağında futbolçulara Walker-in lider kimi davranmadığını deyir və sonra zərbəni komandanın özünə yönəldir: əgər siz onu kapitan seçmisinizsə, niyə divara dirəyib daha çox sadiqlik tələb etmədiniz?
Bu qopmanın toxumu Anfield-də səpilir. Walker-in səhvi Luis Díaz üçün penalti qazandırır, Mohamed Salah vurur, Liverpool 2:0 qalib gəlir. Soyunma otağında Guardiola həmin epizodu xatırladır, Walker isə partlayır: hər iclasda barmağın mənə tuşlanır, deyə etiraz edir.
Səhnə ağır bitir. Pep göz yaşları içində, yalnız 11 gün əvvəl, bu fəlakətli seriyanın ortasında, niyə yeni müqavilə imzaladığını izah edir – qaçmaq üçün yox, döyüşmək üçün. Kadrda paralel plan qurulur: bir tərəfdə danışan, sarsılmış Guardiola, o biri tərəfdə susan, üzündə peşmanlıq oxunan Walker.
“Əgər kapitanlar, sonra digərləri, misal üçün, problem görürlərsə, gəlin deyin,” – Pep deyir. “Bu, sizə olan sevgimi dəyişməyəcək. Bağışlayın.”
“Super Kev”lə soyuq vidalaşma
İkinci epizod daha bir peşmanlıqla açılır: Kevin De Bruyne-yə yeni müqavilə təklif olunmur. Soriano, Khaldoon qarşısında təkid edir ki, “Kevin klubun müasir tarixinin ən böyük futbolçusu kimi layiq olduğu hörməti almalıdır”. Amma qərar artıq verilib.
Guardiola öz kabinetində “Super Kev”in necə sındığını danışır. Belçikalı ağlayır, Pep isə etiraf edir: bu qərarda soyuqluq olmalı idi, emosiyalar kənara qoyulmalı idi. Ardınca kamera De Bruyne-yə keçir. Ondan City-də ən çox nəyi darıxacağını soruşanda göz yaşları yenidən axır: “Uşaqlarım getmək istəmir,” – deyir.
Bu anlar xatırladır ki, elit idmanda belə, hər şey yalnız statistikadan, qələbə və kuboklardan ibarət deyil. Uğurun yanacağı tez-tez məhz bu hisslərdir. Meydanda, mətbuat konfranslarında, tribunalarda sərt simalar görürük, amma pərdəarxasında sevinc də, ağrı da, ailə də var.
Leverkusen fəlakəti və açıq tənqid
Guardiola-nın ən çox müzakirə olunan qərarlarından biri – 2025-ci ilin noyabrında Leverkusen-lə oyunda etdiyi 10 dəyişiklik – sənəddə də toxunulmadan keçmir. Soriano açıq danışır: “Pep Guardiola ilə bağlı münasibətimiz çox neqativ olmamalıdır. Amma həddindən artıq yumşaq da ola bilmərik. Bu dəfə səhv ondadır.”
Khaldoon isə daha sərt kəsir: “Bu qədər vacib oyunda tamamilə yeni meydan oyunçuları ilə çıxmaq, ehtimal ki, klub olaraq yaşadığımız ən aşağı nöqtələrdən biridir. Onunla danışa bilmirəm – o qədər əsəbiyəm.”
Bu, City-nin daxilindəki güc balansını da göstərir. Ən uğurlu menecer belə, toxunulmaz deyil. Maşın qazanmaq üçün qurulubsa, onu idarə edən də sorğusuz-sualsız qala bilmir.
Kuboklar, vida və futbolun hüdudları
Dördüncü hissə – “Nothing Is Eternal” – başlayanda tablo dəyişib. Fırtınadan sonra nisbi sakitlik gəlir. Carabao Cup və FA Cup qazanılır, on il ərzində Guardiola üçün ümumi kubok sayı 20-yə (üç Community Shield daxil) çatır. Premyer Liqada ikinci yer – imperiyanın tam çökmədiyini göstərən nəticə.
Yenidənqurma başa çatır, Pep layiq olduğu vida mərasimini alır. Kamera artıq yalnız əsəbi, yorğun, dağılmış meneceri yox, növbəti fəslə keçməyə hazır insanı göstərir.
Onun son sözləri isə, əslində, bütün sənədlin altına çəkilən xətt kimidir: “Həyat yalnız futboldan ibarət olmamalıdır. Düzünü desəm, bu, həddindən artıq çoxdur.”
Bu cümlə ilə birlikdə başqa bir sual havada qalır: City, “qalibiyyət üçün qurulmuş maşın” olaraq, Pep-dən sonrakı həyatda həm eyni səviyyədə qazanmağa, həm də bu qədər insanlıq payını qorumağa nə qədər hazırdır?
