Pepe Fil Dişi Sahilini Tarixə Daşdı

Cəmi yeddi ay əvvəl Afrika Millətlər Kubokunun heyətindən kənarda qalan, karyerasının dalana dirəndiyi düşünülən Nicolas Pepe indi başqa hekayə yazır. Beynəlxalq futboldan kənara atılan hücumçu Fil Dişi Sahilinin yenidən doğulan simvoluna çevrilib. Filadelfiyada isə bu dönüşün möhürünü iki qolla vurdu.

Erkən zərbə, dəyişən taleyin başlanğıcı

Oyunun ilk yeddi dəqiqəsi tamam olmamış, Curacao müdafiəsi bir anlıq çaşdı, Pepe isə fürsəti qənimət bildi. Yan Diomande topu zərif toxunuşla onun önünə qoydu, Pepe isə soyuqqanlılıqla zərbəsini yerinə yetirdi. Sadə epizod deyildi. Bu, həm özünə inamın, həm də yenidən qayıdışın manifesti idi.

Matçın ritmini bu qol müəyyənləşdirdi. Fil Dişi Sahili artıq oyunu qovmurdı, oyunu diktə edirdi. Pepe isə hər toxunuşu ilə “niyə geri çağırıldığını” xatırladırdı. Villarreal-də yenidən qol hissini tapan, Arsenal-dəki ağır sonluğunu arxada qoyan oyunçu indi milli komandanın hücum yükünü çəkməyə hazır görünürdü.

Təzyiq artdıqca, keyfiyyət də üzə çıxdı. 65-ci dəqiqədə isə səhnə tamamilə ona qaldı. Tanıdığımız sol ayağı ilə cərimə meydançasının kənarından topu qapının uzaq “dəliyinə” sancdı. Klassik Pepe epizodu. Qapıçı əlini uzatdı, amma yalnız müşayiətçi kimi. Bu qol həm hesabı 2:0 etdi, həm də Fil Dişi Sahilinin bu turnirdəki iddiasını başqa səviyyəyə qaldırdı.

“Qızıl nəsil”in bacarmadığını edən komanda

Didier Drogba, Yaya Toure, Kolo Toure... İllərlə Fil Dişi Sahilinin adı çəkiləndə ilk ağıla gələnlər bu nəsil idi. Amma bütün parıltısına baxmayaraq, üç dünya çempionatında – 2006, 2010, 2014 – qrupdan çıxa bilmədilər. Həmişə “güclü, amma bəxtsiz” etiketiylə yaşadılar.

İndi isə ssenari dəyişib. Qərbi Afrika nəhəngi nəhayət ki, bu lənəti qırdı. E qrupunu altı xalla ikinci pillədə tamamlayan komanda ilk dəfə olaraq qrup mərhələsini adladı. Uzun illər əlçatmaz görünən hədəf bu dəfə gerçəyə çevrildi. Üstəlik, bunu “Qızıl nəsil” yox, daha sakit, daha ac, daha kollektiv düşünən bir nəsil etdi.

Baş məşqçi Emerse Fae üçün bu qələbə yalnız tarixi nəticə deyil, həm də futbol fəlsəfəsinin təsdiqidir. O, Pepe-ni yenidən komandaya qaytaranda tənqidlər az deyildi. İndi isə həmin qərar turnirin ən uğurlu gedişlərindən birinə çevrilib.

Fae-nin soyuduculuğu, komandanın isti ruhu

Oyundan sonra Fae-nin sözlərində həm rahatlıq, həm də iştah hiss olunurdu. O, azarkeşlərə səslənərək bu tarixi vəsiqədən zövq almağı, bayram etməyi istədi. Eyni zamanda vurğuladı ki, qapılarına qol buraxmamaq komandanın mənəviyyatını daha da yüksəldir. Qələbədən sonra bərpa olunmaq həmişə asandır, o da bunu yaxşı bilir.

Ən çox önə çıxardığı məqam isə birlik idi. Bu komandanın hər üzvü ilk dünya çempionatını yaşayır, amma qorxu yox, böyümə var. Otaqda gərginlik əvəzinə zarafat, rəqabət əvəzinə sağlam yarış hökm sürür. Eyni mövqe uğrunda mübarizə aparan oyunçular belə bir-birindən qaçmır, əksinə, daim bir yerdədirlər. Bu atmosferi süni şəkildə yaratmaq olmur, bu, yalnız qazandıqca formalaşır.

Meydançada da bu fərq hiss olunurdu. Fil Dişi Sahili qarşısına düşən imkanları daha soyuqqanlı dəyərləndirdi. Curacao isə ürəkdən oynasa da, qapıya yalnız iki dəqiq zərbə vurmağı bacardı. Bu da fərqi müəyyənləşdirən əsas detallardan biri oldu.

Curacao – kiçik ada, böyük hekayə

Curacao üçün bu turnir burda bitdi, amma izsiz yox. Dünya çempionatının genişləndirilməsi ilə bağlı müzakirələrdə adları bəlkə də əvvəldən heç hallanmayan bu kiçik ada dövləti artıq turnirin ən emosional hekayələrindən birinə çevrilib. Ən az əhali ilə dünya çempionatına vəsiqə qazanan ölkə kimi tarixə düşdülər. Sadəcə iştirak etmədilər, rəqabət apardılar.

Ekvadorla oyunda qazandıqları xal bunun ilk siqnalı idi. Fil Dişi Sahili ilə matçda da asan təslim olmadılar. İlk hissənin sonunda Juninho Bacuna hesabı bərabərləşdirmək üçün “qızıl” fürsəti qaçıranda, bir anlıq stadion susdu. O top qapıya getsəydi, bəlkə də oyunun axını tam başqa cür yazılacaqdı.

Sonadək oyunda qaldılar, amma Yassin Fofana-nı keçmək mümkün olmadı. Qapıçı hər dəfə vaxtında mövqe seçdi, hər dəfə son toxunuşda qarşılarına sədd kimi çıxdı.

Baş məşqçi Advocaat üçün bu turnir həm də planın doğrulanması idi. O, komandanın dünya səviyyəli rəqiblərə qarşı özünü aşdığını vurğuladı. Rəqib cinah oyunçularının hər birinin “50 milyonluq” dəyərindən danışarkən, bunun qarşısında öz futbolçularının qorxmadığını xatırlatdı. Onların əsas hədəfi əvvəlcə Gold Cup üçün vəsiqə qazanmaq, sonra isə dünya çempionatına yol tapmaq idi. İkisini də etdilər. İndi sual başqa cür səslənir: niyə bunu yenidən etməsinlər?

Advocaat-ın son oyunlara baxıb gələcək üçün “çox ümidverici” deməsi də təsadüfi deyil. Bu ada üçün bu turnir son yox, başlanğıc kimi görünür.

Qarşıda nəhənglər, amma artıq qorxu yoxdur

İndi turnir 1/16 finala keçir və Fil Dişi Sahilinin qarşısına daha sərt divar çıxır. Ya Kylian Mbappe-lı France, ya da Erling Haaland-lı Norway. Adların özü kifayət qədər ağır səslənir. Kağız üzərində favorit axtaranlar bəlkə də başqa tərəfə baxacaq.

Amma indi bu Fil Dişi Sahilinə yuxarıdan aşağı baxmaq risklidir. Pepe formadadır, özünə inam zirvədədir. Müdafiə xətti isə hələlik sarsılmır, qapı toxunulmazlığını qoruyur. Komanda həm emosional, həm taktiki cəhətdən turnirə hazır görünür.

Uzun illər qrupdan çıxa bilməyən, “potensialı var, amma...” cümləsinin əsiri olan bu ölkə indi başqa sualla üz-üzədir: bu dəfə hədəf harada bitir? Növbəti mərhələ? Yarımfinal? Yoxsa bu turnirin həqiqi “qara atı” məhz bu Fil Dişi Sahili olacaq?