Pochettino-nun Amerika macərası: Trump, Balogun və Premyer Liqa həsrəti
Mauricio Pochettino ilə görüşəndə əvvəlcə futbol yox, insan istiliyi hiss olunur. Səmimi, zarafatcıl, qucaqlaşmalar, yay tətilindən xatirələr… Amma onun yayı başqalarınınkından bir az fərqli keçib. Çünki o, ABŞ yığmasını dünya çempionatının 1/8 finalına daşıdı və ev sahibinin xəyalları Belçikaya qarşı dağılsa da, argentinalı üçün bu, sadəcə nəticə deyildi – bir neçə həftəyə sığan tam başqa ölçülü təcrübə idi.
Orada hər şey vardı. Donald Trump da. Soyunma otağında çıxışlar da. Trump, FIFA və Folarin Balogun ətrafında yaranan qəribə “cərimənin dayandırılmasının dayandırılması” hekayəsi də. Bir də birdən-birə Pochettino-nu moda ikonuna çevirən tünd göy kənar xətti dəsti.
Və sonra – daha bir başlıq: Pochettino gözlənilmədən ABŞ-la daha dörd illik müqavilə imzaladı.
Dünya çempionatı: “İndi daha yaxşı məşqçiyik”
Haradan başlamaq? O, sadəcə gülümsəyir və “hazıram” deyir. Söhbət təbii ki, dünya çempionatından açılır.
Pochettino üçün əsas nəticə nədir? Özünün və köhnə silahdaşı Jesus Perez də daxil olmaqla, məşqçi heyətinin nə qədər öyrəndiyi. Bir cümlə ilə vurğulayır: “İndi daha yaxşı məşqçilərik”. Dünya çempionatı ona yenidən göstərib ki, dayanmaq olmaz, daim dəyişmək, inkişaf etmək lazımdır.
Xırda detalların dəyərindən danışır. Hər qərarın nə qədər çətin olduğundan. Klub komandası ilə müqayisədə, birlikdə çox az vaxt keçirən yığma oyunçularına öz ideyalarını ötürməyin necə ağır gəldiyini izah edir. Və əlavə edir: “Hər şey mükəmməl olmalıdır”.
Ev sahibi ölkənin mundialında işləmək onsuz da təzyiqdir. Bir də üstəgəl şou işini sevən prezident faktoru. Trump barədə sözlərini diqqətlə seçir, daha çox ondan gördüyü dəstəyə toxunur, nəinki səs-küyə.
Balogun məsələsində də eyni ehtiyatlı ton. O vaxt ondan Balogun-un cəzasının dayandırılmasının dayandırılması prosesində rolunu soruşanda, “siyasət və manipulyasiya”nın Belçikaya qarşı oyunu kölgədə qoyduğunu demişdi. Qəzəbi, narazılığı başa düşürdü, amma öz mövqeyini sadə ifadə edir: “Səs-küyə fikir versən, dəli olarsan”. FIFA Balogun-a oynamağa icazə verdi və Pochettino deyir ki, “oyundan bir gün əvvəl Balogun-un hazır olduğunu təsdiqləyən məktub gələndə, qərar çox aydın idi”.
Balogun dramı və sükut
Balogun adı son həftələr yenidən gündəmdədir. Monaco-dan Everton-a keçidi transfer pəncərəsinin son dəqiqələrində dağıldı. Pochettino hələ onunla danışmayıb. Qəsdən bir az məsafə saxlayıb, çünki vəziyyətin nə qədər ağır ola biləcəyini bilir. Premyer Liqada oynadığını görmək istədiyini gizlətmir. Amma Balogun Monacoda qaldı və Pochettino-nun indi tək arzusu var: hücumçunun özünü yenidən yaxşı durumda tapması.
Moda ikonuna çevrilən kənar xətti dəsti
Bir də o məşhur dəst. Pochettino həmişə geyiminə fikir verib, amma dünya çempionatında kənar xəttdəki tünd göy kombinasiyanın bu qədər səs-küy yaradacağını özü də gözləmirdi. Qəzetlərdə başlıqlar, sosial şəbəkələrdə paylaşımlar… Hətta Wayne Rooney gedib eyni dəstdən alıb.
Pochettino bunu xatırlayanda gülür: Rooney-nin üzərində necə göründüyünü tərifləyir, “üst səviyyə məşqçi kimi” göründüyünü deyir. Bir yayda həm taktik, həm siyasi, həm də estetik gündəmi tutmaq – az adama qismət olur.
Dörd il daha ABŞ – bəs Premyer Liqa?
Dünya çempionatı bitən kimi, Pochettino adı yenidən klublarla çəkilməyə başladı. Boş vəzifələr, şayiələr, ehtimallar. Amma bu dalğa tez sönür: o, ABŞ-la yeni müqaviləyə qol çəkir.
Müqaviləni axıra qədər – 2030-a kimi – yerinə yetirsə, klub futbolundan altı illik fasilə alınır. Bu, onun Premyer Liqa hekayəsinin qapandığı anlamına gəlirmi? Pochettino buna qəti etiraz edir. Arzusu aydındır: yenidən İngiltərəyə qayıtmaq və bu dəfə mükafatlar uğrunda sonadək döyüşmək.
“Ambisiyam var”, – deyir. “İndi arzum ABŞ-la bu dörd ili tamamlamaqdır, amma ondan sonra niyə yox? Hələ gəncik, qayıtmaq həmişə mənim hədəfim olub; Premyer Liqanı qazanmaq, orada olmaq və qalib ola biləcək layihə qurmaq”.
İngiltərə futboluna sevgisini gizlətmir: “Buradakı futbolu sevirəm. Yenidən şans qazanmaq istəklərimdən biridir və ümid edirəm ki, bu baş verəcək”.
“Spurs”a qayıdış çağırışı heç yaxın oldu?
Buradan söhbət təbii ki, Tottenham-a keçir. Təxminən 18 ay əvvəl verdiyi bir müsahibədə Pochettino bir gün “Spurs”a qayıtmaq istədiyini açıq demişdi. O vaxt klub Ange Postecoglou ilə çətin günlər yaşayırdı. Sonra Postecoglou getdi, Thomas Frank və Igor Tudor gəlib-getdi, klub isə eniş zonasına təhlükəli dərəcədə yaxınlaşdı.
O məşhur telefon zəngi – “klubu xilas et” çağırışı – heç gəldimi? Pochettino cavabında yenə klassik cümləsini işlədib: “Həmişə deyirəm, bir gün niyə yox?”
Bəs bu dəfə real ehtimal oldumu? O, açıq danışır: “İnsanlar danışır, bəlkə müəyyən yanaşmalar da olub, amma heç vaxt yaxın olmayıb”. Bu dəfə belə.
“Bizi istəyən klublar həmişə var idi”
Digər klublar? Bir vaxtlar onun adı AC Milan-la da ciddi şəkildə hallanırdı.
Pochettino həmin dövrü belə təsvir edir: “Dünya çempionatı zamanı bizimlə maraqlanan klublarla danışmağa açıq deyildik”. Amma maraqlanan var idi? “Bəli, həmişə”, – deyə cavab verir, sanki bu, normal haldır. “Həmişə müxtəlif variantlar olur”, – deyə bir az da zarafat qatır.
Daha konkret soruşanda – diqqətini çəkən, həqiqətən yaxınlaşan təklif oldumu? – cavabı sərtdir: “Heç vaxt yaxınlaşmağa imkan vermədik. Həmişə qapını bağlayırdıq, yaxınlaşmadan”.
“Spurs” və “Chelsea”: köhnə evlər, yeni strategiyalar
İndi isə köhnə klublarına kənardan baxan müşahidəçi rolundadır. Tottenham haqqında danışanda, “orada heç vaxt darıxmaq olmur” zarafatına gülümsəyir.
Onların hazırkı siyasətini belə oxuyur: “Onlar da digər klublar kimi investisiya edir”. Son bir neçə çətin mövsümdən sonra Tottenham yanaşmanı dəyişib, artıq Premyer Liqanı tanıyan, hazır futbolçulara böyük pullar xərcləyir. Pochettino-nun öz dövrü ilə müqayisə edəndə fərq daha da kəskin görünür: o, liqada və Avropada zirvəyə çox yaxınlaşmışdı, amma xərclədiyi məbləğ bugünkü rəqəmlərlə müqayisə olunmaz dərəcədə az idi.
Ona “300 milyon funt xərcləmək necə olardı?” sualını xatırladanda, üzündə yaramaz təbəssüm yaranır, guya belə məbləği təsəvvür edə bilmədiyini deyirmiş kimi edir.
Bu yeni strategiyanın işləyəcəyinə inanırmı? Cavabı səmimidir: “Heç vaxt bilmək olmur. Zaman göstərməlidir”. Məşqçi kimi hər qərarın ya uğur, ya da uğursuzluq gətirə biləcəyini xatırladır. “Fərqli strategiyadır, fərqli işləmə tərzidir. Mən həmişə Tottenham-a ən yaxşısını arzulayıram, çünki klub qəlbimdədir”.
Chelsea-də də böyük dəyişiklik var. Onun iki il əvvəl tutduğu “head coach” rolu indi tam “manager” statusu alıb. Transfer siyasəti də dəyişib – artıq Xabi Alonso rəhbərliyi altında klub daha çox Premyer Liqaya hazır oyunçular alır, uzunmüddətli “layihələr”ə deyil, dərhal təsir göstərə biləcək adlara yönəlir.
Pochettino birbaşa müqayisələrdən qaçır, amma hər iki klubun ambisiyasındakı oxşarlığı görür. “Belə futbolçular alanda, Premyer Liqa uğrunda mübarizə aparmağı, iddialı olmağı gözləyirsən”, – deyə etiraf edir.
Chelsea-nin Arsenal-a məğlubiyyəti Alonso üçün erkən reallıq testi oldu. Pochettino isə səbr çağırışı edir: “Əlbəttə, Arsenal-a məğlubiyyətdən sonra məyusdurlar, amma məncə, Xabi-nin ilk mövsümündə, Premyer Liqada cəmi üç oyundan sonra ona zaman verməliyik”. Eyni cümləni Tottenham üçün də təkrarlayır: “Onlara da zaman lazımdır”.
“Arteta hazırda Premyer Liqanın ən yaxşı məşqçisidir”
Söhbət rəqiblərə gələndə, Pochettino-nun baxışında aydın favorit var. Arsenal barədə danışanda tərəddüd etmir: “Mikel Arteta bu gün Premyer Liqanın ən yaxşı məşqçisidir”. Onun nə etdiyini çox yaxşı bildiyini deyir və əlavə edir: “Onları məğlub etmək çox çətin olacaq”.
Beləliklə, Pochettino indi ABŞ yığmasının başında, Trumplu dünya çempionatı, Balogun dramı, moda başlıqları və dayanmayan şayiələrin içindən çıxıb, dörd illik yeni layihəyə fokuslanıb. Amma danışığından bir şey aydın görünür: Premyer Liqa qapını onun üçün bağlamayıb. Sual budur – o qapı nə vaxt, hansı klub üçün və hansı ambisiyalarla açılacaq?
