Pochettino-nun qrup qalibiyyəti: medianın qınağı və gərginlik
3:2 hesablı Türkiyə məğlubiyyəti meydandakı nəticədən çox, meydançadan sonrakı mətbuat zalını alovlandırdı. United States Men’s National Team-in baş məşqçisi Mauricio Pochettino jurnalistlərin qarşısına qrup lideri kimi çıxdı, amma tonundan elə bil turnirlə vidalaşan komandanın çalışdırıcısı idi.
Onu qıcıqlandıran isə hesab yox, sualların tonu oldu.
“Ab-hava elədir ki, guya bu axşam biz evə gedirik, Türkiyə qalır,” – o, sərt şəkildə bildirdi. – “Mən sizə və hamıya xatırlatmalıyam ki, biz qrupu qazandıq. Bağışlayın uşaqlar, biz qalib gəldik.”
Mətbuat konfransında ard-arda gələn suallar bir mövzu ətrafında fırlanırdı: pley-off mərhələsinə az qala ideal ritmlə gedən komanda son turdakı məğlubiyyətlə impulsunu itirmirmi? Pochettino-nun cavabı aydın idi – onun üçün tablo deyil, turnirin böyük şəkli ön plandadır.
O, oyun öncəsi meydanda qələbə üçün oynayacaqlarını desə də, start heyətində bunu təsdiqləyən heç nə yox idi. Avstraliya üzərində qələbə qazanan “on birlik”dən doqquz dəyişiklik, əsasən ehtiyat oyunçular, rotasiya – bu, nəticədən çox idarə olunan risk planına bənzəyirdi.
Əgər USMNT ardıcıl üçüncü qələbəsini də alsaydı, bu, ölkə futbol tarixində ilk dəfə qrup mərhələsində maksimum xal demək olacaqdı. Amma Pochettino üçün bu rekordun çəkisi elə də böyük deyil:
“Tarix yazmaq – Dünya Çempionatını qazanmaqdır,” – deyə o vurğuladı. – “Yalnız üç qrup oyununu udmaq deyil. Mən bunu həqiqətən anlamıram. Bir az xırda düşüncəli yanaşmadır. Deyirsiniz ki, tarix yaza bilərsiniz – əgər növbəti oyunda uduzursunuzsa, üç qələbənin mənası nədir?”
Baş məşqçi misal kimi həmin gün bir neçə saat öncə oynayan Almaniyanı göstərdi. Almanlar əsas heyətə çox da toxunmadılar, amma ölüm-dirim oyunu keçirən Ekvadora yenə də uduzdular. Pochettino-nun mesajı aydındır: bu turnirdə heç kim sığortalanmayıb, rotasiya da, tam güc də zəmanət vermir.
Onun üçün ən böyük qazanc isə nəticədən çox, vəziyyətin idarə olunma tərzi idi. Xüsusilə də komandanın ulduzu Christian Pulisic-in yenidən meydana qayıtması. AC Milan hücumçusu Avstraliyaya qarşı görüşü baldır zədəsinə görə buraxmış, Paraqvayla matçda isə fasilədə əvəzlənmişdi. Türkiyə ilə oyunda aldığı dəqiqələr, Pochettino-nun fikrincə, pley-off öncəsi komandanın ən vacib “qələbələrindən” biridir.
Qrup qalibiyyəti artıq cibdədir. Amma bu tonla, bu gərginliklə Pochettino-nun komandası indi yalnız bir sualla üz-üzədir: bu əsəbi enerji onları kuboka daşıyacaq, yoxsa ilk ciddi sınaqda özlərini yandıracaqlar?
Arnold-un İraqla sərt reallığı: qırmızı vərəqə, səhvlər və qeyri-müəyyən gələcək
Eyni gündə başqa bir mətbuat zalında isə tam fərqli hekayə yazılırdı. İraqın baş məşqçisi, keçmiş Socceroos çalışdırıcısı Graham Arnold üçün Dünya Çempionatı 5:0-lıq ağır Senegal məğlubiyyəti ilə bitdi. Və bu nəticə onun oradakı gələcəyinə kölgə saldı.
Arnold oyundan sonra günahkarı gizlətmədi. 13-cü dəqiqədə Rebin Sulaka-nın aldığı “stupid red card” – onun sözləri ilə desək – artıq 1:0 hesabı ilə geri düşən komandasının taleyini erkən həll etdi. Bir oyunçu az, qarşıda isə fiziki və texniki gücü ilə seçilən Senegal.
“Erkən qırmızı vərəqə oyunçular üçün psixoloji baxımdan çox ağır oldu. Senegal kimi komandaya qarşı səhvlər həmişə cəzalandırılır,” – deyə o qeyd etdi.
Arnold daha bir acı statistikanı üzə çıxardı: üç oyunda buraxılan 12 qoldan doqquzu birbaşa fərdi səhvlərin nəticəsi olub. Bu rəqəmlər kağız üzərində sadəcə statistikadır, amma meydanda bu, konsentrasiya çatışmazlığı, təcrübə azlığı və təzyiq altında dağılma deməkdir.
“Oyundan sonra futbolçulara dedim ki, bu turnirdə 11 qol buraxdıq və doqquzu bizim öz fərdi səhvlərimizdən gəldi. Bundan dərs çıxarmalıyıq,” – deyə o bildirdi.
İkinci hissədə komanda həm fiziki, həm də emosional olaraq tükəndi. Arnold eyni zamanda heyətdə dəyişikliklər edərək daha çox oyunçuya Dünya Çempionatının dadını hiss etdirməyə çalışdığını, bunun məsuliyyətini də tam üzərinə götürdüyünü dedi.
İraq üçün Group I elə başlanğıcdan “amansız” etiketini daşıyırdı. Rəqiblər: Fransa, Norveç və Senegal. Üstəlik, İraq mundiala son vəsiqəni qazanan komanda kimi gəlib. Arnold onları 40 ildən sonra ilk dəfə qlobal səhnəyə çıxarmaq üçün qitələrarası pley-offdan keçirib. Bu, özü-özlüyündə ölkə üçün tarixi uğurdur.
“O, Kanadada jurnalistlərin qarşısına çıxanda belə dedi: “İraqdakı hər kəs buraya gəldiyimizə və üç oyundan ikisində çox yaxşı çıxış etdiyimizə görə qürur duymalıdır.”
Amma indi sual başqa yöndədir. Arnold turnirdən öncə müqaviləsinin mundialın sonunda başa çatacağını açıqlamışdı. Gələn il Səudiyyə Ərəbistanında keçiriləcək Asiya Kubokunda eyni qrupda Socceroos-a qarşı ehtimal olunan “yenidən görüş” hələlik havada qalıb.
“Onlardan xahiş etmişəm ki, Dünya Çempionatı bitənə qədər bu mövzunu açmasınlar, sonra oturub danışarıq,” – deyə o, cümə günü vurğuladı.
İraq üçün bu turnir acı sonla bitsə də, Arnold-un özü üçün əsas qərar hələ qarşıdadır: o, bu layihəni davam etdirəcək, yoxsa 40 ildən sonra açdığı qapını başqasına təhvil verəcək?
Panama-da məşqdə gərginlik – Christiansen üçün “sağlam qığılcım”
Panama millisində isə tablo deyil, məşq meydançasındakı qığılcım diqqət çəkdi. Baş məşqçi Thomas Christiansen üçün Cecilio Waterman ilə Jose Luis Rodriguez arasında toqquşma problem yox, əksinə, arzuladığı mənzərə idi.
Komanda artıq Group L-də ardıcıl iki 0:1 hesablı məğlubiyyətlə – Qana və Xorvatiyaya uduzaraq – turnirlə vidalaşıb. Buna baxmayaraq, İngiltərə ilə Nyu Cersidə keçiriləcək son oyun öncəsi məşqdə temperatur yüksəldi.
“Bu gün məşqdə baş verənlər normal situasiyadır,” – deyə Christiansen açıqladı. – “Belə epizodları daha çox görmək istərdim, bu o deməkdir ki, komanda hələ də “canlıdır”. Hamı meydanda olmaq, start heyətinə düşmək üçün maksimum gücünü qoymaq istəyir.”
Onun fikrincə, bu cür qarşıdurmalar bir komandada rəqabətin hələ ölmədiyini göstərir. Panama bu vaxta qədər Dünya Çempionatında keçirdiyi beş oyunun hamısında uduzub, o cümlədən 2018-ci ildə İngiltərəyə 1:6 hesabı ilə məğlub olub. İndi isə ən azı ilk xal üçün son şans qalıb.
“İndi İngiltərəyə qarşı son oyunumuz var. Əgər hər şey bizim istədiyimiz kimi alınsa, Dünya Çempionatını bitirmək üçün gözəl yol ola bilər,” – deyə 2020-ci ildən komandaya rəhbərlik edən, turnirdən sonra müqaviləsi başa çatacaq Christiansen bildirib.
Onun fikrincə, səkkiz il əvvəlki Panama ilə indiki komanda arasında dəyişikliklər var, amma bunu sabah meydanda sübut etməlidirlər. Rəqib ağırdır, amma o, komandasının rəqabət aparacağına inanır.
Panama üçün bu oyun yalnız xal üçün deyil, həm də futbol dünyasına verilən mesaj üçündür: bu komanda artıq 2018-ci ilin asan hədəfi deyil, dişləyən, döyüşən bir kollektivdir.
Fransa-nın qara sarğı istəyi və Deschamps-sız qələbə
Fransa millisində 4:1 hesablı Norveç qələbəsinin kölgəsində daha şəxsi, daha sakit bir hekayə dayandı. Baş məşqçi Didier Deschamps oyunda iştirak etmədi – o, anasının dəfn mərasimi üçün vətənə qayıtdı.
Komanda baş məşqçisinə ehtiram əlaməti olaraq qara sarğı ilə meydana çıxmaq istəyirdi. Amma France Futbol Federasiyası (FFF) “The Athletic” nəşrinə təsdiqləyib ki, FIFA bu istəyinə rədd cavabı verib.
Matç öncəsi bir dəqiqəlik sükut ətrafında da anlaşılmazlıq yaşanıb. Əvvəlcədən yayılan məlumatlarda bu anın Deschamps-ın anasının xatirəsinə həsr olunacağı deyilirdi. Sonradan FFF aydınlıq gətirdi: sükut, əslində, Venesuela zəlzələsinin qurbanlarının xatirəsinə idi.
FIFA mövzu ilə bağlı mediadan gələn sorğulara hələ cavab verməyib.
Fransa isə baş məşqçisiz də meydanda işini gördü. Amma sual açıq qalır: turnirin ən kritik anlarında bu komanda emosional yükü necə daşıyacaq – Deschamps üçün oynayan kollektiv daha da bərkidiləcək, yoxsa bu gərginlik bir anda hər şeyi alt-üst edəcək?
