Portuqaliya Dünya Çempionatında Sükutla Bitdi

Portuqaliya üçün dünya çempionatı favoritliklə başladı, sükutla bitdi. Turnirə kubok iddiasıyla gələn komanda səhnəni səssizcə tərk etdi – İspaniyaya 0:1 hesablı məğlubiyyət, son dəqiqə qolu, dərin iz buraxan vidalaşma.

Həmin anı Portuqaliya azarkeşləri uzun müddət unutmayacaq. Oyunun artıq əlavə olunmuş dəqiqələri gedirdi ki, Arsenal-ın yarımmüdafiəçisi Mikel Merino qaranlıq sükutu yarıb keçən o zərbəni endirdi. Top qapıdan keçdi, turnirdə qalmaq ümidi isə həmin anda dağıldı. Roberto Martínez-in komandası dünya çempionatına gözləniləndən xeyli tez əl elədi.

Bu qol təkcə oyunun taleyini həll etmədi. Portuqaliya üçün bir dövrə nöqtə qoydu. Turnirdən sonra Roberto Martínez baş məşqçi postunu tərk etdi. Yığmanın ətrafında qurulan böyük layihə, yüksək gözləntilər, “favorit” statusu – hamısı bir gecənin içində sorğu-sual altına düşdü.

Bu fonunda diqqətlərdən biri də komandanın liderlərindən biri olan Bruno Fernandes-in reaksiyasına yönəldi. Turnir boyu heyətin titul uğrunda mübarizə aparacağına inamını dəfələrlə dilə gətirən yarımmüdafiəçi, sükutu yalnız bir müddət sonra pozdu. O, Portuqaliyanın mübarizəni dayandırmasından sonra X platformasında paylaşım edərək, həm məyusluğunu bölüşdü, həm də komanda yoldaşlarına və azarkeşlərə təşəkkür etdi.

Fernandes yazdı: “Kədərli, məyus və xəyal qırıqlığına uğramışam. Bu oyunçular qrupu gözləntilərimi yüksəltdi, təkcə keyfiyyətlərinə görə yox, illər ərzində qurduğumuz inanılmaz komanda üçün də.”

Sözləri qısa idi, amma ton aydın idi: bu, sadəcə turnir məğlubiyyəti deyildi, içində böyük inam da dağılmışdı. Fernandes həmin paylaşımında yalnız paltardəyişmə otağındakı adamlara yox, komandanın ətrafında çalışan hər kəsə toxundu: “Dünya çempionatı ərzində hər gün bizimlə olan və bizə kömək edən bütün oyunçulara, məşqçi heyətinə və bütün əməkdaşlara təşəkkür edirəm. Bütün portuqal xalqına dəstəyiniz və inamınız üçün böyük təşəkkür.”

Bu mesajda nə bəhanə var idi, nə də günahkar axtarışı. Fernandes daha çox bir dövrə qiymət verir, illərlə qurulan kimyanı qorumağa çalışırdı. Komandanın daxili birliyinə etdiyi vurğu, nəticədən asılı olmayaraq, bu qrupun onun üçün nə qədər dəyərli olduğunu göstərirdi.

Portuqaliya üçün suallar çoxdur: yeni baş məşqçi kim olacaq, bu nəsil daha bir böyük turnirdə zirvəyə çata biləcəkmi, yoxsa bu, qaçırılmış ən böyük fürsətlərdən biri kimi tarixə düşəcək? Fernandes-in sözlərindəki ton isə bir şeyi aydın göstərir – bu komanda hələ son sözünü demədiyini düşünür. İndi məsələ odur ki, növbəti dəfə o sözü demək şansı nə vaxt gələcək.