Premyer Liqa 2026/27: Arteta xaosun mərkəzində
Yeni mövsüm qapıdadır və liqa uzun müddətdir bu qədər dəyişməmişdi. Beş böyük klubda faktiki olaraq yeni layihə başlayır, rekord sayda – doqquz baş məşqçi dəyişib, “köhnə nizam” dağılıb. Bu fırtınanın mərkəzində isə qəribə dərəcədə sakit bir komanda dayanır.
Arteta üçün qızıl şans: dördüncü “ardıcıl çempion” məşqçi ola bilərmi?
Pep Guardiola, Sir Alex Ferguson, Jose Mourinho. Premyer Liqa tarixində ardıcıl çempionluq qazanan cəmi üç baş məşqçi. İndi isə Mikel Arteta həmin qısa, elit siyahıya adını yazdırmaq üçün real şans görür.
Retinqi qorumaq bu liqada bəlkə də ən çətin missiyadır. Rəqabət dərinləşib, pul çoxalıb, hər səhv cəzalandırılır. Amma 2026/27 mövsümünün fonu Artetanın xeyrinə işləyir. “Big Six” içində yalnız Arsenal sabit qalıb: heyət oturuşub, oyun üslubu illərdir cilalanır, çempionluq təzyiqi də artıq çiyinlərindən düşüb. Beş illik planın sonu gəldi və kubok artıq vitrinlərindədir.
Ətrafda isə xaos var. Manchester United-də Michael Carrick ilk tam mövsümünə çıxır. Tottenham-da Roberto De Zerbi eyni vəziyyətdədir. Liverpool, Chelsea və Manchester City isə tamamilə yeni məşqçilərlə yola başlayır. Bu, xüsusilə City ilə yarışda Arsenal-a əlavə üstünlük verə bilər.
Pep-in gedişi liqada güc balansını silkələyib. Artıq divizionda titul qazanmış yeganə baş məşqçi Artetadır. Bu faktın özü belə, psixoloji üstünlük kimi London klubunun əlini gücləndirir.
Guardiola sonrası City: Maresca davamını yaza biləcək, yoxsa dövr bitdi?
Manchester City indi yolayrıcındadır. Klubun müasir tarixində bəlkə də ən həlledici mövsümlərdən biri başlayır.
Enzo Maresca-nın qarşısında qeyri-adi vəzifə var: yalnız kubokları deyil, bütöv bir dövrü əvəzləməlidir. Guardiola klubun kimliyinə çevrilmişdi, rekordları alt-üst etmişdi. Bu cür fiqurun arxasınca gəlmək iki ssenariyə açıqdır.
Ya Maresca, Liverpool-da Jurgen Klopp-un gedişindən sonra Arne Slot kimi, demək olar ki, fasiləsiz davamlılıq yaradacaq. Ya da Unai Emery-nin Arsenal-da, David Moyes-in Manchester United-də yaşadığı kimi, böyük dinastiyaların sonrasında çətinlik bataqlığına düşəcək.
City rəhbərliyi bu dəfə fərqli yol seçib. Klub illərlə özünü Guardiola fəlsəfəsi ətrafında qurduqdan sonra məntiqi addım atdı: eyni məktəbin davamçısını gətirdi. Maresca topa nəzarət, strukturlaşdırılmış hücum, mövqeli oyun baxımından mentoruna maksimum bənzəyir. Bu, nəzəri cəhətdən keçidin yumşaq olmasına kömək etməlidir.
Amma paltardəyişmə otağında dəyişikliklər bununla bitmir. Bernardo Silva və John Stones da artıq burada deyil. Bu qədər böyük fiqurun bir anda itirilməsi səkkizqat çempionun qısa “səhralıq dövrünə” düşməsinə səbəb ola bilər. Yaxud da Maresca bütün sualları susdurub sehrin davam etdiyini sübut edər.
Alonso və Chelsea: Stamford Bridge-də yeni dövrün qığılcımı?
Doqquz yeni baş məşqçi içində ən çox səs-küy yaradan ad şübhəsiz Xabi Alonso-dur. 2023/24-də Bayer Leverkusen ilə məğlubiyyətsiz mövsüm – və indi Premyer Liqa səhnəsi. Klopp və Guardiola erası təzəcə bağlanarkən, Alonso-nun gəlişi liqanın növbəti “böyük” məşqçisini izlədiyimiz hissini yaradır.
Chelsea üçün start partlayışlı ola bilər. Klubun avrokubok oyunu yoxdur. Bu, 2016/17 mövsümündə Antonio Conte-yə ilk ilində çempionluq qazandıran eyni üstünlükdür. Üstəlik, Premyer Liqa tarixində debüt mövsümündə titul qazanan cəmi altı baş məşqçi olub və onların üçü məhz Chelsea-də bunu bacarıb.
Conte, Jose Mourinho, Carlo Ancelotti – indi bu dar çevrəyə Alonso-nun qoşulması real ssenari kimi görünür.
BlueCo dövründə ilk dəfə 30 yaşdan yuxarı futbolçular – Danny Welbeck və Jordan Henderson – heyətə qatılıb. Bu, sadəcə transfer deyil, strategiyada dönüşün simvoludur. Gənclik layihəsinə təcrübə qatılır, meydanda liderlik məsuliyyəti bölüşdürülür. Alonso isə boş həftə ortalarını taktiki detallar üzərində işləməklə keçirəcək. Bütün parçalar yerinə düşərsə, nəticə dərhal gələ bilər.
De Zerbi, Iraola və başqaları: hücum futbolu yenidən səhnəyə qayıdır?
Ötən mövsüm çox az azarkeş liqanın standart vəziyyətlərə bu qədər bağlı olmasından razı qaldı. Qolların ümumi sayı kəskin düşməsə də, açıq oyundan yaranan gözlənilən qol göstəricisi (xG) son illərin ən aşağı səviyyəsinə enmişdi.
2023/24 mövsümü – “çılğın hücum futbolu”nun zirvəsi – ilə müqayisədə 2025/26 rəqəmləri xeyli solğun görünür. İndi isə baş məşqçi dalğası liqanı yenidən o tempə qaytara bilər.
De Zerbi yüksək pressinq və ritmi düşməyən hücum futbolunun tərəfdarıdır. Ötən mövsümün sonuna doğru Tottenham-da bunu tam tətbiq etməyə vaxt tapmadı, amma yay hazırlığı ilə birlikdə bu yaydan etibarən komandanın simasını dəyişməsi gözlənilir.
Andoni Iraola Liverpool-da azarkeşlərin çox arzuladığı “ağır metal” futbolunu geri gətirir. Bournemouth-da oynatdığı üslub liqanı canlandırmışdı, indi isə bu enerjini Anfield-ə daşımalıdır.
Başqa ünvanlarda da hücum vəd edilir. Alonso-nun Real Madrid və Leverkusen komandaları bol qollu oyunları ilə seçilmişdi. Bournemouth-un yeni baş məşqçisi Marco Rose, RB Leipzig və Borussia Dortmund məktəbindən gələn, aqressiv alman hücum futbolunu təbliğ edən məşqçidir. Crystal Palace-ın yeni çalışdırıcısı Pierre Sage də sürətli əks-hücumlar və sərt pressinqə üstünlük verir.
Bu qədər yeni ideya və cəsarətli üslub liqanı yenidən açıq, riskli və əyləncəli hücum futboluna sürükləyə bilər.
Carrick və Man Utd: nəhayət titul yarışına qayıdışmı?
Michael Carrick 14 yanvarda Manchester United-ə müvəqqəti baş məşqçi təyin olundu. Cəmi üç gün sonra City-yə qarşı 2:0 hesablı qələbə gəldi. Bu, beş aylıq inanılmaz seriyanın başlanğıcı oldu və nəticədə Carrick-ə tam səlahiyyət verildi.
Məsələni süni şəkildə çətinləşdirməyə ehtiyac yoxdur. Rəqəmlər özü danışır. Carrick-in idarə etdiyi 17 oyunun – demək olar ki, yarım mövsümün – cədvəlində United zirvədədir.
Bu 17 matçda: 12 qələbə, 3 heç-heçə, cəmi 2 məğlubiyyət, 39 xal. Eyni tempi bütöv mövsümə daşımaq titulu deməkdir. 2013-dən bəri ilk dəfə.
Futbol, əlbəttə, bu qədər mexaniki deyil. Amma Old Trafford ətrafında uzun müddətdir görünməyən bir hiss geri qayıdıb: real inam. Carrick sadəcə gördüyü işi davam etdirməlidir. Bu dəfə həqiqətən “bəlkə də bu il” deməyin mənası var.
Geri dönüş mövsümü: unutulan ulduzlar səhnəyə qayıdır
Bu qədər yeni başlanğıc, bu qədər yeni baş məşqçi – demək, çox sayda futbolçu üçün də sıfırdan start imkanı var. Bəziləri əvvəlki rejimlərdə kənarda qalmışdı, bəziləri isə zədələrə görə mövsümü itirmişdi.
Phil Foden və Cole Palmer uğursuz kampaniyadan və dünya çempionatına aparılmamaqdan sonra yenidən partlayış axtarır. Marcus Rashford və Mason Mount Manchester United-də yeni rol və etimad uğrunda mübarizə aparacaq.
Harvey Elliott, Omar Marmoush, Andy Robertson kimi futbolçular ötən mövsüm kifayət qədər şans tapmadı, indi isə özlərini yenidən xatırlatmaq üçün ideal mühitə düşüblər. Yoane Wissa yeni baş məşqçi altında daha uyğun rol tapa bilər.
Zədədən qayıdan Levi Colwill və Alexander Isak isə sanki unudulmuş ulduzlardır. Sağlam və ritmdə olduqları halda, hər ikisi komandalarının oyununun mərkəzinə çevrilə bilər.
Villa və Newcastle: davamlılıqdan inqilaba – riskli yay
Bir il əvvəl Aston Villa və Newcastle United üçün proqnozlar sabitliyə əsaslanırdı. Hər iki klub üçün “davamlılıq” əsas üstünlük sayılır, Çempionlar Liqası yarışı üçün ciddi namizəd kimi göstərilirdilər. Bu yay isə həmin sabitlik demək olar ki, tamamilə dağılıb.
Newcastle-da dəyişikliklərin miqyası nəhəngdir. Eddie Howe getdi, yerinə Matthias Jaissle gəldi. Təkcə bu dəyişiklik kifayət qədər böyük hadisədir, amma yeni baş məşqçi eyni zamanda komandanın üç əsas ulduzunun itkisi ilə barışmalıdır: Bruno Guimaraes, Anthony Gordon, Sandro Tonali artıq burada deyil.
Onların yerini Lukas Hornicek, Bazoumana Toure, Aladji Bamba, Sean Steur və Ewen Jaouen kimi bahalı və perspektivli adlar tutur. Kağız üzərində hamısı maraqlı transferdir, amma bu qədər struktur dəyişikliyi qısa müddətdə necə oturacaq – böyük sualdır.
Villa-da Unai Emery yerində qalsa da, orada da bir dövrün bitdiyini hiss etmək çətin deyil. Youri Tielemans, Morgan Rogers, Lucas Digne ilə yollar ayrılıb. Əvəzində Alejandro Garnacho, Johan Manzambi və Joao Gomes kimi yeni adlar gəlir. Hər üçü ətrafında ciddi həyəcan var və bu, komandanın üslubunu daha dinamik edə bilər.
Hər iki klub üçün sual eynidir: bu qədər köklü dəyişiklik, avrokubok təzyiqi fonunda, irəli addım olacaq, yoxsa bir addım geri atmağa məcbur edəcək?
Avropa: yeni gələnlər üçün nemət, yoxsa tələ?
Ötən mövsüm doqquz Premyer Liqa klubu avrokuboklara vəsiqə qazandı. Bu, liqanın gücünü göstərir, amma xüsusilə də bu səviyyəyə yeni alışanlar üçün təhlükə siqnalıdır. Həftə içi oyunlarının romantikası var, bəli, amma daxili çempionat nəticələrinə təsiri də danılmazdır.
Aston Villa buna ideal cavab oldu: UEFA Europa League kuboku və liqada dördüncü yer. Crystal Palace isə UEFA Conference League qalibi olmaq üçün Premyer Liqada 15-ci yeri məmnuniyyətlə “qurban verdi”.
Nottingham Forest, Spurs və Newcastle isə sıx qrafikin ağırlığını çiyinlərində hiss etdilər və mövsümü cədvəlin aşağı yarısında bitirdilər.
İndi Brighton & Hove Albion ilk dəfə Conference League səhnəsinə çıxır, ümumilikdə isə tarixində cəmi ikinci dəfə Avropada oynayacaq. Məqsəd aydındır: Palace-ın keçən mövsüm yazdığı nağıla bənzər hekayə qurmaq. Crystal Palace isə artıq təcrübəli komanda kimi 2026/27-də Europa League kampaniyasını daha soyuqqanlı idarə edə bilər.
Bournemouth və Sunderland azarkeşləri üçün isə həyəcanla yanaşı narahatlıq da var. Hər iki klub Europa League-də oynayacaq, amma heyətin dərinliyi sual altındadır. Gecə oyunlarının həyəcanı ilə bazar günlərinin yorğun ayaqları arasında tarazlığı kim daha yaxşı tutacaq?
Leeds United yay transferləri ilə özünü gücləndirib və rəqiblərinin cümə axşamı oyunları ilə məşğul olduğu vaxtda, liqada ilk doqquzluğa girmə şanslarının artdığını düşünə bilər. Brentford da ötən mövsüm cüzi fərqlə avrokuboklardan kənarda qaldı və indi Keith Andrews-in dəqiq planları üzərində işləmək üçün boş həftə ortalarına sahibdir.
Orta sıranın yüksəlişi: “zəif həlqə” qalmayıb?
Leeds və Brentford ambisiyalıdır, amma onlar tək deyil. Liqanın “orta təbəqəsi” bu yay heyrətamiz dərəcədə aqressiv hərəkət edib.
Fulham, Real Madrid keçmişi olan Alvaro Arbeloa-nı gətirib. Üstəlik, onunla birlikdə iki Real futbolçusu da komandaya qoşulub. Marco Silva-nın qoyduğu bünövrə üzərinə bu cür əlavə gələndə, avrokubok xəyalı artıq sadəcə romantik ümid kimi görünmür. Ötən mövsüm onlar avrozonadan cəmi bir xal geridə qalmışdılar.
Nottingham Forest indi Crystal Palace-a həm Conference League, həm də FA Cup qazandırmış Oliver Glasner-in ixtiyarındadır. Elliot Anderson-un Man City-yə satılmasına baxmayaraq, iki il əvvəlki yeddinci yeri təkrarlamaq, hətta keçmək hədəfi real görünür.
Everton da səssiz-sakit, amma güclü görünür. Yeni stadion artıq “ev” kimi qəbul olunmalıdır, ən əsası isə David Moyes ilə davamlılıq var – bu mövsüm liqada çox az klub bu üstünlüyə sahibdir. Hayden Hackney, Christian Norgaard və Brennan Johnson kimi adlar heyətin səviyyəsini açıq şəkildə qaldırır.
Bütün bunlar fonunda Premyer Liqa elə bir nöqtəyə gəlib ki, demək olar, heç bir komanda bariz zəif həlqə kimi görünmür. Hər turda sürpriz, hər oyunda ciddi rəqabət potensialı var.
Yeni gələnlər: Coventry, Ipswich, Hull – davamı gələcəkmi?
Keçən mövsüm Sunderland və Leeds, iki illik “gəlib dərhal düşənlər” seriyasını qırdı. İndi isə Premyer Liqa yeni üçlüyü – Coventry City, Ipswich Town və Hull City-ni qarşılayır. Onlar da eyni yolu seçib: cəsarətli, geniş yay transferləri.
Sunderland-in ötən yay etdiyi “səpinti” Avropaya sıçrayış gətirmişdi. Təbii ki, bu mövsümün yeni gələnləri də oxşar modeli sınaqdan keçirir. Maraqlısı odur ki, hər üç klub əsasən materik Avropadan təcrübəli yığma oyunçulara üstünlük verib. Premyer Liqa təcrübəsi isə daha məhduddur.
Ipswich, Issa Diop və Sasa Lukic kimi adlarla liqa tanışlığını gücləndirib. Hull isə Matt Targett və Jack Butland kimi oyunçularla eyni addımı atıb. Amma ümumi xətt aydındır: risk yüksək, potensial qazanc da elə.
Proqnoz vermək çətindir. Çünki çoxları ötən mövsüm Sunderland və Leeds üçün də dərhal eniş gözləyirdi. Coventry isə Çempionşipdə rahat şəkildə çempion olub və Frank Lampard kimi təcrübəli baş məşqçiyə güvənir. Ipswich, Gary O’Neil ilə birlikdə, artıq bir neçə il əvvəl Bournemouth və Wolverhampton Wanderers-i liqada saxlamış bir məşqçini sükan arxasına gətirib.
Hull isə ən çətin mövqedədir. Ötən mövsüm xG və “Expected Points” cədvəllərində 24 komanda arasında 23-cü yerdə idilər. Kağız üzərində ən zəif həlqə onlar kimi görünür. Amma bu, onların Premyer Liqaya 2017-dən bəri ilk dönüşüdür və şəhərdəki həyəcanı boğmaq mümkün deyil.
Bu qədər dəyişiklik, bu qədər yeni sima, bu qədər risk. Hər klub mövsümə ümidlə baxır, demək olar, heç kim özünü taleyin qurbanı kimi görmür. Sual indi budur: bu xaosun içindən kim sabitlik tapacaq, kim isə dalğaların altında qalacaq? Və ən əsası – bu mövsümün tarixə düşən hekayəsini kim yazacaq?
