Premyer Liqa 2026-27: Köhnə nəhənglər və yeni dövr
Community Shield hər il “sadəcə superkubok” kimi təqdim olunur. Amma bu dəfə Cardiffdə baş verənlər mövsümün tonunu xeyli qabaqcadan dəyişdi. Arsenal çempion Manchester City-ni 3:0 hesabı ilə yerə sərdi, Rodri-nin Barcelona-ya keçidi rəsmiləşdi, Enzo Maresca isə Pep Guardiola-dan sonrakı dövrə sərt enişlə daxil oldu. Bukmekerlər də buna biganə qalmadı.
City matçdan əvvəl titul üçün 11-2 əmsalla göstərilirdi, indi isə 7-2-yə düşüb. Arsenal Community Shield-dən sonra 6-4-dən 5-4-ə sıçradı. Liverpool – 6-1, Chelsea və Manchester United – 8-1, Tottenham – 28-1, Aston Villa – 66-1. Kağız üzərində hələ də City favoritdir, amma atmosfer dəyişib: bu dəfə “mütləq City çempion olar” korosu yoxdur.
İki il əvvəl beşdə beş titul seriyasına qarşı getməyə az adam cəsarət edirdi. Ötən mövsüm isə Liverpool Arne Slot-un ilk ilində hamını təəccübləndirib çempion olanda, Anfield-dəki böyük xərcləmələr “dövr dəyişdi” təəssüratı yaratmışdı. Nəticə? Beşinci yer, Slot isə ikinci mövsümün sonunda yola salındı. İndi Arsenal üçün eyni emosional dalğa yoxdur, amma heç kim onları rəqabətdən kənar saymır.
Yeni mövsümə girərkən qeyri-rəsmi “Böyük Altılıq” artıq “Yeddi”yə yaxınlaşır: Arsenal, City, Liverpool, Manchester United, Chelsea, Aston Villa və Spurs – hər biri ilk beşlik iddiasında. Yuxarıda isə fərqli tribunaların səsi eşidilir.
“London ili” xəyalı və Villa faktoru
Mərkəzi proqnozlardan birində Londonun yüksəlişi açıq elan olunur: Chelsea birinci, Arsenal ikinci, Liverpool üçüncü, Tottenham dördüncü, Brentford beşinci. Müəllif bunu həm paytaxtın klublarına inamla, həm də City-nin keçid dövründə yaşayacağı sarsıntı ilə əsaslandırır.
Aston Villa ilə bağlı ton isə başqa cürdür. Superkubokda PSG-yə qarşı 17 yaşlı Brian Madjo-nun parıltısı İngiltərə mediasını coşdursa da, Villa ətrafında həqiqi ümid Unai Emery-nin özünə bağlıdır. Morgan Rogers Chelsea-yə, Youri Tielemans Manchester United-ə gedib, Ezri Konsa da pəncərənin sonuna qədər ayrılmağa yaxındır. Amma Emery-nin komandaları uzun müddətdir “hissələrindən daha böyük bütöv” təsiri bağışlayır.
Viktor Lindelöf-ün keçən mövsüm United-dən az qala istefaya göndərilən müdafiəçi statusundan Villa-da 27 startlıq sütuna çevrilməsi bunun ən təmiz sübutu kimi göstərilir. Yeganə sual işarəsi – Alejandro Garnacho-nun “problemli uşaq” obrazının claret and blue formasına necə oturacağıdır. Buna baxmayaraq, ən azı ötən mövsümkü səviyyəni təkrarlamaq gözləntisi dəyişmir: bir çox proqnozda Villa yenə ilk dördlükdədir.
Leeds, Everton və “köhnə məktəb” Premyer Liqa
Leeds United azarkeşləri üçün ötən mövsümün əsas qalibiyyəti sadədir: sağ qalmaq. Yeni mövsümdə isə ton xeyli cəsarətlidir. James Trafford, Tarik Muharemović və Harry Wilson kimi üç əsas oyunçu heyəti gücləndirib, amma ümumi kadr dərinliyi hələ də sual altındadır. Hədəf – bərabər səviyyəli orta sıra və, əgər yeni qolçu gəlsə, Avropa üçün kənardan şans.
Kontekstdə vurğulanan başqa bir məqam nostaljidir: Coventry-nin yüksəlişi, Leeds və Sunderland-in artıq liqada olması EPL-ə “köhnə məktəb” ab-havası qaytarır. Amma titul mübarizəsində həmin tanış adlar dəyişmir: proqnozlardan birində ilk beşlik belə sıralanır – Chelsea, Arsenal, City, United, “Pool”.
Everton isə yeni Hill Dickinson stadionunda ikinci mövsümə çıxır. David Moyes son düzəlişləri edə bilmədiyi üçün ötən mövsümün son yeddi oyununda cəmi üç xal, Avropa ümidlərinin külə dönməsi və tribunaların yorğun qəzəbi ilə yadda qalıb. İndi isə Christian Nørgaard, Hayden Hackney və Dwight McNeil-i Crystal Palace-a aparan, əvəzində Brennan Johnson-u gətirən barter azarkeşlərə yeni ümid verir.
Tribunalarda əsas mövzu – sağ cinah müdafiəçisi axtarışı və Iliman Ndiaye ilə bağlı transfer söz-söhbətləri, üstəlik Jack Grealish-in yenidən mavi formaya qayıdıb-qayıtmayacağıdır. Ndiaye-nin İraq-a qarşı Dünya Kubokundakı möhtəşəm epizodu, Grealish-in zədəyə qədər Everton-da dominant oyunu, James Garner və Kiernan Dewsbury-Hall-ın mərkəzdəki rolu, üstəlik U.S. və Mexico-dakı qəhrəmanlıqlardan sonra Jordan Pickford-un statusu – hamısı bir sualın ətrafında cəmlənir: bu parlaq arenada nəhayət nəticə də parlaq olacaqmı? Oradan gələn proqnoz: City, Arsenal, United, Liverpool, Chelsea.
Liverpool: Slot-dan Iraola-ya, Mo-suz dövrün sərt başlanğıcı
Liverpool cəbhəsində Dünya Kuboku həm boykot, həm də ekran qarşısında gecəyarısı növbətçiliyi ilə yadda qalıb. Stadiona getməyənlər korrupsiyaya etiraz etdilər, amma televiziya qarşısında İspaniyanın çempionluğunu, Fransa-nın məğlubiyyətini, İskoçiya və Cabo Verde-nin tez ələnməsini izlədilər. Yeni mövsüm isə Anfield-də daha sərt suallarla başlayır.
Arne Slot-un dövrü bahalı transferlər, amma birləşməyən kollektiv, oyun dağılarkən cavabsız qalan suallar və ikinci mövsümün sonunda istefa ilə yekunlaşdı. Onu əvəz edən Andoni Iraola artıq hazırlıq görüşlərində daha birbaşa, yüksək pressinqə söykənən, zonal ərazilərdə top qoparmağa çalışan üslub nümayiş etdirir. Klopp-un mirası hiss olunur, amma yeni baş məşqçi öz əlavələrini gətirir. Hələ ki, bu model hər oyunda işləmir, amma istiqamət aydındır.
Transfer pəncərəsinin sonundakı gecikmiş hücum yenə təkrarlanıb: Jeremy Jacquet, Victor Muñoz və Ronald Araújo kimi adlar müdafiə xəttinə əlavə olunub. Ötən yay gələnlər komandaya uyğunlaşmaqda çətinlik çəkmişdi, indi isə Iraola-nın liqa təcrübəsinin bu prosesi sürətləndirəcəyi gözlənilir. Buna rəğmən, azarkeşlər həm Mo Salah-ın sehrini, həm də Andrew Robertson-un dözümlülüyünü itiriblər. Üstəlik, klubda Jeff Bezos-un rolu tribunalar üçün ciddi narazılıq mənbəyidir.
Liverpool-un bir neçə səsli azarkeşi komandanın keçid dövründə olduğunu, əsas mövqelərdə hələ də güclənmədiyini vurğulayır. Buna baxmayaraq, “Kop faktoru”na inam qalır. Proqnozlar dəyişkəndir: kimsə üçüncü yeri yazır, kimsə City və Arsenal-dan sonra dördüncü pilləni görür, bəziləri isə Liverpool-u titul mübarizəsinin mərkəzində saxlayır.
Tottenham: De Zerbi-nin xilas etdiyi kabus və yenidən doğulan inam
Tottenham üçün son mövsüm “qorxu filmi” bənzətməsindən kənara çıxmır. Thomas Frank-in təyinatı əvvəlcə “Ange Postecoglou-nun həddindən artıq hücumçu üslubundan sonra lazım olan tənzimləmə” kimi qarşılandı, amma artıq oktyabrda işlərin getmədiyi aydın idi. Azarkeşlərin bir qismi düşmə təhlükəsi barədə xəbərdarlıq edəndə klub rəhbərliyi hələ də tərəddüd edirdi. Frank ayrılana qədər Spurs ciddi bataqlığa batmışdı. Qısa “Igor Tudor” epizodu isə az qala tarixdən silinmək istəyir.
Hekayənin qəhrəmanı Roberto De Zerbi oldu. O, komandanı yenidən önə oynayan, özünə inanan kollektivə çevirdi və London klubunu Championship ssenarisindən xilas etdi. İndi tribunalar da, yeni idarəçilər də fərqli düşünür. Məşhur zəif maaş strukturu yenidən qurulub, transferlərdə həm gəliş, həm gediş tərəfdə daha rasional addımlar atılır. Cristian Romero və Djed Spence kimi itkilər əvvəllər sosial şəbəkələri partladardısa, indi yerinə gələnlərin keyfiyyəti narahatlığı azaldır.
Yenə də, iki-üç hücumçu tipli əlavə olmadan real ilk dördlük iddiası çətin görünür. Amma uzun illərdən sonra həm meydanda, həm də kulisdə planlı iş hiss olunur. Bir Spurs azarkeşinin cədvəli bunu əks etdirir: Arsenal, Chelsea, Manchester City, Aston Villa və – lazımi transferlər olarsa – Tottenham. Əks halda, beşinci yeri Manchester United alar.
Arsenal: titulun müdafiəsi üçün nadir özünəinam
Arsenal tərəfdarlarının bir hissəsi nəhayət illərdir gözlədiyi cümləni səsləndirir: “yenə çempionluq gözləyirəm”. Ötən mövsümün titul resepti işlədi və indi eyni mətbəxdə yeni mövsüm bişirilmək üzrədir. Dünya Kubokunda bir çox “topçu” parladı, Kai Havertz istisna kimi qeyd olunsa da, ümumi tablo müsbətdir.
Gabriel Martinelli-nin 38 milyon funt qarşılığında ayrılması gözlənilir, amma London-a yeni adların enəcəyi dəqiqdir. Bukayo Saka yenidən sağlamdır, Declan Rice Avropanın ən yaxşı yarımmüdafiəçilərindən biri kimi göstərilir, Eberechi Eze, Havertz və Leandro Trossard ilə birlikdə hücum xətti “luks” səviyyəsinə qalxıb. Bu fondda Arsenal azarkeşlərinin bir çoxu cədvəlin başını yenə özlərinə ayırır: birinci Arsenal, ikinci City, sonra Liverpool, United, Chelsea.
Manchester United: Carrick dövrünün sərt sınağı
Old Trafford-da ovqat “məyusluqdan gözləntiyə” çevrilib. Michael Carrick ötən mövsüm ortabab komandanı ilk dördlüyə daşıdı, daha da önəmlisi – oyunun keyfiyyətini xeyli yüksəltdi. Kobbie Mainoo və Benjamin Šeško kimi adlar yenidən əsas heyətə qaytarıldı, komanda üçüncü yeri tutaraq Çempionlar Liqasına qayıtdı.
Bəzi United azarkeşləri iddia edir ki, keçən mövsüm Premyer Liqada ən yaxşı futbolu məhz Carrick-in komandası oynayıb və bu, Sir Alex Ferguson dövründən bəri ən parlaq performans idi. İndi hədəf daha cəsarətlidir: bəzilərinə görə titul üçün real mübarizə, bəziləri üçün isə ən azı City-dən yuxarıda bitirmək.
Pre-sezon – üç qələbə, bir heç-heçə, bir məğlubiyyət. 82 min tamaşaçı önündə Croke Park-da Leeds-ə qarşı penaltilərlə qazanılan qələbə İrlandiyada rekord sayılır. 4:2 hesablı AC Milan məğlubiyyəti isə Ruben Amorim üçün kiçik şəxsi revanş oldu. Klub daxilində bu tip itkilərin “daha çox öyrədici” olduğu düşüncəsi var.
Carrick daha bir neçə transfer istəyir, artıq dörd yeni oyunçu içində Andrey Santos kimi gənc yarımmüdafiəçi də var. Akademiya isə yenə potensial ulduzlar vəd edir. Proqnozlar geniş spektrdədir: kimisi United-i Arsenal-dan sonra ikinci görür, kimisi City ilə birlikdə ilk üçlükdə, digərləri isə titulun birbaşa favoriti kimi yazır. Amma hamının razılaşdığı bir şey var: təzyiq ilk turdan, Hull City səfərindən başlayır.
Newcastle: Keegan-ın kölgəsi, gənc alman resepti və dağılan onurğa
Newcastle United üçün yay həm Dünya Kubokunun bolluğu, həm də kadr fəlakəti ilə yadda qaldı. U.S.-dəki mundial sanki tam ştat iş kimi izlənərkən, klubun öz onurğa sütunu bir-bir söküldü: Anthony Gordon, Sandro Tonali, Bruno Guimarães – hamısı getdi. Barcelona, Spurs və Arsenal bu boşluqlardan yararlanır.
Premyer Liqanın startına üç həftə qalmış Eddie Howe istefa verdi. Onu alman məşqçi Jaissle əvəz edir, arxasında isə Saudi sahiblərinin dəstəyi dayanır. O, öz qərargahını gətirir, yeni fəlsəfə qurur. Vaxt hər şeyi göstərəcək.
Komanda tamamilə dağılmayıb. Tino Livramento, Lewis Hall, Dan Burn, Lewis Miley, Malick Thiaw kimi adlar artıq təcrübə toplayıb. Onların üzərinə Reims-dən 20 yaşlı, 2.01-lik qapıçı Ivan Jaouen gəlir – ayaqları ilə oyunu yaxşı sayılır. Mərkəzdə Bamba (Monaco), Steur (Ajax), ötən mövsüm parlayan koreyalı Park Seung kimi gənclər var. Bu, gənc, hibrid, “egzotik inqrediyentli” heyətdir. Sual: alman “aşpaz” bu qarışığı bişirə biləcəkmi?
Klub üçün ən ağır zərbə isə Kevin Keegan-ın vəfatı oldu. Tyneside-də onun irsi böyük ehtiramla yad edilir, stadion ətrafındakı şərflər, köynəklər, gül-çiçək dənizi kollektiv matəmi əks etdirir. Açılış oyununda əlavə anım mərasimi planlaşdırılır. Bu, daha bir dövrün sonu kimi hiss olunur. Newcastle azarkeşinin cəsarətli proqnozu isə belədir: City, United, Arsenal, Villa və beşinci yerdə – sırf “şıltaqlıq üçün” – Sunderland.
Dünya Kuboku 2026: İspaniyanın hakimiyyəti, Rodri-nin köçü və klub mövsümünə təsir
Tribunaların çoxu Dünya Kubokunu hələ unutmamışdı. İspaniyanın topa nəzarətə söykənən oyunu turniri qazandı, final mərhələsindəki səviyyə tərifləndi, amma matçların çoxluğu və “hidratasiya fasiləsi” kimi yeni terminlər bəzilərini bezdirdi. Bir çox azarkeş üçün Rodri turnirin ən yaxşı oyunçusu idi – elə bu səbəbdən də onun Barcelona-ya keçidi City-nin çempionluq şansları ilə bağlı fikirləri xeyli dəyişir.
Liverpool tərəfdarları Messi-yə görə Argentina-nı dəstəkləyənlər, eyni zamanda onun ətrafında qurulan kultdan narahat olanlar arasında bölünüb. Mac Allister-in yaxşı performansı, Isak-ın İsveç üçün vurduğu möhtəşəm qol, Lisandro Martínez-in finala qədər irəliləməsi, Amad Diallo-nun Fildişi Sahili üçün rekordçu gənc qolçuya çevrilməsi – hamısı indi klub mövsümündə yeni gözləntilərə çevrilir.
Bir qrup azarkeş üçün isə əsas sevindirici məqam budur: United və Liverpool oyunçularının bir hissəsi mundialda ya az oynadı, ya da ümumiyyətlə oynamadı. Bu da indi “daha təzə, daha hazır” komanda tezisinə çevrilib.
Çempion kim olacaq?
Cədvəl proqnozları bir-birini təkzib edir: kimisində Arsenal, kimisində City, kimisində Chelsea, hətta Manchester United zirvədədir. Bir neçə səs Spurs-ə sıçrayış, Aston Villa-ya sabit elit status, Everton-a ilk beşlik sürprizi, Leeds-ə Avropa qapısı vəd edir.
Amma bir ortaq xətt var: heç kim bu mövsümü asan keçid ili kimi görmür. City Rodri-siz, Liverpool Mo-suz, Chelsea yeni idarəetmə modeli ilə, United Carrick-in ilk tam mövsümündə, Arsenal titulun müdafiəsində, Spurs və Villa yenidən doğulan ambisiya ilə, Newcastle isə Keegan-ın xatirəsi və yeni alman kursu ilə meydana çıxır.
İlk tur fitindən sonra bütün bu proqnozlar ya parça-parça olacaq, ya da mövsümün ssenarisinə çevriləcək. Sual budur: 2026-27-nin hekayəsini kim yazacaq – köhnə nəhənglər, yoxsa yeni qəhrəmanlar?
