Putellas-ın London City Lionesses-dakı Debütü

Millwall Lionesses-in London City Lionesses-ə çevrilməsindən cəmi yeddi il sonra, Bromley-də WSL-in açılış turunda meydanın mərkəzinə kapitan sarğısı ilə Alexia Putellas-ın çıxması, bu klubun tarixində ən sürreal səhnələrdən biri kimi yadda qalacaq. Bir vaxtlar Barcelona-nın simvolu olan, ikiqat Ballon d’Or sahibi indi Londonun kənarında, yeni bir layihənin bayraqdarıdır.

Putellas-ın yeni həyatı: Barcelona-dan Bromley-ə

Artıq hakimlər onun püşkdən sonra həmişəki kimi sikkəni yerdən götürmək üçün əyilməsinə öyrəşməlidirlər. Komanda yoldaşları isə başa düşməlidirlər ki, baxışlar və kameralar çox vaxt onları deyil, 11 nömrəni axtaracaq. Putellas isə ilk dəfədir ki, illərlə eyni futbola yoğrulmuş, eyni ideologiya ilə böyümüş Barcelona məktəbindən kənarda oynayır.

Kağız üzərində bu, üçqat Avropa çempionundan WSL-də cəmi ikinci mövsümünə çıxan bir kluba eniş kimi görünə bilər. Amma meydanın kənarında fərq xeyli kiçilir. Sahibkar Michele Kang qadın futbolçulara “ən yaxşısı nədirsə, onu vermək” iddiası ilə hərəkət edir, yeni dünya səviyyəli məşq bazasının təsdiqi də artıq cibdədir.

Bromley stadionunun kənarında oyundan əvvəl azarkeşlərlə şəkil çəkdirən, arxasında “Kang 27” yazılmış forma geyinən sahibkar, dünənki rəqibin sahibi Jim Ratcliffe-in qadın komandaları haqda soyuq və laqeyd çıxışlarının tam əksidir.

Səhnəyə çıxan ulduz, şou verən digərləri

Satılmış arenada, Bromley FC-nin evində Putellas komandanı gurultulu alqışlar altında meydana çıxardı. Sərt baxışları yalnız əlindən bərk-bərk yapışan maskota qısa təbəssüm və bir neçə kəlmə ilə yumşaldı.

Bu London küncündə 32 yaşlı yarımmüdafiəçi yeni reallığının ilk həqiqi dadını aldı. Karyerasının zirvəsi, böyük ehtimalla, artıq arxada qalıb. Onun çıxışı möhkəm idi, amma möhtəşəm yox. Daha çox parlayanlar Rosa Kafaji və sol cinahda enerji dolu qaçışlar edən Lucía Corrales oldu. Corrales-in son dəqiqələrdə topa uzanarkən zədələnib xərəkdə meydanı tərk etməsi isə axşamın tək narahatlıq doğuran anı idi.

London City-nin baş məşqçisi Eder Maestre-nin Alexia haqda sözləri qısa, amma kifayət qədər aydın idi: hər kəs onun meydanda nələr yarada biləcəyini bilir, amma ən az bunun qədər vacib olan, başqaları üçün açdığı qapılardır. O, yalnız fərdi ustalıq deyil, standartdır, planşetdə yox, paltardəyişmə otağında qurulan mədəniyyətdir.

Maestre eyni zamanda vurğuladı ki, bu komanda yalnız Putellas-dan ibarət deyil. Ən böyük təsir, yeni gələnlərin bir-birinə necə bağlandığı, meydanda yaranan kimya idi.

Uşaqkən oynadığımız futbolun izi

Maestre-nin qurmaq istədiyi üslubun kökü sadədir: uşaqlıqda futbol oynayarkən hiss etdiyimiz hər şey. Azadlıq, cəsarət, risk.

Bu fəlsəfə oyunun ilk dəqiqələrindən görünürdü. London City topu gözləmədi, aldı. Rəqibin cərimə meydançasına sıx-sıx axın etdilər, pressinqdə xəsislik etmədilər, hücumda ehtiyat saxlamadılar. Bəzən kombinasiyalar kobud alınsa da, meydanda əylənən bir komanda vardı.

Təzyiq çox çəkmədi ki, hesabda əks olundu. 9-cu dəqiqədə Alanna Kennedy-nin hava mübarizəsində yaratdığı gərginlik nəticə verdi. Julia Zigiotti Olme topu uzaqlaşdırmaq üçün əyilərkən tarazlığını itirdi və müdaxiləsi aut yerinə öz qapısına yönəldi. Qəddar bir avtoqol, WSL-də debüt edən Manchester United baş məşqçisi Eva Olid üçün isə soyuq duş.

Olid üçün iş burda da bitmirdi. Komandanın qarşıdakı iki oyunu Chelsea və Arsenal-la olacaq, yay transfer pəncərəsində isə United-in hərəkətsizliyi onsuz da suallar doğururdu. Bromley-dəki bu gecə həmin sualları bir az da sərtləşdirdi. United topa yalnız 40% sahib ola bildi, ritm tapmadı, reaksiyada gecikdi.

United gec ayıldı, London City cəzasını kəsdi

Qonaqların ilk real cəhdləri gəlib çatanda artıq çox gec idi. London City ikinci zərbəni endirmişdi. Künc zərbəsini Mapi León yerinə yetirdi, kombinasiyanın davamında top Delphine Cascarino-ya çatdı. Fransalı hücumçu cərimə meydançasına elə bir ötürmə göndərdi ki, Daniëlle van de Donk yalnız zərif bir toxunuşla topu uzaq küncə yönəltməklə kifayətləndi. Hərəkətin sadəliyi ilə zərbənin incəliyi birləşdi, tablo 2:0 yazdı.

Olid oyundan sonra bunun “proses” olduğunu dedi. İlk hissədə komandasının inanmadığını, özlərini tanımadıqlarını hiss etdiyini açıq şəkildə dilə gətirdi. Fasilədə o, futbolçularına “bu biz deyilik, biz topu istəməliyik” mesajını verdi. İkinci hissədə United daha çox mərkəzdən qurmağa, xətlərin arasındakı boşluqları tapmağa çalışdı. Bəli, bəlkə bu dəfəlik gec idi, amma Olid üçün ən azı gələcək üçün bir cığır görünürdü: o, meydanda “öz komandasını” ikinci hissədə hiss etdiyini dedi.

Earps ehtiyatda, Lete səhnədə

London City-də isə başqa bir ulduz adı bu dəfə ehtiyatda qaldı. Keçmiş İngiltərə millisinin qapıçısı Mary Earps oyuna start vermədi, çərçivəni Elene Lete qorudu. Maestre izah etdi ki, Earps hazırlıq dövründə bəzi problemlər yaşayıb, bu da oyun praktikası baxımından qeyri-sabitlik yaradıb. Bu dəfə seçim Lete-nin xeyrinə oldu və o, aldığı etimadı güclü çıxışla doğrultdu.

Gecikmiş təsəlli, erkən mesaj

United-in təsəlli qolu yalnız əlavə vaxtda gəldi. Standart vəziyyətdən sonra cərimə meydançasında boş qalan topa Simi Awujo hamıdan əvvəl yetişdi və qüvvətli zərbə ilə fərqi azaltdı. Hesab 2:1 oldu, amma bu qol nə London City-nin ritmini pozdu, nə də tribunadakı coşqunu.

Bu, Maestre və komandası üçün yalnız qələbə deyildi. Bu, layihənin istiqaməti haqqında açıq mesaj idi. Putellas-ın kapitan olduğu, Kafaji, Corrales, Cascarino, van de Donk kimi adların parladığı bir kollektiv, WSL-in ikinci mövsümündə artıq “sadəcə iştirakçı” olmaqla kifayətlənməyəcəyini göstərdi.

Bromley-də bu axşam yazılan hekayə yalnız bir açılış turu oyunu deyildi. Sual indi budur: London City Lionesses bu ritmi mövsüm boyu daşıya biləcəkmi, yoxsa bu gecə gələcək böyük sınaqların yalnız xəbərdarlığı idi?