Qətər düşərgəsində ağır gecə: Madibo Kanedə Koneyə baş çəkdi
Qətər millisinin baş məşqçisi Julen Lopetegui son qrup oyunu ərəfəsində futbol deyil, insanlıqdan danışmalı oldu. Komandanın dayaq yarımmüdafiəçisi Assim Madibo, Kanadaya qarşı 0:6 hesablı darmadağında rəqibin ulduz futbolçusu Ismael Koneyə ayaq sındıran epizodun mərkəzində idi. İndi isə o, turnirin ən emosional hekayələrindən birinin baş qəhrəmanına çevrilib.
Madibo həmin oyunda qırmızı vərəqə alarkən, meydanı göz yaşları ilə tərk etmişdi. Epizod kobudluqdan çox bədbəxt təsadüf idi, amma bu, futbolçunun üzərindəki yükü yüngülləşdirmədi. Qətər millisinin düşərgəsindən ayrılan yarımmüdafiəçi bu günlərdə Kanadanın turnir bazası olan Vankuverə yollanıb və orada əməliyyat olunmuş Koneyə baş çəkib.
Sassuolo-nun və Kanada millisinin yarımmüdafiəçisi ən azı beş ay yaşıl meydanlardan kənarda qalacaq. Lopetegui mətbuat konfransında həm Koneyə, həm də bu hadisəni hələ də içində daşıyan Madiboya dəstək verdi: onun sözlərinə görə, futbolçusu hadisədən “çox, çox sarsılıb”, Qətər düşərgəsində də hamı bunu görür. Məşqçi epizodun “tamamilə aydın bir təsadüf” olduğunu vurğulayıb və hər iki futbolçuya tezliklə sağalma və toparlanma arzulayıb.
Madibo Seattle-də Bosniya və Herseqovinaya qarşı həlledici qrup oyununu cəzalı səbəbindən buraxacaq. Eyni taleyi Homam Ahmed də yaşayır – o da Kanada ilə matçda meydandan qovulmuşdu. Qətər üçün meydanda itkilər çoxdur, amma ən ağır zərbə hələ də futbolçuların başında fırlanan həmin epizodun xatirəsidir.
İranın "#168" sükutu: Tijuana-dan Seattle-ə uzanan mesaj
Eyni turnirdə başqa bir komanda isə son qrup oyunu ərəfəsində tam fərqli ton tutub. İran millisinin Tijuana bazasında keçirdiyi məşq sıradan hazırlıq sessiyasına bənzəmirdi. Meydanın künclərində qara bayraqlar dalğalanırdı, üzərlərində tək bir işarə: “#168”.
Bu rəqəm İran üçün sadəcə statistika deyil. 28 fevralda Minab şəhərində ibtidai məktəbə endirilən zərbədə, əsasən şagirdlər olmaqla, ən azı 168 nəfər həyatını itirmişdi. İran tərəfi hücumu ABŞ hərbi qüvvələrinin üzərinə qoyur. ABŞ-İsrail müharibəsinin İrana keçdiyi ilk gün. Donald Trump-ın son açıqlaması – “Heç kim bunu qəsdən etməyib. Səhvlər olur. Müharibə qəddardır” – bu fonu daha da kəskinləşdirib.
İran millisinin futbolçuları bu turnirə gələndən bəri bu rəqəmi unutmurlar. Meksikoya enəndə gödəkçələrinin yaxasında “#168” yazılı nişanlar vardı. Los Angeles-də Yeni Zelandiya və Belçika ilə oyunlardan əvvəl yalnız 24 saat əvvəl ölkəyə buraxılan komanda indi Seattle-ə xüsusi icazə ilə matçdan cəmi iki gün öncə daxil olacaq. Rəqib – Misir. Səhnə – Dünya Çempionatının rəsmi “Pride Match” oyunu, Seattle-in “Pride” həftəsonu ilə üst-üstə düşən matç.
Həm İran, həm də Misir bu təyinata etiraz edib, FİFA-ya şikayət ünvanlayıb. Lakin meydanda və onun kənarında mesajlar dayanmaq bilmir.
Los Angeles Stadium-un paltardəyişmə otağında Belçika ilə bərabərlikdən sonra iranlı futbolçular əllə yazılmış bir məktub buraxıblar. Mətnin mərkəzində yenə “#168” dayanırdı. Onlar “minilliklər öncənin qədim Farsından bu günün müasir İranına” uzanan ruhdan, Los Angeles-in qonaqpərvərliyindən, tribunadakı iranlı azarkeşlərin səsindən yazdılar. Son cümlə isə aydın idi: “Qoy bütün xalqlar arasında sülh, hörmət və dostluq hökm sürsün.”
İndi isə sual FİFA-nın qarşısındadır. Qaydalar açıq şəkildə bildirir: avadanlıq üzərində siyasi, dini və ya şəxsi şüar, ifadə və ya təsvir qadağandır, pozanlar turnir təşkilatçısı tərəfindən cəzalandırıla bilər. Qara künc bayraqları və “#168” bu çərçivəyə necə sığacaq? Cavab hələ yoxdur.
Bu arada, Tijuana-dakı məşqdə başqa bir an da yaşandı. Keçmiş Brighton cinah oyunçusu Alireza Jahanbakhsh Belçikaya qarşı matçda yığmada 100-cü oyununa çıxmasını qeyd edən xatirə forması ilə təltif olundu. Komandanın gündəmində həm ağır siyasi fon, həm də sırf futbol tarixçəsi yan-yana dayanır.
İran artıq özünü bu turnirin “ən çox sıxışdırılan komandası” adlandıran baş məşqçi Amir Qalenoeinin dili ilə şikayətlərini açıq deyib. Gec gəlmələr, məhdud hazırlıq, indi də “#168” bayraqları ilə bağlı gözlənilən araşdırma. Amma bu komanda Seattle-ə yalnız xal üçün yox, mesaj üçün də uçur.
Bu Dünya Çempionatında bəzən hesab tabloya yox, vicdanlara yazılır. İndi sual budur: meydandakı oyun, yoxsa meydandan kənardakı səslər daha çox yadda qalacaq?
