Rangers azarkeşləri: səbr, qəzəb və inam böhranı

“Rangers”in “Jagiellonia Bialystok”la heç-heçəsi və Avropa Liqasından Konfrans Liqasının pley-off mərhələsinə yuvarlanması klub ətrafındakı gərginliyi daha da artırdı. Cümə axşamından bəri azarkeşlərin səsi sosial şəbəkələrdə, radioda, tribunada bir-birinə qarışıb. Bəziləri səbr istəyir, digərləri isə artıq dözüm həddini keçdiyini deyir.

Bu, sadəcə pis nəticə deyil. Bu, inam böhranıdır.

“60 ildir bu klubu izləyirəm” – səbr çağırışı

Jim üçün bu, fırtınanın ortasında sakit səs kimidir. O, yeni baş məşqçi Derek McInnes-ə qarşı yaranan aqressiyanı tez hesab edir, komandanın zamana ehtiyacı olduğunu xatırladır.

Onun sözlərinə görə, heç kim qəsdən heç-heçəyə və ya məğlubiyyətə oynamaq istəmir, sadəcə komanda hələ “oturuşmayıb”. Jim vurğulayır ki, altı onillikdir “Rangers”i izləyir və indiki heyətdən də zəif komanda gördüyünü deyir. Yəni, onun baxışında bu böhran son deyil, sadəcə daha bir çətin dövrdür.

Amma tribunadakı əhval-ruhiyyə Jim qədər təmkinli deyil.

“Heç kimin tanımadığı klub bizi kənarlaşdırdı”

Ronnie üçün bu nəticə bir rəmzə çevrilib. O, “Rangers”in, azarkeşlərin çoxunun adını belə eşitmədiyi və heç vaxt “Europa League”ə düşməmiş klub tərəfindən turnirdən kənarlaşdırılmasını klubun indiki durumunun güzgüsü sayır.

Onun fikrincə, komanda keçən mövsümdən də pis görünür. Taktika, əvəzetmələr – hamısı azarkeşlərin narahatlığını artırır. Ronnie xatırladır ki, mövsümə bu qədər zəif başlayan “Rangers” baş məşqçisi olmayıb. Dörd oyundur açıq oyundan qol yoxdur. Bu fakt özü kifayət edir.

O, bazar günü “St Mirren”ə məğlubiyyətin tribunaları boşalda biləcəyini deyir. Bu artıq təkcə nəticə deyil, münasibət məsələsinə çevrilir.

“Russell Martin 2.0 hissi” – meydanda ideya çatışmazlığı

John-un təsviri daha sərtdir. Onun üçün bu, sadəcə zəif oyun deyil, “funksional olmayan” bir komandadır. Ən çox narahat edən isə yaradıcı hücumun yoxluğu.

O, bu mövsüm matçlarda qol epizodlarının demək olar ki, yaranmadığını deyir və bunu “tamamilə qəribə” adlandırır. Üstəlik, arxa xətt də inam vermir, müdafiə “oynaqlıdır”.

John-un fikrində bir müqayisə də var: bu vəziyyət ona “Russell Martin 2.0” ab-havasını xatırladır. Yəni, azarkeş artıq bir dəfə yaşadığı xaosun yenidən qayıtdığını hiss edir.

Yeni məşqçi, yeni transferlər… eyni kabus

Derek adlı başqa bir azarkeş isə xərclənən pulla meydandakı mənzərəni yan-yana qoyur. Yeni baş məşqçi, yeni oyunçular, milyonlarla funtluq transferlər – amma nəticə? Onun fikrincə, keçən mövsümdən heç bir irəliləyiş yoxdur, hətta eyni dərəcədə zəiflik davam edir.

O, yeni gələnlərin səviyyəsini kifayət qədər görmür. Üstəlik, klubun Youssef Chermiti üçün böyük təklifləri rədd edib, indi isə futbolçunun mövsümü itirdiyini xatırladır. Bu qərar indiki fonunda daha da sərt görünür.

Derek bu an “Rangers”i “zəhərli qədəh” kimi təsvir edir. Sabit heyət yoxdur, hər oyunda dəyişikliklər, qarışıqlıq. Onun fikrincə, bu yolun işləmədiyini klub artıq dəfələrlə görüb. Yeganə “təsəlli” isə odur ki, komanda “Champions League”də deyil – çünki bu səviyyədəki çıxış orada daha ağır nəticələr verə bilərdi.

“Xarakter yoxdur” – arxada xaos, ön tərəfdə dişsizlik

Steven isə komandanı iki cümlə ilə təsvir edir: arxada xaos, ön xəttdə dişsizlik. Onun üçün bu “Rangers”də uğur üçün lazım olan hər şey çatışmır, amma ən böyüyü – xarakter.

O, meydanda hər ötürmənin təhlükəsiz və təxmin edilən olduğunu deyir. Qəbul edilən qol epizodunu isə bu qorxaq oyunun simvolu kimi görür: üç müdafiəçi bir hücumçu ətrafında olsa da, rəqib yenə də qol vurur. Steven bunu zədə bəhanəsi ilə yox, sadəcə keyfiyyətsiz futbolçularla əlaqələndirir.

Mövsümün statistikası da onun arqumentini gücləndirir: cəmi dörd qol, onların da ikisi avtoqol, biri penalti. Açıq oyundan qol yoxdursa, bu artıq təsadüf deyil.

“Rangers” üçün indi məsələ təkcə Konfrans Liqasının pley-offuna düşmək deyil. Sual başqa yerdədir: bu komanda öz kimliyini, xarakterini və tribunaların inamını nə vaxt və necə geri qaytaracaq?