Rangers-in Celtic üzərindəki qələbəsi: Yenidən doğuluşun başlanğıcı

Rangers bir həftə ərzində ikinci dəfə Celtic-i məğlub edib, Scottish Premiership zirvəsində fərqi iki xala endirəndən sonra sanki klubun ətrafındakı hava tam dəyişib. İndi sözü azarkeşlər deyir – və ton kifayət qədər aydındır: inam qayıdıb, qorxu yoxa çıxıb.

Bu, Rangers-in yenidən doğuluşudur

Derek-in sözlərində həm rahatlıq, həm də xəbərdarlıq var: onun üçün bu, sadəcə üç xal deyil, yeni bir dövrün başlanğıcıdır.

O deyir ki, komanda nəhayət öz üslubunu tapıb: yüksək işgüzarlıq, fiziki güc, birbaşa oyun, qaçış və meydanda sıx bağ. Azarkeş kimi özünü bu Rangers ilə eyniləşdirə bildiyini vurğulayır. Hücumda parlayan Ryan Naderi onun üçün bu dəyişimin simvoludur – ön xətdə sərt işləyən, mesajı meydanda göstərən hücumçu.

Derek, müdafiənin mərkəzindəki yeni transfer Olwethu Makhanya-nı da xüsusi ayırır. Onun üçün Makhanya artıq “heç nədən çəkinməyən”, soyuqqanlı, böyük oyunun təzyiqini hiss etdirməyən oyunçu obrazıdır.

Onun cümləsi kəskin bitir: Rangers yüksəlir, Celtic üçün isə bu, təhlükəli siqnaldır.

Parkhead susdu, Rangers danışdı

Louise üçün isə bu qələbə, bir həftə əvvəlkinin təsadüfi olmadığını sübut etdi. O, eyni ssenarinin təkrar olunub-olunmayacağını düşünürdü, amma Rangers yenidən Celtic-i oyundan sildi.

Onun baxışında Makhanya və Naderi yenə səhnənin mərkəzindədir. Dan Neil orta sahəni idarə edən beyin kimi göstərilir – tempə nəzarət edən, oyunu diktə edən futbolçu. Louise, bu çıxışın Dujon Sterling üçün də Rangers forması ilə bəlkə də ən yaxşı oyun olduğunu deyir.

Skor tabloya baxsan, sadəcə 1:0. Amma Louise-in fikrincə, qol imkanları daha keyfiyyətli dəyərləndirilsəydi, nəticə “kriket hesabı”na çevrilə bilərdi. Bir qol isə Parkhead-i susdurmağa bəs etdi.

Onun üçün ən önəmli məqam: bu komanda çox sürətlə “böyüyüb”. Artıq nə edə biləcəklərini göstəriblər və indi gözlənti aydındır – bu, yalnız başlanğıc olmalıdır. Louise, Derek McInnes-in Rangers baş məşqçisi kimi artıq öz möhürünü vurduğunu düşünür və xəbərdarlıq edir: nə baş versə də, klub ona bu komandanı qurmağa davam etmək imkanı verməlidir.

Orta sahədə növbə dəyişdi

Sally diqqəti mərkəzə – orta sahəyə çəkir. Onun yaddaşında keçən həftə Dan Neil meydanın ağası idi. Bu dəfə isə eyni rolu Nico Raskin götürüb. Bir həftə, iki fərqli dirijor, eyni nəticə: Celtic-in mərkəzi yenə boğuldu.

Sally üçün Naderi ön xətdə yenə seçilən fiqurdur – yorulmadan işləyən, rəqib müdafiəni sıxan, daim təhlükə yaradan hücumçu. O, həm də Djeidi Gassama-nın epizodunu xatırladır – zərbəsi qola çevrilməsə də, təhlükə səviyyəsi və epizodun özü diqqətəlayiq idi.

Onu təəccübləndirən isə başqa məqamdır: Sally, McInnes-in taktikasını dəyişməməsinə baxmayaraq, Celtic-in keçən həftənin dərsini almamasına inana bilmir. Sanki eyni film yenidən göstərildi, amma yaşıl-ağlar yenə eyni səhvləri təkrarladı.

Şübhədən inama: Makhanya-nın dönüşü

Chris isə bir qədər fərqli hekayə danışır. O, Olwethu Makhanya kluba ilk qoşulanda tam əmin deyildi, şübhə ilə baxırdı. Amma indi həmin şübhələrdən əsər-əlamət qalmayıb.

Onun təsvirində bu matç Makhanya üçün “həyətdə uşaqlarla oynanan sadə futbol” kimi asan görünürdü. Təzyiq altında deyil, oyundan zövq alan, müdafiəni rahatlıqla idarə edən mərkəz müdafiəçisi obrazı yaranır.

Chris, Makhanya-nın sayılmayan qolundakı bitirişi də unutmur. Qol ləğv edilsə də, zərbənin keyfiyyəti və soyuqqanlılığı onu valeh edib. Onun üçün bu epizod, Makhanya-nın sadəcə möhkəm müdafiəçi yox, həm də texnikalı və özünə güvənən futbolçu olduğunu göstərdi.

İki həftə, iki derbi, iki Rangers qələbəsi. Azarkeşlərin səsi aydındır: komanda nəhayət güzgüyə baxanda özünü görür. İndi əsas sual budur – bu yüksəliş mövsümün qalan hissəsini də silkələyəcək, yoxsa Celtic gec də olsa cavab tapacaq?