Rangers-də gənclik inqilabı: Bailey Rice müqaviləsini uzatdı
“Daily Record”un xəbərinə görə, “Rangers” bu yay ən vacib “transfer”ini klub daxilində həll edib. Müqaviləsi mövsümün sonunda başa çatan Bailey Rice “Ibrox”dan ayrılmır. Cənubdan – İngiltərədən gələn cazibədar təkliflərə, həmçinin Avropanın tanınmış klublarının marağına baxmayaraq.
Leeds United, Aston Villa, Nottingham Forest, West Ham United – Premyer Liqa və Championship cədvəlinin tanış adları onu yaxından izləyirdi. Niderland nəhəngi Ajax, Almaniyanın köklü klubu Schalke 04 də vəziyyəti diqqətdə saxlayırdı. Amma 19 yaşlı yarımmüdafiəçi bütün bu variantları kənara qoyub gələcəyini “Rangers”ə bağlamağa hazırlaşır.
Bu hekayənin maraqlı tərəfi odur ki, əsas rol artıq klubda olmayan baş məşqçiyə məxsusdur.
Danny Rohl-un “vida hədiyyəsi”
Danny Rohl Şotlandiyada kubok qaldıra bilmədi, titul qazanmadan vidalaşdı. Amma klubun uzunmüddətli planları üçün bəlkə də daha dəyərli bir iş gördü – Bailey Rice-i yeni müqaviləyə inandırdı. Alman mütəxəssis RB Salzburg-a yollanmazdan əvvəl “Rangers”ə sanki vida hədiyyəsi qoyub getdi.
Onun yerini Derek McInnes tutur. Hearts ilə tarixi çempionluğa bir addım qalmış dayanmış, mövsüm boyu sərt və nizamlı futbol oynatmış bir məşqçi. İndi həmin prinsipiallıq “Ibrox”a köçür. Rice üçün isə bu, həm şans, həm də ciddi sınaq deməkdir. Çünki McInnes-in birinci komandasında öz yerini tələb etmək istəyirsə, meydanın mərkəzində səviyyəsini dərhal göstərməlidir.
Motherwell-dən “Ibrox”a – yüksəliş və sərt zərbə
Rice-in yolu Şotlandiya futbolunu yaxından izləyənlər üçün sirr deyil. O, Motherwell akademiyasının məhsuludur. “Steelmen” ona peşəkar müqavilə təklif edəndə, o, fərqli yol seçdi və dörd il əvvəl “Rangers”ə keçdi. Riskli qərar idi, amma gənc yarımmüdafiəçi böyük səhnəni hədəfləmişdi.
Əvvəlcə yalnız sporadik – qısa, epizodik çıxışlar. Sonra isə dönüş nöqtəsi gəldi. 2024-25 mövsümünün sonuna yaxın müvəqqəti baş məşqçi Barry Ferguson ona ardıcıl şans verdi və Rice bir anda “kənar layihə”dən komandanın real variantına çevrildi.
Old Trafford-da Manchester United əleyhinə UEFA Europa League oyununda Kobbie Mainoo ilə eyni mərkəzdə mübarizə aparmaq – 19 yaşlı futbolçu üçün bu, sadəcə təcrübə deyildi, vizit kartı idi. Topla rahatlığı, təzyiq altında qərar vermə sürəti, mövqe seçimi – hamısı onun “Rangers” üçün növbəti illərin sütun oyunçularından birinə çevrilə biləcəyini göstərirdi.
Sonra isə hər şeyi dəyişən o məlum cümlə gəldi: ağır diz zədəsi.
Bir mövsüm – 2025-26 kampaniyası – tamamilə itdi. Gənc futbolçu üçün bu, təkcə meydandan uzaq qalmaq deyildi, həm də gələcəklə bağlı suallar demək idi. Klub aylarla tərəddüd içində idi: müqavilə uzadılsın, yoxsa risk çox böyükdür? İndi cavab ortadadır – “Rangers” bu riskə gedir. Çünki bu potensialdan imtina etmək, rəqiblərə hədiyyə vermək olardı.
McInnes-in sistemi və Rice-in rolu
Kağız üzərində “Rangers”in mərkəz xətti doludur. Danny Rohl-un 4-2-3-1 sistemində Nicolas Raskin və Tochi Chukwuani “double pivot” kimi əsas cütlük idi. Onların arxasında isə Mohamed Diomande və Connor Barron kimi adlar da seçimləri artırırdı.
McInnes isə fərqli düşünür. O, daha klassik, nizam-intizamı yüksək, sıx 4-4-2-yə üstünlük verir. Bu modeldə mərkəz yarımmüdafiəçilər sadəcə top paylayan oyunçu deyil, həm də fiziki cəhətdən sərt, böyük məsafə qət edən, ikili mübarizələrdən qaçmayan futbolçulardır. Yəni, meydanın mərkəzində zəiflik bağışlanmır.
Məhz bu mənzərədə Bailey Rice-in profili ön plana çıxır. Gənc, enerjili, topdan qorxmur, oyunu öncədən oxumağa meyillidir. Bəli, o, zədədən sonra özünü yenidən sübut etməlidir. Bəli, rəqabət güclüdür. Amma McInnes-in komandasına uyğunlaşa bilsə, mərkəzdə yeni nəsli təmsil edən oyunçuya çevrilə bilər.
Bir başqa amil də var: yay pəncərəsi. Nicolas Raskin artıq Serie A nəhəngi Atalanta-nın transfer hədəflərindən biri kimi çəkilir. Belə bir itki reallaşsa, “Rangers”in mərkəzi birdən-birə daha həssas hala düşəcək. Elə bu anda zədədən qayıdan, kluba sadiqliyini müqavilə ilə təsdiqləyən Rice-in dəyəri ikiqat artacaq.
İndi top Bailey Rice-in tərəfindədir. Klub ona güvənib, yol açıb. Qarşıda isə bir sual dayanır: o, bu etimadı “Ibrox”un növbəti illərinin əsas sütununa çevrilməklə ödəyəcək, yoxsa bu, sadəcə bir “itirilmiş mövsümün” davamı olacaq?
