Rayo Vallecano-nun Strasburqdakı Tarixi Qələbəsi
Rayo Vallecano Strasburqun ürəyində elə bir gecə yaşadı ki, klubun 102 illik tarixinə qızıl hərflərlə yazılacaq. İspaniya təmsilçisi rəqibini öz meydanında məğlub edib, Leipzigə – və ilk dəfə UEFA finalına biletini rəsmiləşdirdi.
İlk dəqiqədən boğucu presinq
Madrid-dəki ilk oyundan gətirilən cəmi bir qol üstünlüyü Rayo-nu Fransada müdafiəyə çəkilməyə vadar etmədi. Əksinə, matçın start fitindən etibarən qonaqlar topa sahib olur, sürətli kombinasiyalar qurur, Strasburqun arxadan oyun qurmaq planını yüksək presinqlə dağıdırdı.
Artıq 8-ci dəqiqədə hesab açılmağa çox yaxın idi. İlk oyunun qəhrəmanı Alemão yenidən səhnəyə çıxdı. Cərimə meydançasına asılan incə ötürməyə yüksəlib zərbə vurdu, amma Mike Penders sol küncə inanılmaz atılışı ilə komandası üçün ilk dəfə xilas edən oldu.
Bu, Penders üçün gərgin axşamın başlanğıcı idi. Rayo topu itirmədən, tempi salmadan oynayır, hər hücumda fransız müdafiə xəttinin arxasına sızmağa çalışırdı. Yüksək presinq isə Strasburqu demək olar ki, öz cərimə meydançasına mıxlamışdı.
10-cu dəqiqədə Guéla Doué qapıya çox yaxın yerdə topu itirəndə stadion susdu. Topu ələ keçirən Jorge de Frutos qapını qarşısında açıq gördü, lakin zərbəsini çox yüksəyə göndərdi. Rayo-nun itirilmiş böyük şansı idi, amma oyunun tonunu müəyyənləşdirən epizod da məhz bu oldu: ispanlar qorxmurdu, sıxırdı, risk edirdi.
18 dəqiqə sonra Unai López uzaqdan qüvvətli zərbə ilə Penders-i yenidən yoxladı. Qapıçı bir daha komandasını oyunda saxladı. Hesab hələ də açılmamışdı, amma statistik tablo çox şeyi deyirdi: Rayo hücum edir, Strasburq isə yalnız tab gətirməyə çalışırdı.
Dominant yarım, gecikmiş qol
İlk hissə boyunca Rayo-nun üstünlüyü boğucu idi. Topa sahibolma, sürət, hərəkət, presinq – hamısı qonaqların tərəfində idi. Strasburq isə öz talisman hücumçusu Emmanuel Emegha-nın yoxluğunu açıq-aşkar hiss edirdi. Ev sahibləri ilk 45 dəqiqədə cəmi bir dəfə qapıya yol tapa bildi, Rayo isə 15 zərbə ilə rəqib qapısını atəşə tutdu.
Bu qədər üstünlüyə baxmayaraq, hesabın açılması üçün azarkeşlərə fasilə ərəfəsinə qədər gözləmək lazım gəldi. Artıq əlavə olunmuş dəqiqələr oynanırdı ki, nəhayət təzyiq nəticəsini verdi.
Yenə səhnədə Alemão idi. Rayo-nun daha bir sürətli hücumu Penders-i növbəti dəfə müdaxiləyə məcbur etdi. Qapıçı ilk zərbəni qaytardı, amma top elə qapı qarşısına düşdü ki, braziliyalı hücumçu üçün yalnız bir variant qalırdı – dəqiq zərbə. Alemão fürsəti qaçırmadı və Penders-in qayıtmağa vaxtı çatmadı. Rayo həm oyunda, həm də ümumi hesabda fərqi artırdı. Strasburqun möcüzəyə ehtiyacı var idi.
Strasburqun gecikmiş oyanışı
Fasilədən sonra meydanda daha aqressiv, daha irəli çıxan Strasburq görmək mümkün idi. Ev sahibi nəhayət ki, risk etməyə məcbur oldu. Amma Rayo-nun kompakt müdafiə oyunu, xətlərarası məsafəni qısaltması fransızların planlarını tez-tez dalana salırdı.
60-cı dəqiqədə nəhayət ilk real siqnal gəldi. Julio Enciso sağ cinahdan cərimə meydançasına iti ötürmə göndərdi, top Samir El Mourabet-in önünə düşdü. Tərəfdarlar qışqırmağa hazır idi, amma yarımmüdafiəçi zərbəni dəqiq yönəldə bilmədi, top hədəfi tapmadı.
Enciso oyuna rəng qatan yeganə oyunçulardan biri idi. 73-cü dəqiqədə o, bu dəfə mərkəzdən cərimə meydançasına mükəmməl ötürmə ilə Valentin Barco-nu tapdı. Lakin bu dəfə səhnəyə Pep Chavarría çıxdı. Müdafiəçi slaydinq müdaxiləni elə vaxtında etdi ki, Barco-nun zərbəsi qapıya yox, künc zərbəsinə yönəldi. Bu epizod Strasburqun yenidən oyuna qayıtmaq üçün əldə etdiyi nadir imkanlardan biri idi.
Penders-in dirənişi və Batalla-nın anı
Rayo hesabı qorumaqla kifayətlənmədi, oyunun taleyini tam həll edəcək ikinci qolu da axtardı. Alfonso Espino-nun təhlükəli zərbəsi Penders tərəfindən zərərsizləşdirildi, az sonra isə əvəzləmədən daxil olan Sergio Camello fərqi artırmağa çox yaxın idi. Yenə qarşısına Penders çıxdı. Strasburq qapıçısı komandasını oyunda saxlayan yeganə sütun kimi görünürdü.
Amma bu gecənin son sözü hələ deyilməmişdi. 90+4-cü dəqiqə, artıq hər şey bitmiş kimi görünürdü ki, cərimə meydançasında top Rayo kapitanı Oscar Valentín-in qoluna dəydi. Hakim nöqtəni göstərdi. Stadion ayağa qalxdı. Strasburq üçün bəlkə də mövsümün ən böyük anı idi.
Topun arxasına Julio Enciso keçdi. Bütün gözlər cərimə nöqtəsində idi. Enciso sağ küncü nişan aldı, amma Augusto Batalla oxudu, atıldı və topu kənara itələdi. Hekayə bununla bitmədi – qayıdan topu Ismaël Doukouré tamamlamalı idi, lakin Batalla ildırım sürəti ilə ayağa qalxıb ikinci möhtəşəm seyvini etdi. Cərimə zərbəsindən sonra gələn bu ikiqat xilas Rayo-nun mövsümünün kadrına çevrildi.
Bu epizodla birlikdə Strasburqun ümidləri faktiki olaraq dağıldı. Rayo isə yalnız bu oyunu yox, bütün turnir boyu göstərdiyi inadkarlığı bir epizodda cəmləmiş oldu.
Tarixi finala gedən yol
Final fitindən sonra Rayo futbolçularının reaksiyası hər şeyi danışırdı. Qonaq komanda olsalar da, meydanın ortasında sanki öz stadionlarında idilər. Bu, sadəcə qələbə deyildi, klub tarixinin yeni fəslinin başlanğıcı idi.
Müdafiəçi Florian Lejeune Canal Plus-a verdiyi açıqlamada bu ruhu qısa və dəqiq ifadə etdi: “Rayo xüsusi klubdur. Görürsünüz, bütün futbolçular nə qədər xoşbəxtdir. Biz bir az elə bil böyük bir ailəyik, hamımız birlikdə futbol oynayırıq. Sadəcə meydana çıxır və oyundan zövq alırıq, bu finala çıxmaq da tamamilə haqq etdiyimiz bir mükafatdır”.
Rəqəmlər də bu gecənin böyüklüyünü təsdiqləyir. Strasburq öz meydanında Avropa oyunlarında son 35 matçda cəmi ikinci dəfə uduzdu. Rayo isə cəmi ikinci UEFA mövsümündə ilk dəfə Avropa finalına yüksəldi. 2000/01 mövsümündə UEFA Cup-da Alavés-ə 4:2 ümumi hesabla uduzub 1/4 finalda dayanmışdılar. İndi isə həmin yaddaş artıq başqa rəng alır – bu dəfə son dayanacaq finaldır.
Leipzig-də onları nə gözləyir, bu artıq başqa hekayədir. Amma bir həqiqət dəyişməz qalır: bu mövsümdə Avropada mübarizəni davam etdirən son ispan komandası Rayo Vallecano-dur. Və bu komanda artıq sadəcə turnirin nağılı deyil, Conference League kubokuna real iddiaçıdır.
