Reece James: Atlantikanın O Üzündə 12-ci Futbolçu
Reece James üçün bu yay artıq sadəcə daha bir böyük turnir deyil. O, indi yalnız Chelsea-nin kapitanı kimi yox, Three Lions heyətində lider fiqurlardan biri kimi ABŞ, Kanada və Meksikanın şəhərlərini dolaşır. Yanında isə Cobham məktəbinin daha bir yetirməsi – son anda heyətə çağırılan Trevoh Chalobah. Onlar Tino Livramento-nun zədəsi ilə açılan yerdən milli komanda səhnəsinə daxil olublar, amma bu hekayə təkcə təsadüf deyil, illərlə formalaşan akademiya mədəniyyətinin davamıdır.
Bu, James-in İngiltərə yığması ilə ikinci böyük turniridir. 2021-ci ildəki Avropa çempionatı tam başqa ritmdə keçmişdi: altı oyun Wembley, tanış atmosfer, evdə oynamağın rahatlığı, gündəlik rejim, qısa səfərlər. İndi isə mənzərə tam dəyişib. Oyunlar qitəni kəsib keçir, marşrut xəritəsi ABŞ, Kanada və Meksika şəhərləri ilə doludur. Hər matç yeni şəhər, yeni stadion, yeni iqlim deməkdir.
Turnirin 48 komandaya qədər genişlənməsi təqvimi də dartıb uzadıb. Futbolçular üçün bu, sadəcə bir ay yox, Atlantikanın o tərəfində uzun, ağır bir missiyadır. Uzanan günlər, sıx məşq qrafiki, media öhdəlikləri, səyahət yorğunluğu – bütün bunların içində başı soyuq saxlamaq, motivasiyanı itirməmək hər kəsin bacardığı iş deyil.
James isə bu marafonda psixoloji tərəfin nə qədər vacib olduğunu açıq şəkildə vurğulayır. O, komandanın gündəlik həyatında xırda detallara qədər düşünülmüş planlardan danışır: məşqlərdən kənarda təşkil olunan fəaliyyətlər, sakit anlar, komanda içi əyləncələr, fikri futboldan bir qədər uzaqlaşdıran, amma bədəni və beyni oyunda saxlayan məşğuliyyətlər. Uzunmüddətli toplanışda belə anlar nəfəs kimi lazımdır – təkcə fiziki yox, mental təzələnmə üçün.
Amma bu turnirin əsas enerjisi başqa yerdən gəlir. Şimali Amerikadakı azarkeş dalğası artıq öz sözünü deyib. Tribunalardakı səs-küy, bayraqlar, şəhərlərdəki futbol ab-havası, dünyanın dörd bir yanından yollanan fanatlar – James-in sözləri ilə desək, bu dəstək bəzən meydanda 12-ci futbolçuya çevrilir. Çətin anlarda bir qışqırıq, bir alqış, bir mahnı oyunun ritmini dəyişə bilir.
O, azarkeşlərin dəyərini xüsusi vurğulayır: ailələr, dostlar, sevdikləri üçün okean aşan insanlar. Futbolçular üçün bu, sadəcə tribunadakı üzlər deyil, həyatlarının bir parçasıdır. Uzaq səfərlərdə, yad şəhərlərdə həmin tanış simaları görmək, sənin üçün kilometrlərlə yol gələnləri bilmək meydanda hər sprintə, hər müdaxiləyə əlavə güc qatır.
İngiltərə turnirə güclü start verib – ilk oyunda Xorvatiyaya qarşı 4:2 hesablı qələbə, qrup L üçün ton təyin etdi. Hücumda cəsarətli, tempdə aqressiv, amma hələ də inkişaf üçün yer saxlayan bir komanda obrazı yarandı. İndi isə növbəti sınaq gözləyir.
Bu axşam Boston şəhərində, yerli vaxtla gecə saatlarında Ghana ilə duel var. Qrupun balansını dəyişə biləcək, həm də İngiltərənin iddiasını real gücə çevirmə şansı daşıyan qarşılaşma. James və Chalobah üçün bu, yalnız daha bir oyun deyil – Cobham nəsli üçün səhnəni bir az da genişləndirmək imkanıdır.
Sual indi budur: Şimali Amerikanın tribunalarından yüksələn səs, Reece James və komanda yoldaşlarını bu uzun, çətin marşrutda nə qədər irəli daşıya biləcək?
