Roma W-nin Genoa W üzərində qələbəsi: Serie A Women-in 22-ci turu

Stadio Tre Fontane-nin isti may günəşinin altında “Serie A Women” mövsümünün 22-ci turu Roma W üçün sadəcə növbəti oyun deyildi; bu, titul yürüşünün son akkordlarından biri idi. Qarşıda isə tam başqa taleli komanda – düşmə xəttinə sıxılıb qalan Genoa W. Matç başa çatdıqdan sonra tablo sadə idi: 2–0, amma bu rəqəmin arxasında iki tam fərqli futbol layihəsinin hekayəsi gizlənirdi.

Roma W bu qarşılaşmaya turnir cədvəlinin zirvəsində, 22 oyunda 55 xalla və +25 ümumi qol fərqi ilə daxil olmuşdu. Komandanın hücum DNK-sı rəqəmlərdə aydın görünürdü: ümumilikdə 44 qol, hər oyuna orta hesabla 2.0 qol, evdə isə 2.1. Müdafiə isə eyni dərəcədə sabit – ümumilikdə hər oyuna cəmi 0.9 qol buraxma, Tre Fontane-də isə 0.7. Genoa W isə əks qütbdə idi: 22 matçda cəmi 10 xal, -25 qol fərqi, 18 qol vurub 43 qol buraxan komanda, səfərdə hər oyuna orta hesabla 0.6 qol vurub 2.2 qol buraxan struktur baxımından kövrək kollektiv.

Start On Birlik

Bu fon üzərində Luca Rossettini-nin start “on birliyi” tanış nüvəyə söykənirdi. Arxada R. Baldi qapıda, onun önündə isə W. Heatley və V. Bergamaschi kimi müdafiəçilər – ikisi də liqanın “sərt oyunçular” siyahısında yer alır, hərəsi 3 sarı vərəqə ilə. Cinahdan-cinaha, M. Antoine və S. Oladipo ilə birlikdə bu xətt Roma W-nin mövsüm boyu evdə məğlubiyyətsiz seriyasının (11 oyunda 8 qələbə, 3 heç-heçə, 23:8 qol nisbəti) sütunu idi.

Mərkəzdə isə hekayənin ürəyi yerləşirdi: M. Giugliano və G. Dragoni. Giugliano liqanın bombardirlər siyahısında 8 qol və 2 assistlə ön sıralarda, 7.62-lik orta reytinqlə Roma W-nin kreativ beyni idi. Onun 432 dəqiqi ötürməsi, 22 açar pası və 3 penaltidən 3-nü qola çevirməsi onu həm “müəllif”, həm də “icraçı” edirdi. Yanında dayanan Dragoni isə başqa tipli motor – 3 assist, 15 açar pas, 83% dəqiqliklə 246 ötürmə, üstəgəl 1 bloklanmış zərbə və 6 topqarma ilə həm top paylayır, həm də pressinqi idarə edirdi.

Ön üçlükdə F. Brennskag-Dorsin, É. Viens və E. Haavi ilə qurulan xətt Rossettini-nin klassik 4-3-3 və ya bəzən 4-1-4-1 variasiyalarına uyğun gəlirdi. Mövsüm statistikalarında Roma W ən çox məhz 4-3-3 ilə (8 dəfə) çıxıb və bu struktur topa nəzarət, cinah genişliyi və ikinci dalğa qaçışları üçün ideal çərçivə idi.

Genoa W-nin Müsabiqəsi

Genoa W isə Sebastian De La Fuente rəhbərliyində daha çox sağ qalmaq instinkti ilə yaşayan komanda təsiri bağışlayırdı. Səfərdə 11 oyunda qələbə görməyən (0 qələbə, 3 heç-heçə, 8 məğlubiyyət, 7:24 qol nisbəti) komandanın Stadio Tre Fontane-yə gəlişi kağız üzərində belə ağır missiya idi. Müdafiənin mərkəzində F. Di Criscio, cinahlarda isə A. Hilaj və V. Vigilucci ilə birlikdə kompakt blok qurmağa çalışırdılar. Hilaj-ın liqa boyu 9 bloklanmış zərbəsi və 26 topqarma müdafiə fazasında onun nə qədər işlədiyini göstərirdi.

Mərkəzdə isə A. Acuti və N. Cinotti ikilisi Genoa W-nin “mübarizə ruhu” idi. Acuti 22 oyunda 4 sarı vərəqə, 26 müdaxilə, 21 topqarma və 99 ikili mübarizədən 52-sini udmaqla, tam bir “dağıdıcı” profilinə sahibdir. Cinotti isə həm topu daşıyan, həm də vuran tərəfdir, amma intizam xətti sərhəddədir: 4 sarı vərəqə, üstəgəl penaltidən 1 dəfə qol vura bilməməsi – statistikada açıq yazılıb ki, o, bir penaltini boşa verib. Bu cütlüyün Roma W-nin texniki mərkəzinə qarşı mübarizəsi matçın “mühərrik otağı”nı təyin edirdi.

Disiplin və İki Komandanın Xarakteri

Disiplin baxımından iki komandanın xarakteri də fərqli idi. Roma W mövsüm boyu sarı vərəqələrini ən çox 46–60-cı dəqiqələr arasında alıb (25.00%), yəni ikinci hissənin başlanğıcında pressinqi sərtləşdirəndə risk artır. Genoa W isə tam əksinə, sarı vərəqələrinin pikini 76–90-cı dəqiqələrdə yaşayır (30.77%). Bu, matçların sonlarında yorğunluq və gecikmiş müdaxilələrin artması deməkdir. Bu qarşıdurmada da oyunun son hissəsində Genoa W-nin cinah və mərkəz oyunçularının foullarla tempi kəsməyə çalışması gözlənilən ssenari idi.

Hücumçu vs Qalxan

“Hücumçu vs qalxan” duelində diqqətlər təbii ki, Giugliano-nun məhsuldarlığı ilə Genoa W-nin zəif müdafiəsi üzərində cəmlənirdi. Genoa W ümumilikdə hər oyuna 2.0 qol buraxır, səfərdə isə bu rəqəm 2.2-yə qalxır. Roma W isə evdə 2.1 qol ortalamasına sahibdir və mövsümün ən böyük ev qələbəsi 4–0 hesablı matç olub. Bu kontekstdə 2–0-lıq yekun hesab əslində Genoa W üçün müəyyən mənada “zərərin minimumu” kimi oxunur.

Qapı xəttində Roma W üçün əlavə bir təhlükəsizlik qatını R. Baldi təmin edirdi. Komanda ümumilikdə 12 dəfə qapısını toxunulmaz saxlayıb, bunların 6-sı evdədir. Genoa W isə cəmi 3 “clean sheet” ilə (onlardan yalnız 1-i səfərdə) gəlmişdi; bu da Stadio Tre Fontane-də qapını 90 dəqiqə qorumağın nə qədər çətin olacağını öncədən xəbər verirdi.

Taktiki Baxım

Taktiki baxımdan Rossettini-nin geniş ehtiyat skamyası da fərq yaradırdı. K. Veje, F. Thogersen, G. Greggi, R. Babajide kimi adlar sonradan oyuna daxil olaraq tempi qorumaq, yaxud matçın ritmini dəyişmək üçün əlində idi. Genoa W-də isə C. Bargi, N. Cinotti və A. Massa kimi oyunçular daha çox reaktiv dəyişikliklər – əlavə müdafiəçi, ya da təzə ayaqlar kimi istifadə oluna bilərdi, amma struktur olaraq oyunu diktə etmək üçün resursları məhdud idi.

Statistik proqnoz baxımından bu qarşılaşmanın xG balansı kağız üzərində aydın idi: yüksək templə oynayan, hər oyuna 2.0 qol ortalaması ilə çıxan, penaltidən 5 cəhdin hamısını qola çevirən (heç bir penaltini qaçırmayan) Roma W ilə, hücumda hər oyuna cəmi 0.8 qol vuran, səfərdə isə 0.6-da qalan Genoa W. Müdafiə sabitliyi, ev üstünlüyü və daha keyfiyyətli mərkəz xətti ilə Roma W bu matçı təkcə qələbə kimi yox, həm də titul iddiasının manifesti kimi oynadı. Genoa W üçün isə bu 2–0, mövsümün sərt reallığını bir daha xatırladan, amma eyni zamanda strukturu bərpa etmək üçün dərs xarakterli bir 90 dəqiqə idi.