Romeo Lavia: Ağrıdan azadlığa doğru irəliləyiş

Chelsea-nin mərkəz yarımmüdafiəçisi Romeo Lavia nəhayət öz zəhmətinin bəhrəsini görür. O, özünü yenidən “azad” hiss etdiyini deyir və illərlə onu müşayiət edən şübhələri dağıtmaq, haqqındakı söhbətlərin tonunu dəyişmək istəyir.

Cəmi 22 yaşı var, amma artıq London klubunda üçüncü mövsümünə girib və indi ilk dəfədir ki, komandada bu qədər ardıcıl yer alır. Brentford-a qarşı cümə günkü oyunda 60 dəqiqəni tamlayarsa, zədəsiz keçirdiyi fasiləsiz oyun vaxtı rekordunu yeniləyəcək – hazırlıq görüşləri də daxil olmaqla 518 dəqiqəni geridə qoyacaq.

Bu nöqtəyə gəlmək üçün isə uzun yol keçib.

Bir mövsüm, bir oyun, bir hamstring

Chelsea-də ilk mövsümündə Lavia demək olar ki, futbol oynamadı. Ciddi hamstring zədəsi onu kənara atdı və belçikalı yarımmüdafiəçi cəmi bir rəsmi oyunda göründü.

Növbəti mövsümdə də bədən ona asanlıqla güzəştə getmədi. Bir-birini izləyən xırda və orta dərəcəli zədələr, itirilən ritm, qaçırılan 33 oyun. Bu, ondan əvvəlki mövsümdəki 42 matçlıq itki ilə müqayisədə irəliləyiş idi, amma yenə də kifayət etmirdi.

Keçən mövsüm tablo dəyişməyə başladı. O, Chelsea-nin oyunlarının təxminən yarısında iştirak etdi, əlçatanlığı xeyli artdı. İndi isə həm hazırlıq dönəmini, həm də yeni kampaniyanın ilk həftələrini zədəsiz keçib.

Lavia BBC Sport-a danışarkən pərdənin arxasındakı ağır işi xatırladır. Hər oyundan əvvəl özünə aid bir “çek-list”i var. Hər maddəni qeyd etmədən meydançaya çıxmır.

“Bu, böyük bir prosesdir, amma hazırda hər şey yaxşı gedir”, – deyir.

Zədələrin içindən keçən beyin

Söhbət yalnız əzələlərdən getmir. Dəfələrlə zədə almağın yaratdığı zehni yük, hər dəfə geri dönəndə ehtiyatlı oynamaq qorxusu… Bunların hamısını aşmalı olub.

Baş məşqçi Xabi Alonso da onu məhz bu “mental blok”u sındırmağa məcbur edib. Avqustda AC Milan-a qarşı hazırlıq oyununda ondan 90 dəqiqəni tamamlamağı istəyib. Lavia üçün bu, sadəcə bir yoldaşlıq matçı deyildi – bədənin və beynin sərhədlərini yenidən cızan bir sınaq idi.

“Oyandığım dərs budur ki, düşündüyündən həmişə daha irəli gedə bilərsən. Xüsusən də hər şeyin sənə qarşı olduğunu hiss edəndə, limitlərini daha çox itələyə bilərsən”, – deyir.

“Tərk etməyi düşünmək həmişə asandır. Elə bilirsən ki, nə etsən, yenə əvvəlki nöqtəyə qayıdacaqsan. Amma xoşbəxtlikdən, komanda yoldaşlarımın, məşqçilərin, klubdakı hər kəsin və futboldan kənarda mənə yaxın insanların köməyi ilə elə bir ‘q泡lə’ yaratdıq ki, orada yalnız öz nəzarətində olan şeylərə fokuslanırsan.”

Chelsea-də Reece James və Wesley Fofana da oxşar zədə kabuslarından keçiblər. Lavia indi həmin sırada növbəti “hekayəsini yenidən yazan” futbolçu olmaq istəyir.

Alonso-nun mərkəzi: məsuliyyət, ritm, azadlıq

Bu gün Lavia, Xabi Alonso-nun orta sahəsində əsas fiqurlardan biridir. Yanında kapitan Reece James oynayır – karyerasına sağ cinah müdafiəçisi kimi başlayan futbolçu indi mərkəzdə onunla yanaşıdır.

Mövsümün gedişatı Lavia-nın rolunu daha da böyüdüb. Moises Caicedo indiyə qədər cəmi 14 dəqiqə oynayıb, Enzo Fernandez isə transfer pəncərəsinin son günündə 125 milyon funt qarşılığında Manchester City-yə yollanıb. Mərkəzdə məsuliyyət bölgüsü dəyişib və Lavia bunu gizlətmir: meydanın ortasında yük indi daha çox onun çiyinlərindədir.

“Bu, oyunumun bir hissəsidir – məsuliyyət götürmək, xarakter göstərmək”, – deyir. “Bu mövqedə olmağı, bu klubda olmağı çox sevirəm. Bu məsuliyyət… bu, təzyiq deyil, imtiyazdır. Əslində, arzuladığın həyatı yaşayırsan.

“İllərlə bunun üçün oynayırsan, məşq edirsən. İndi isə sadəcə çıxıb bundan həzz almaq qalır.”

Komanda yoldaşlarının “məhəbbətini” hiss etdiyini deyir. Klub isə, həm ictimai, həm də daxili mühitdə, zədələrlə dolu mövsümlərə baxmayaraq, onun əsas oyunçuya çevriləcəyinə inamını itirməyib.

Yeni Chelsea: təcrübə, rekord transfer və hücum şousu

Stamford Bridge-də indi ümid yenidən canlanıb. Transfer strategiyası bir qədər dəyişib, daha təcrübəli futbolçular heyətə qatılıb. Üstəlik, Aston Villa-dan 117 milyon funtluq klub rekord transferi Morgan Rogers gəlib – Lavia ilə birlikdə Manchester City akademiyasından keçmiş bir ad.

Cole Palmer və Joao Pedro ilə birlikdə bu üçlük Chelsea-nin ön xəttini alovlandırıb. Komanda mövsümün ilk altı oyununda bütün turnirlərdə 18 qol vurub. Bu, yalnız “Blues” azarkeşlərini deyil, neytral tamaşaçıları da həyəcanlandıran rəqəmdir.

“Düzü, inanılmazdır”, – Lavia etiraf edir. “Morgan-ı əvvəldən tanıyırdım, amma onun gəlib bu qədər tez uyğunlaşması, ön xəttdə hamının bir-biri ilə ‘klik’ etməsi… Bəzən istəyirsən tribunaya qalxıb sadəcə onları izləyəsən.

“Bizim işimizi də asanlaşdırırlar. Elə olur ki, onlara deyirsən: ‘Siz gedin sehrinizi edin, qalanını biz edərik’. Hamısına görə həqiqətən çox xoşbəxtik və ümid edirik ki, birlikdə böyük şeylərə nail olarıq.”

Yetkinlik testi və ilk qolun azadlığı

Bu hücum atəşfəşanlığına baxmayaraq, Lavia ayaqları yerə basan tondan imtina etmir. Deyir ki, keçmişdə Chelsea çox vaxt “həddindən artıq yetkin olmayan” komanda kimi çıxış edib və indi “realist” olmaq, həm özlərini, həm də kənardakı gözləntiləri düzgün ölçmək məcburiyyətindədirlər.

Onun üçün məsələ həm kollektiv, həm də fərdi mərhələləri bir-bir keçməkdir. Bu yolun ən yaddaqalan dayanacaqlarından biri isə artıq arxada qalıb: Brighton-a qarşı 4:3 hesablı qələbədə vurduğu ilk Chelsea qolu.

“O an özümü azad hiss etdim”, – deyə xatırlayır. “Elə bil bütün gördüyün işlərin mükafatını bir anda alırsan. Çox emosional idi.”

Bu qolda başqa bir qat da var idi. Onun ilk Premyer Liqa qolu 2022-ci ildə Southampton formasında məhz Chelsea-yə qarşı gəlmişdi. Lavia bu faktı həmişə bir az “yad” hiss edib.

İndi isə tablo dəyişib. Komanda yoldaşlarının bir-bir qol sevinci yaşadığını görüb öz növbəsini gözləyirdi. Nəhayət, o an gəldi.

“Hamının qol vurduğunu görürdüm, öz növbəmi gözləyirdim. O an gələndə çox, həddindən artıq xoşbəxt və həyəcanlı idim. Azarkeşlərlə birlikdə bunu maksimum ifadə etmək istəyirdim və bu hissi həqiqətən çox sevdim.”

İndi qarşıda Brentford var. Əgər bədəni onu yarı yolda qoymasa, bu, təkcə yeni bir rekord dəqiqə olmayacaq. Bu, Romeo Lavia üçün başqa bir şeyin sübutu olacaq: nəhayət, hekayəni özü yazmağa başlayıb.