Romeo Lavia: Ağrılardan sonra Chelsea mərkəzində yeni başlanğıc

Romeo Lavia nəhayət öz bədəninə güvənir. Öz oyununa da. 22 yaşlı belçikalı yarımmüdafiəçi deyir ki, illərin əziyyəti indi bəhrəsini verir və o, özünü yenidən “azad” hiss edir, haqqında deyilənləri dəyişməyə qərarlıdır.

Cümə günü Brentford-a qarşı 60 dəqiqə meydanda qalsa, Chelsea-də zədəsiz keçirdiyi ən uzun seriyanı yeniləyəcək. Hazırda pre-sezon da daxil olmaqla 518 dəqiqəlik əvvəlki rekordunu təkrarlamaq üzrədir. Bu, onun üçün sadəcə rəqəm deyil – keçmişin kölgəsindən çıxmağın rəsmi təsdiqidir.

Bir mövsüm, bir oyun – və uzun tunel

Chelsea-də ilk mövsümü, demək olar, itirilmiş il idi. Ciddi hamstring zədəsi, cəmi bir rəsmi oyun və fasiləsiz reabilitasiya. Böyük transfer, böyük gözlənti, amma azarkeşlərin yaddaşında qalan yalnız tibbi otaq və məyusluq oldu.

İkinci mövsümdə də bədən ona tam aman vermədi. Bu dəfə 33 oyunu buraxdı – əvvəlki mövsümdəki 42 matçlıq itkidən az, amma yenə də çox ağır rəqəm. Yalnız ötən mövsüm Lavia nəhayət nəfəs almağa başladı, Chelsea oyunlarının təxminən yarısında iştirak edərək əlçatanlığını ciddi şəkildə artırdı.

İndi isə tablo tamam fərqlidir: pre-sezonun bütün mərhələləri və yeni kampaniyanın ilk həftələri – hamısı zədəsiz. Klub daxilində uzun müddətdir arzulanan “normal” ritmə doğru davamlı addımlar.

Lavia BBC Sport-a danışarkən arxa planda qalan görünməz işi xatırladır. Onun hər oyundan əvvəl özünə aid xüsusi “çek-list”i var – hər bəndi işarələmədən meydança yoxdur. Öz sözləri ilə, bu “böyük proses”dir, amma hazırda hər şey plan üzrə gedir.

Zəiflikdən deyil, qorxudan çıxmaq

Bu hekayə təkcə əzələ və liflərlə bağlı deyil. Zədələrin təkrarı, hər dəfə yenidən başlamaq məcburiyyəti istənilən futbolçunun başını dağıdır. Bir anda bədən sağalır, amma beyin ehtiyat edir.

Məhz bu nöqtədə Xabi Alonso işə qarışıb. Pre-sezonda AC Milan-a qarşı oyunda baş məşqçi Lavianı 90 dəqiqəni tamamlamaq üçün “mental blok”u qırmağa sövq edib. Belçikalı bu mərhələni həyat dərsi kimi dəyərləndirir: insanın düşündüyündən həmişə bir az da artıq gücü var.

O, etiraf edir ki, bəzən təslim olmaq fikri, “nə etsəm də yenə əvvələ qayıdacağam” hissi onu da təqib edib. Amma Chelsea bazasında və ondan kənarda qurduğu dar çevrə – komanda yoldaşları, məşqçilər, klub işçiləri və yaxınları – onu yalnız nəzarət edə bildiyi şeylərə fokuslanmağa məcbur edib. Bu, onun “qabarcığı”dır və hazırda Lavia həmin qabarcığın içində özünü təhlükəsiz hiss edir.

Reece James və Wesley Fofana kimi ağır zədə ssenarilərindən keçmiş komanda yoldaşlarının varlığı da ona əlavə güc verir. Chelsea paltardəyişmə otağında artıq bir neçə oyunçu öz hekayəsini yenidən yazıb. Lavia indi növbənin özündə olduğunu yaxşı anlayır.

Alonso-nun mərkəzində, James-lə çiyin-çiyinə

Bu gün Lavia, Xabi Alonso-nun yarımmüdafiə üçlüyünün daimi fiqurlarından birinə çevrilib. Yanında kapitan Reece James – karyerasına sağ cinah müdafiəçisi kimi başlayan, indi isə mərkəzdə məsuliyyət daşıyan lider.

Onun rolu daha da böyüyüb. Moises Caicedo bu mövsüm cəmi 14 dəqiqə oynayıb, Enzo Fernandez isə transfer pəncərəsinin son günündə 125 milyon funt qarşılığında Manchester City-yə keçib. Boşalan məsuliyyət bir anda Lavianın çiyinlərinə düşüb, amma o, bu yükü “təzyiq” kimi yox, imtiyaz kimi görür.

Belçikalı açıq deyir: xarakter göstərmək, meydanda məsuliyyət götürmək onun oyununun ayrılmaz hissəsidir. Chelsea kimi klubda bu rolu daşımaq, onun üçün uşaq vaxtı qurduğu xəyalların gerçəkləşməsidir. Uzun illərin məşqi, təkərlərin altında qalan gənclik illəri indi məhz bu an üçün imiş – indi o, sadəcə bundan zövq almaq istəyir.

Komanda yoldaşlarının ona verdiyi “sevgi”dən danışarkən səsi yüngülləşir. Klub rəhbərliyi də, həm açıq şəkildə, həm də pərdə arxasında, zədələrlə dolu iki mövsümə baxmayaraq, Lavianı gələcəyin əsas fiqurlarından biri kimi görür.

Yeni Chelsea, yeni silahlar və köhnə tanış

Stamford Bridge-də indi başqa hava var. Transfer siyasətində edilən düzəlişlər təcrübəli oyunçuların sayını artırıb, ön xəttə isə tamamilə yeni bir dinamika gəlib. Üstəlik, Aston Villa-dan 117 milyon funt qarşılığında alınan, klub tarixinin ən bahalı transferi Morgan Rogers – Lavia üçün köhnə tanışdır; onlar Manchester City akademiyasında birlikdə böyüyüblər.

İndi isə Cole Palmer və Joao Pedro ilə birlikdə Chelsea hücumu altı oyunda bütün turnirlər üzrə 18 qol vurub. Stamford Bridge tribunaları uzun fasilədən sonra yenidən ayağa qalxır, neytral azarkeşlər belə bu hücum xəttinə baxmaqdan həzz alır.

Lavia, ön xəttdəki bu kimyanı “möhtəşəm” kimi təsvir edir. Rogers-i əvvəldən tanısa da, onun bu qədər tez uyğunlaşması və hücum xəttinin bir anda “klik” etməsi belçikalını da heyran edib. Bəzən özünün də tribunaya çıxıb bu oyunu kənardan izləmək istədiyini deyir. Onun üçün bu hücumçuların varlığı oyunu xeyli yüngülləşdirir: “Siz gedin sehrinizi edin, biz qalanını həll edərik” – paltardəyişmə otağında əhval bu cürdür.

“Çox uşaq olmuşduq” – indi isə mərhələ-mərhələ

Bu parlaq tabloya rəğmən, Lavia ayağını yerdən üzmür. O, açıq şəkildə etiraf edir ki, Chelsea son illərdə bəzən “çox yetkin olmayan” komanda təsiri bağışlayıb. İndi isə reallığı dərk etməyin, həm daxildə, həm də kənarda hamının gözlədiyi səviyyəyə çatmağın vaxtıdır.

Onun üçün bu proses kiçik hədəfləri bir-bir işarələməklə başlayır. Şəxsi mərhələlər, komanda olaraq irəliləyiş və hər ikisini yol boyu həqiqətən yaşamaq.

Bu yolun üzərində artıq bir mühüm dayanacaq var: Lavia-nın Chelsea forması ilə ilk qolu. Brighton-a qarşı 4:3 hesablı qələbədə vurduğu həmin qol, belçikalı üçün sadəcə statistik göstərici deyildi. O an o, özünü “tam azad” hiss edib. Uzun müddət çəkən əziyyətin, təkrarlanan zədələrin, saysız saatlıq reabilitasiyanın sonunda gələn emosional boşalma idi.

Bu qolun arxasında kiçik, amma maraqlı bir simvolizm də gizlənir. Onun ilk Premyer Liqa qolu 2022-ci ildə Southampton forması ilə… Chelsea-yə qarşı gəlmişdi. Lavia üçün bu, həmişə bir az qəribə hiss yaradıb. İndi isə dairə bağlanıb – bu dəfə sevinc Stamford Bridge tərəfdarları ilə birlikdə yaşanıb.

O, komanda yoldaşlarının hamısının artıq qol hesabını açdığını, öz növbəsini səbrlə gözlədiyini deyir. Nəhayət o an gələndə isə o, hisslərini maksimum dərəcədə azarkeşlərlə bölüşmək istəyib. Və bunu bacarıb.

İndi qarşıda yeni hədəf var: sağlam qalmaq, mərkəzdə mövqeyini daha da möhkəmləndirmək və Chelsea-nin yenidən ciddi gücə çevrildiyi günlərdə sadəcə iştirakçı yox, aparıcı fiqur olmaq. Sual təkcə budur: bu dəfə hekayəni sona qədər yazmağa bədəni də, beyni də yetəcəkmi?