Ronaldo və Modrić: 20 ilin son böyük gecəsi
1 mart 2006-da nə edirdiniz? Bəlkə də Anfield tribunalarında İngiltərənin Uruqvayı 2:1 məğlub etdiyini izləyirdiniz. Bəlkə də Hampden Park-da İsveçrənin Şotlandiyanın qapısından üç top keçirdiyi axşam yadınızdadır.
Həmin gün başqa bir səhnə də vardı. Luka Modrić Xorvatiya millisində debüt edirdi. Rəqib – Argentina. Hesab – 3:2. Lionel Messi ilk milli qolunu vururdu. Eyni axşam Cristiano Ronaldo Səudiyyə Ərəbistanına qarşı Portuqaliyanın 3:0 hesablı qələbəsində dubl edirdi, bəlkə də bir gün həmin ölkədə yaşayacağını və işləyəcəyini xəyal edərək.
İllər keçdi. Messi ilə Ronaldo futbol söhbətlərini ələ keçirdi. Amma səhnənin kənarında yox, tam ortasında daha sakit, daha metronom ritmində bir fiqur həmişə orada idi – Modrić. Daha az şou, daha çox pas. Daha az qol, daha çox oyunu idarə edən toxunuşlar. Eyni zirvədə, eyni nəfəsdə.
Bu üçlük indi dörd nəfərlik elit bir siyahının içindədir: milli komandada ən azı 200 oyun keçirən futbolçular. Dördüncünün adını xatırlayırsınızsa, özünüzə bir “bonus xal” yaza bilərsiniz.
İndi isə saat yenidən irəli çəkilir. Ronaldo, 41 yaşında. Modrić, 40 yaşında. Portuqaliya ilə Xorvatiya dünya çempionatının 1/16 finalında qarşılaşanda, biri millidə 232-ci, digəri 202-ci oyununa çıxacaq. Böyük ehtimalla, XXI əsr futbolunun bu iki nəhəngini eyni meydançada son dəfə görəcəyik. Rəqib kimi, vaxtilə isə həm də komanda yoldaşı kimi yolları dəfələrlə kəsişmiş iki karyeranın bəlkə də son ortaq səhnəsi.
Onların milli futbola sədaqəti ayrıca bir hekayədir. Modrić Xorvatiya üçün ilk dəfə meydana çıxanda, Ronaldo artıq Portuqaliya millisində 29 oyuna çıxmışdı. Üstündən 20 ildən çox keçib. Fərq cəmi bir oyun artıb. Hər çağırışa “bəli” deyiblər, təqvimlər fərqli olsa da, ritmləri demək olar ki, paralel gedib.
Yolları ilk dəfə 2008-09 mövsümündə real anlamda toqquşdu. Carling Cup finalında hər ikisi start heyətdə idi, hər ikisi 90 dəqiqəni meydanda keçirdi, hər ikisi statistik cədvəldə eyni “7” qiymətini aldı. Manchester United penaltilərlə Tottenham-ı məğlub etdi, amma o gün başqa bir şey başladı – uzun illər davam edəcək rəqabət və orta xəttdə formalaşacaq kimya.
Sonra Ronaldo İspaniyaya yollandı, növbəti görüş 2010-11 mövsümünün Çempionlar Liqasının 1/4 finalında oldu. Real Madrid həmin dueldən qalib çıxmağı bacardı. Bu, yalnız başlanğıc idi. Çünki sonrakı altı mövsümdə hər ikisi artıq eyni formanı geyinirdi.
Madrid illəri – futbol tarixinin ən dominant dövrlərindən biri. Ronaldo və Modrić birlikdə dörd dəfə Çempionlar Liqasını qazandılar, digər iki mövsümdə isə yarımfinaldan geri döndülər. Qitənin ən böyük səhnəsində, ən ağır gecələrdə, ən yüksək tempdə həmişə ortada bu iki ad vardı: birinin ayağından çıxan zərbələr, o birinin ayağından keçən paslar.
Onların ortaq zirvə anı bəlkə də 2017-ci ilin Kardiff gecəsidir. Juventus-a qarşı final. Hesab 2:1 ikən Modrić sağ cinahda topu saxlayır, bir toxunuşla cərimə meydançasına geri kəsir, Ronaldo isə həmin ötürməni Madrid üçün üçüncü qola çevirir. 3:1. Oyunun qırılma nöqtəsi. Birinin zəkası, o birinin soyuqqanlılığı ilə möhürlənən an.
Bu, onların birlikdə meydanı bölüşdüyü 222 oyundan yalnız biri idi. Rəqəmin özü belə çox şeyi deyir. Ronaldo karyerası boyu ən çox hansı mərkəz yarımmüdafiəçi ilə oynayıb sualının cavabı – Modrić. Təsadüf deyil.
İndi isə onlar yenə üz-üzə gəlir. Bu dəfə klub forması yox, milli rənglər. İllərin yorğunluğu üzlərində, amma meydan görən kimi yenidən gəncləşən baxışlarla. Oyunun nəticəsi necə olur-olsun, bir həqiqət dəyişməyəcək: bu görüş, böyük ehtimalla, futbolun son 20 ilinə damğa vuran iki beynin, iki liderin, iki fərqli dahinin eyni qazonu paylaşdığı son böyük gecə kimi yadda qalacaq.
Və bəlkə də illər sonra, 1 mart 2006-nı xatırladığınız kimi, bu oyunun da tarixini, saatını, hissini xatırlayacaqsınız. Çünki belə karyeralar hər dövrdə doğulmur. Bu səhnənin pərdəsi endikdən sonra sual qalır: növbəti Ronaldo və Modrić nə vaxt gələcək?
