Scott McTominay-in Neapoldakı Uğurları
2024-cü ilin yayında Scott McTominay üçün qapı səssiz-sədasız bağlanmış kimi görünürdü. Old Trafford-dan 26 milyon funt sterlinqə ayrılan, çoxları üçün sadəcə zəhmətkeş, amma parıltısız dayaq yarımmüdafiəçi olan bir futbolçu idi. Nə ulduz, nə də komandanın üzərində qurulduğu fiqur.
İki il sonra isə Neapolda tam başqa bir hekayə danışılır.
Dayaqdan hücum beyin mərkəzinə
McTominay İtaliyada özünü yenidən yazdı. Artıq o, arxada sükutla “təmizlik” aparan oyunçu deyil, cəsarətli, hücuma atılan, risk götürən bir “10 nömrə”dir. Neapolda keçirdiyi iki məhsuldar mövsümdə qapıları 27 dəfə dəqiq nişan alıb – bu, onun karyerasında indiyədək görünməmiş rəqəmdir.
2025-ci ildə qazanılan Scudetto bu transformasiyanın simvoluna çevrildi. Çempionluqdan sonra ilin oyunçusu adına layiq görüldü, Ballon d’Or səsverməsində isə 18-ci yeri tutdu. Bir vaxtlar yalnız ağır işçi kimi dəyərləndirilən futbolçu indi Avropa səhnəsində fərdi mükafatların siyahısına girir.
Neapol tribunaları bir vaxtlar argentinalı dahini – Diego Maradona-nı – bütləşdirirdi. İndi isə həmin şəhərdə başqa bir adın ətrafında coşqu var. McTominay həm meydanda, həm də meydandan kənarda öz xoşbəxtliyini tapıb.
İtaliya sınağı və qazandığı hörmət
İtaliya futbolunu yaxından tanıyan keçmiş müdafiəçi Walker bu dəyişimin miqyasını yaxşı anlayır. O, McTominay-in oradakı adaptasiyasını dəyərləndirərkən çətinlikləri xatırladır: ilk ilin, xüsusilə A Seriya kimi taktiki ağır bir liqada, futbolçunu sınadığını vurğulayır. Onun sözlərinə görə, İtaliyaya gələn heç kəsə əvvəlcədən “brilliant” damğası vurulmur; əksinə, özünü sübut etməlisən.
Walker-in baxışında McTominay məhz bunu edib: meydanda əlcəyi atıb, tələb olunan səviyyəni göstərib və indi “hər bir italyan tərəfindən yüksək hörmət qazanan” oyunçuya çevrilib. O bildirir ki, italiyalılar üçün kənardan gələn futbolçu sıfırdan başlayır, başqa ölkələrdə etdiklərin orada zəmanət sayılmır. Hər şeyi yenidən sübut etməlisən.
Walker öz təcrübəsinə söykənərək bir məqama xüsusi toxunur: ilk mövsümün çətinliyinə baxmayaraq, McTominay bu mərhələni uğurla keçib. Onun fikrincə, Neapolda qaldıqca şotland yarımmüdafiəçi daha da güclənəcək. Xüsusilə ilk aylarda göstərdiyi uyğunlaşma bacarığı, təzyiq altında verdiyi reaksiyalar Walker-in nəzərində bu hekayəni daha da dəyərli edir.
Dünya Kuboku səhnəsi və yeni şayiələr
McTominay-in yüksəlişi yalnız klub səviyyəsi ilə məhdudlaşmadı. O, 2026-cı ildə Dünya Kubokunun final mərhələsində də iştirak edərək özünü qlobal səhnədə göstərdi. Bu irəliləyiş təbii olaraq yeni transfer söz-söhbətlərini də yanında gətirdi. Böyük məbləğli keçid ehtimalları barədə danışılır, adının yanında yenidən böyük rəqəmlər çəkilir.
Lakin hazırda Neapolda qurduğu həyat, qazandığı status və meydandakı azadlıq onu tələsdirmir.
Premier League qayıdışı – cazibə və risk
Keçmiş Şotlandiya millisinin hücumçusu Kenny Miller McTominay-in bugünkü durumunu müşahidə edərkən bir detalın altını cızır: İtaliyada onun “tamamilə başqa obraz” qazandığını deyir. Sözlərinə görə, McTominay Neapol həyatına tam uyğunlaşıb, futboldan həzz alır və bu, meydandakı performansına birbaşa təsir edir.
Miller xatırladır ki, liqanı qazanmaq, üstəlik həmin çempionatda mövsümün ən dəyərli oyunçusu seçilmək hər futbolçuya nəsib olmur. Bu cür statusu qazandığın şəhərdən ayrılmaq isə heç də asan qərar deyil. Onun fikrincə, McTominay bu gün Neapol azarkeşləri tərəfindən sadəcə sevilmir, “adorasiya” olunur – bu isə hər oyunçunun arzuladığı hissdir.
O, eyni zamanda xəbərdarlıq edir: klub dəyişmək həmişə sadə proses deyil. Yeni liqa, fərqli məşqçi, başqa oyun üslubu – bütün bunlar həm performansa, həm də şəxsi xoşbəxtliyə təsir edə bilər. Bir məkanda “hər şey alınır” deyə, başqa yerdə eyni rahatlığı avtomatik tapmaq olmur.
Miller əmindir ki, McTominay dəyişiklik istəsə, xüsusilə də Premier League-ə qayıtmaq qərarına gəlsə, onu heyətində görmək istəyən çox klub olacaq. Amma hazırkı mənzərə başqa cürdür: Neapol onu qucaqlayıb, o isə bu şəhərə cavabını meydanda verir.
Sual indi budur: özünü nəhayət mərkəzi fiqur kimi hiss etdiyi, çempionluq və fərdi mükafatlar qazandığı şəhəri tərk etmək üçün nə qədər “xüsusi” bir təklif gərək olacaq?




