Shea Lacey-nin Lerkendal-da Sakit Təbəssümü və Qələbəsi
Man Utd Skandinaviyada nəhayət oyandı. Wrexham qarşısındakı ağır və darıxdırıcı məğlubiyyətdən cəmi bir həftə sonra komanda Rosenborg-un meydanında 5:0 hesablı inamlı qələbə ilə özünə gəldi. Gecənin mərkəzində isə bir uşaq sakitliyi ilə, amma böyük oyunçunun soyuqqanlılığı ilə hərəkət edən gənc vardı – Shea Lacey.
19 yaşlı hücumçu komandasını önə keçirən qolu vuranda üzündə demək olar ki, heç nə dəyişmədi. Nə çılğın qaçış, nə də emosional qışqırıq. Sadəcə bitiricilik, sanki bu stadionda illərlə bunu edib. Akademiyada keçən mövsüm vurduğu qolların heç birini qeyd etməməsi artıq tanınan detal idi, Lerkendal-da da eyni obrazı qorudu. Amma bu sakitlik Old Trafford-da ilk qol gələndə davam edəcəkmi? Bu, artıq başqa hekayədir.
Gözlənilən qol, gözlənilməz yetkinlik
Lacey-nin vurduğu qol özündən əvvəl gələn onlarla epizodun davamı kimi idi. Sağ cinahdan içəri qıvrılma, sol ayaqla küncə dəqiq zərbə – akademiya səviyyəsində artıq “imza hərəkəti”nə çevrilmiş bu epizod bu dəfə əsas komandanın hazırlıq oyununda səhnələşdi. Top ayağına düşən kimi tribunadakı az sayda azarkeşin çoxu nəyin gələcəyini hiss etdi. Rosenborg müdafiəçiləri də yəqin ki.
Amma Lacey-nin oyunu yalnız hücumla məhdudlaşmadı. O, geri qayıdıb top qazanmağa çalışdıqca, texniki zonaya yaxın ərazidə United analitiki Kaita Hasegawa-nın başı ilə təsdiqləyərək gülümsəməsi diqqətdən yayınmadı. Bu, klub daxilində gənc futbolçuya olan inamın kiçik, amma çox şey deyən işarəsi idi.
Isınma zamanı Lacey-nin sərgilədiyi rahatlıq da eyni mesajı verirdi. Bir toxunuşla aşağı küncə dəqiq zərbə, ardınca isə sanki məşq bitibmiş kimi topu yüngülcə havaya qaldırıb yarımmeydana qədər jonglyor kimi aparmaq. O, bu səviyyəni çətinlik kimi deyil, təbii mühit kimi qəbul edir.
Akademiya məşqçiləri onsuz da mövsümöncəsi mərhələdən əvvəl 2026/27 mövsümünü onun üçün “partlayış ili” kimi görürdü. Əgər bu cür çıxışları yay boyunca davam etsə, o proqnoz kağız üzərində qalmayacaq.
Skandinaviya yorğunluğu, amma qol yağışı
Lerkendal Stadionu bu dəfə yarıboş idi. Təxminən 21 minlik arenanın xeyli hissəsi boş qaldı. Norveç çempionatında çətin mövsüm keçirən Rosenborg azarkeşləri üçün mövsümün ortasında keçirilən bu yoldaşlıq oyunu daha çox əlavə yük kimi görünürdü. Üstəlik, Dünya Çempionatı səbəbindən meydanda ulduz adların azlığı da marağı aşağı salmışdı.
Son günlərdə Skandinaviya turunda müşahidə olunan azalan maraq bir həqiqəti üzə çıxarır: bu regionda United üçün doyma nöqtəsinə çatılıb. Dörd yoldaşlıq oyunu eyni yayda, eyni coğrafiyada – hətta bu klub üçün belə bir az çoxdur.
Amma stadionda olanlar üçün bu dəfə qarşılıq vardı. Wrexham-a qarşı oyunun yuxu gətirən tempi, çərçivəyə yol tapmayan hücumları ilə müqayisədə Rosenborg qarşısındakı 90 dəqiqə tam fərqli ssenari idi. Qapıya hər hücum təhlükə qoxuyurdu, hər hücum gənclər üçün yeni vitrindir.
Zirkzee-nin rəqsləri və yeni onluq
Joshua Zirkzee oyuna mərkəzdə başladı, Lacey isə arxasında “10 nömrə” rolunda. Son illərdə tez-tez Phil Foden ilə müqayisə olunan, Liverpool-da doğulan bu yeniyetmə artıq həmin platformaya çıxmağa hazır görünür. Foden-i Pep Guardiola necə addım-addım səhnəyə gətirdisə, United-də də oxşar planın işə düşdüyü hiss olunur.
Zirkzee isə özünü başqa cür xatırlatdı. Bütün oyun boyu dərinliyə gəlib kombinasiyalara qoşulan hücumçu nadir hallarda cərimə meydançasına qədər irəlilədi. Amma bunu etdikdə hesab artıq 2:0 oldu. O, bir Rosenborg müdafiəçisini asanlıqla aldadıb, sonra qapıçını da oyundan salaraq topu tora göndərdi. Zərbədən çox rəqsə bənzəyən hərəkətlər zənciri idi.
Baş məşqçi Michael Carrick fasilədə komandaya toxunmadı, yalnız Harry Amass və Jaydan Kamason meydana daxil oldu. Kütləvi dəyişikliklər isə saat tamam olanda gəldi və oyunun ritmi yenidən dəyişdi.
Gənclərin yürüşü: Amass, Devaney, Williams
Məhz bu mərhələdə meydan gənclərin şousuna çevrildi. Harry Amass hesabı artırdı, sonra Jacob Devaney və Ethan Williams da öz adlarını tabloya yazdırdı. Hər qol, hər toxunuş tribunadakı azsaylı United azarkeşləri üçün gələcəyə kiçik bir pəncərə idi.
Kamason isə ikinci hissədə əlinə düşən şansı maksimum dəyərləndirdi. Onun cinahdan göndərdiyi iki dəqiq kros iki qolun başlanğıcı oldu. O, bir yoldaşlıq oyununda edə biləcəyi hər şeyi etdi: temp verdi, risk aldı, məhsuldarlıq göstərdi.
JJ Gabriel gözləyir, Lacey irəli çıxır
Oyundan əvvəl bütün söhbətlər 15 yaşlı JJ Gabriel ətrafında fırlanırdı. Hamını maraqlandıran sual eyni idi: o, bu dəfə debüt edəcəkmi? Cavab meydançaya yox, kənara yazıldı. Gabriel yalnız ikinci hissədə isinmə zonasına qədər yaxınlaşdı, oyuna isə daxil olmadı.
Amma klubun bu gəncə münasibəti tələsik deyil, planlıdır. Gabriel-ə yay toplanışında dəqiqələr vəd olunur, onun üçün açıq yol göstərmək üçün Sir Alex Ferguson ilə tanışlıqdan tutmuş, rəhbərlik lojalarına dəvətlərə qədər hər addım atılıb. Keçən mövsüm Premyer Liqa üçün yaş məhdudiyyəti onu saxlayırdı, indi isə qarşısında belə bir maneə qalmayıb. Oyun vaxtının nə vaxt gələcəyi haqda müzakirələr yalnız artacaq.
Bu arada diqqət daha çox Lacey və Amass kimi adlara yönəlməlidir. Çünki hazırda meydanda cavab verən, risk götürən, oyunun ritmini dəyişən məhz onlardır. Xüsusilə də Lacey. Keçən mövsüm əsas komandada qısa, amma parlaq epizodlarla yadda qalan gənc indi artıq həmin kiçik fraqmentləri tam metrajlı rola çevirməyə hazır görünür.
Yanvarda Burnley ilə oyunda onun qapı tirinə dəyən zərbəsindən sonra Gary Neville efirdə bir cümlə işlətmişdi: “Where has he been?” O sual indi başqa mənaya çevrilir. United bu gənci daha nə qədər gizli saxlaya bilər?
