Sir Kenny Dalglish və Karen Carney PFA-nın “merit” mükafatına layiq görüldü
Sir Kenny Dalglish və Karen Carney 2026-cı il üçün Professional Footballers’ Association-un (PFA) nüfuzlu “merit” mükafatına layiq görülüb. Bu mükafat futbolun yaddaşına adını həkk edən, oyuna uzunmüddətli təsir göstərən şəxslərə verilir və bu il seçim, xüsusilə də kişi qalib üçün, çox şey deyir.
Mükafatlar Mançesterdə, çərşənbə axşamı axşam keçiriləcək PFA Awards mərasimində təqdim olunacaq. Elə həmin səhnədə həm kişilər, həm də qadınlar arasında mövsümün ən yaxşı futbolçusu adına sahib çıxanlar da açıqlanacaq.
Dalglish – rekordların, kubokların və məsuliyyətin adamı
Sir Kenny Dalglish-in adı Britaniya futbol tarixində çoxdan ayrıca sətrə çevrilib. O, həm futbolçu, həm də məşqçi kimi dolu dolu karyera yaşayıb, Şotlandiya millisində isə rekorda imza atıb: 102 oyun, 30 qol. Bu 30 qol onu milli komandanın bombardirləri sırasında Denis Law ilə eyni səviyyəyə qaldırdı.
Klub səviyyəsində hekayə əvvəlcə Celtic ilə başladı. Karyerasının bu mərhələsi kuboklarla, titullarla dolu idi. Sonra 1977-ci ildə o dövr üçün Britaniya rekord transfer haqqı ilə Liverpool-a keçdi. Bu addım həm klub, həm də futbolçu üçün yeni dövr açdı.
Anfield-də keçən 14 il Liverpool-un “qızıl erası” ilə üst-üstə düşdü. Dalglish 515 oyunda çıxış etdi, səkkiz dəfə First Division çempionluğu qazandı, üç dəfə Avropa Kubokunu başı üzərinə qaldırdı. 1983-cü ildə isə Ballon d’Or mükafatında ikinci yeri tutaraq, Avropa səhnəsində də nə qədər yüksək qiymətləndirildiyini göstərdi.
1985-ci ildə o, daha ağır, amma bir o qədər də nadir məsuliyyəti üzərinə götürdü – player-manager oldu. Yəni həm meydanda, həm də kənarda komandanı idarə etdi. Nəticə dərhal gəldi: üç liqa çempionluğu, iki FA Cup, 1985-86 mövsümündə isə möhtəşəm “dubl” – liqa və kubokun eyni anda qazanılması. 1990-cı ildə futbolçu karyerasını bitirdi, amma Liverpool üçün ön sırada qalmağa davam etdi.
Bir ildən sonra, 1991-ci ilin fevralında Liverpool-dan istefası yeni bir macəraya yol açdı. Dalglish Blackburn-ü götürdü və 1995-ci ildə onları Premier League çempionluğuna daşıdı. Bu, İngiltərə futbolunun ən yaddaqalan nağıllarından biri kimi qalır. Sonrakı illərdə o, Celtic, Newcastle və yenidən Liverpool-da işləyərək müxtəlif rollarda komanda idarə etdi. Anfield-ə qayıdışı 2012-ci ildə League Cup qələbəsi ilə taçlandı.
Meydandan kənarda liderlik – Hillsborough-dan xərçənglə mübarizəyə
Dalglish-in nüfuzu yalnız qazandığı titullarla ölçülmür. O, Merseyside cəmiyyətində illərdir dayaq nöqtəsidir. 1989-cu ildə Hillsborough faciəsindən sonra Liverpool-un önündə dayandı, klubun və şəhərin yas dönəmini çiyinlərində daşıdı. Ailələrə göstərdiyi dəstək, onların yanında səssiz, amma qətiyyətli dayanışı ona yalnız futbol dünyasında deyil, ümumilikdə Britaniya cəmiyyətində də dərin hörmət qazandırdı.
2005-ci ildə həyat yoldaşının süd vəzi xərçəngi müalicəsindən sonra o, Marina Dalglish Appeal fondunu yaratdı. Bu təşəbbüs vasitəsilə xərçəngin müalicəsi və qayğısı üçün milyonlarla funt sterlinq toplanıb. Yəni Dalglish üçün məsələ sadəcə qollar, kuboklar, rekordlar deyil – o, öz nüfuzunu real həyatları dəyişmək üçün istifadə edib.
75 yaşlı Dalglish 2026-cı ilin iyununda xərçəng müalicəsi aldığını açıqladı. Bu xəbər futbol dünyasında böyük rezonans doğurdu, amma elə bu kontekstdə PFA-nın ona “merit” mükafatını verməsi daha da simvolik görünür: bu, həm meydandakı dahiliyə, həm də meydandan kənardakı insaniliyə verilən qiymətdir.
Mançesterdəki səhnədə bu dəfə Dalglish kubok qaldırmayacaq. Amma alacağı mükafat, onun bütün karyerası boyu etdiklərinin, futbolu və insanları necə daşıdığının susqun, amma çox aydın təsdiqi olacaq. Bu qədər illərdən sonra sual artıq belədir: Sir Kenny Dalglish-in izi nə vaxt silinəcək, yoxsa bu iz elə futbolun öz ömrü qədər davam edəcək?
