St James’ Park-da Liverpool-un 2:2-lik heç-heçəsi: Duyğular və Suallar

Keçən avqust St James’ Park-da hər şey Rio Ngumoha-nın 100-cü dəqiqədə vurduğu möhtəşəm qolla bitmişdi – Liverpool üçün tam ekstaz, Newcastle üçün şok. Bu dəfə tablo yenə uzadılmış əlavə vaxtda dəyişdi, amma ovqat tamam başqaydı. Dominik Szoboszlai-nin 99-cu dəqiqə penalti qolu sevincdən çox, dərin bir nəfəs kimi hiss olundu. 2:2-lik heç-heçə – və soyuma otağında qarışıq duyğular.

İraola üçün bir xal, böyük siqnallar

Andoni Iraola matçdan sonra komandasının məğlubiyyəti qətiyyən haqq etmədiyini dedi. Səs-küylü, alovlu St James’ Park-da iki dəfə geridən gəlib xal almaq bunu sübut edirdi. Geri dönüş var idi, xarakter var idi. Amma eyni zamanda, bu heyətin nə qədər köməyə ehtiyacı olduğunu da açıq şəkildə göstərdi.

Oyun ərzində Liverpool iki dəfə hesabda geri düşdü, məğlubiyyət isə klubun 2012-13 mövsümündən bəri ilk açılış turu məğlubiyyəti olacaqdı. Xal komandaya ruhən kömək edəcək, amma problemləri ört-basdır etməyəcək.

Iraola özü də etiraf etdi: komanda son saniyəyə qədər oyundan düşmədi, bir xalı qoparmağı bacardı və bunu son dəqiqə qoluyla etmək “dadı daha yaxşı” edən detal oldu. Amma bazar günü axşam Merseyside-a qayıdan təyyarədə o, təkcə nəticəni yox, performansı da düşünməli idi. Çünki bu 90 dəqiqə bir həqiqəti açıq göstərdi – bu heyət dərinlik baxımından yetərli deyil.

“Top dördlük” iddiası, amma oyun buna bənzəmir

Keçmiş Şotlandiya yarımmüdafiəçisi Pat Nevin-in sözləri kəskin idi: Liverpool-dan bu mövsüm ən azı “top-4” gözlənilir, amma bu oyunda həmin səviyyəni xatırladan çox az şey vardı. O, həm də əlavə etdi ki, hələ heyət tam formalaşmayıb, yeni transferlər gələcək və yalnız ondan sonra komandanın real gücü haqda hökm vermək mümkün olacaq.

Yenə də meydanda görünən mənzərə narahatlıq doğururdu: yaradıcı oyun çatışmırdı, hücumun beyni sayılmalı olan Florian Wirtz və Alexander Isak-dan maksimum səmərə alınmadı. İkisi də meydanda idi, amma oyuna damğa vura bilmədilər.

Xüsusilə Isak üçün bu qarşılaşma emosional idi. Keçən ilin sentyabrında Newcastle-dan uzun-uzadı davam edən transfer hekayəsindən sonra Liverpool-a gələn isveçli hücumçu hər toxunuşunda St James’ Park tribunalarından fit eşitdi. 28 dəfə topa toxundu, istəkli göründü, amma ikinci hissədə əldən verdiyi möhtəşəm fürsət – Newcastle dövründə adətən cərimə kəsdiyi tipli vəziyyət – oyunun dönüş nöqtələrindən biri ola bilərdi.

Wirtz isə oyuna yaxşı başlamışdı, amma Newcastle hesabı 2:1 etdikdən az sonra, saatı keçən kimi əvəzləndi. Hər iki futbolçu – yayda doqquz rəqəmli məbləğlərə transfer olunan ulduzlar – yaxşı başa düşürlər ki, önümüzdəki həftələrdə həm fərdi çıxışları, həm də aralarındakı əlaqə xeyli yüksəlməlidir.

Hazırkı Liverpool isə cavabdan çox sual doğuran komandaya bənzəyir.

Gakpo düyünü və daralan vaxt

Ən böyük suallardan biri Cody Gakpo ilə bağlıdır. Transfer pəncərəsinin son həftəsinə girilərkən niderlandlı hücumçunun gələcəyi havada asılı qalıb. Klub daha iki hücumçu gətirsə, Gakpo-nun ayrılığı real ssenariyə çevrilə bilər.

Adlar artıq ortalıqdadır: Paris St-Germain-dən Bradley Barcola və Ibrahim Mbaye ilə bağlı söz-söhbətlər, Brighton-un Yankuba Minteh-i üçün edilən, amma rədd olunan iki rəsmi təklif. Bütün bunlar hücum xəttində ciddi yenilənmə planının işarəsidir.

Paradoks ondadır ki, Newcastle qarşısında Liverpool-un ən yaxşı futbolçusu məhz Gakpo idi. Qolunu ustalıqla vurdu, hücumun demək olar yeganə ardıcıl təhlükə mənbəyinə çevrildi. Üstəlik, ehtiyatdan oyuna qoşulan ispan hücumçu Victor Munoz-un debütü də ümidverici alındı.

Munoz son saniyə penalti epizodunu qazandı. O, Ngumoha-nı əvəzlədi və bu dəyişiklik, əslində, gənc ingilisin çətin axşamını simvollaşdırdı. Sağ cinahda çox əziyyət çəkən Ngumoha təxminən bir saatdan sonra kənara alındı.

Ngumoha-nın çətin dərsi və cinah paradoksu

Ngumoha gələn həftə 18 yaşına çatacaq. Gənc karyerası boyu daha çox sol cinahda oynamağa üstünlük verib. St James’ Park-da isə sağda başladı və demək olar ki, oyuna təsir göstərə bilmədi. Bu, təkcə gənclik həyəcanı deyildi, həm də texniki-taktiki uyğunsuzluq idi.

Iraola-nın isə aydın ideyası var: cinah oyunçuları hər iki tərəfdə oynaya bilməlidir. Bu, onun futbol fəlsəfəsinin əsas şərtlərindən biridir. Amma Liverpool daha çox hücumçu gətirdikdən sonra bu “eksperiment” davam edəcəkmi, yoxsa Ngumoha yenidən öz təbii mövqeyinə qaytarılacaq? Bu sual hələ açıq qalır.

Bir məsələ dəqiqdir: Iraola daha çox seçimə ehtiyac duyur. Munoz və Alexis Mac Allister 63-cü dəqiqədə meydana daxil olduqdan sonra, ehtiyat skamyasında qalan adlar bunlar idi: Giorgi Mamardashvili, Ronald Araujo, Wataru Endo, Kostas Tsimikas, Trey Nyoni, James McConnell və Lewis Koumas. Hücum və yarımmüdafiə üçün variantlar məhdud idi, oyunun gedişini dəyişə biləcək xalis hücum silahı az görünürdü.

Müdafiədə açıq qapı: sürətli hücum kabusu

Arxa xətt isə başqa bir problemin altını çəkdi. Həm Milos Kerkez, həm də Jeremie Frimpong cinah müdafiəçisi kimi zəif oyun keçirdilər. Liverpool-un buraxdığı hər iki qolda komanda rəqibin əks-hücumuna yaxalandı, struktur dağıldı, mərkəz açıldı.

Ən ağrılı detal: meydanın mərkəzində tipik “6 nömrə”nin olmaması yenə hiss olundu. Joe Willock hesabı 2:1 etdikdən sonra Iraola-nın Mac Allister-i dördlük müdafiə xəttinin önünə çəkməsi çox şey deyirdi. Bu, həm də mövsüm boyu davam edə biləcək bir balans probleminin anonsu idi.

Statistika da bunu təsdiqləyir. Ötən mövsümün əvvəlindən bəri bütün turnirlərdə sürətli hücumdan qapısında ən çox qol görən Premyer Liqa komandası Liverpool-dur – 9 qol. Bu, təsadüf deyil, sistem problemidir.

Enerji var, amma kifayət deyil

Bütün bu suallara baxmayaraq, Iraola üçün start tamamilə qaranlıq deyil. O, adətən oyundan dərhal sonra deyil, ertəsi gün geniş təhlil etməyə üstünlük verir. Newcastle matçı üçün isə ilkin təəssüratlarını gizlətmədi: komandanın enerji səviyyəsindən, xüsusilə də ehtiyatdan gələn futbolçulardan razı qaldı. Fiziki baxımdan oyunu güclü bitirdiklərini vurğuladı.

Meydançada bu ruhu Szoboszlai də dilə gətirdi. O, “heç vaxt təslim olmayacağıq” sözləri ilə komandanın xarakterini xatırlatdı, ehtiyatdan gələn hər kəsin oyuna təsir etdiyini dedi və bütün heyətin hər an hazır olmalı olduğunu vurğuladı.

Tyneside üçün bu cür döyüş ruhu heç vaxt problem olmayıb. Problem başqa yerdədir: bu Liverpool heyəti həm keyfiyyət, həm də say baxımından yüksəlməlidir. Çünki Premyer Liqa zirvəsi üçün təkcə son dəqiqə penaltisi və gözəl niyyətlər kifayət etmir. Bu komanda doğrudan da “top-4” səviyyəsinə qalxacaq, yoxsa yay pəncərəsi bağlananda suallar daha da sərtləşəcək?