St Mirren-in Yeni Sezon Başlanğıcı: Uğurlar və İnkişaf
Kontekst hər şeydir. Bunu illər əvvəl sosioloq Alvin Gouldner yazanda, yəqin ki, 2026-2027 mövsümünün ilk iki turunu düşünmürdü, amma bu St Mirren komandası onun fikrini meydanda bədənə çevirir.
İlk baxışda başlanğıc sadə görünə bilər. Transfer pəncərəsində əsas oyunçularını itirmiş, zədələnmiş Falkirk səfəri. Kağız üzərində çətin, amma daha pis də ola bilərdi.
Sonra isə evdə açılış oyunu: yenicə elitaya qayıdan, amma hələ də keçən mövsüm Çempionatı qazanan heyətə söykənən St Johnstone. Keçən il eyni həftəsonu Motherwell kimi tam oturuşmuş, taktik cəhətdən cəsarətli bir komanda gəlmişdi. Bu dəfə isə püşk daha mehriban davrandı.
Amma belə “uyğun” başlanğıcların içində başqa bir risk gizlənir. Çətin rəqibə uduzanda bəzən heç nə itirmirsən, əksinə, gözləntiləri alt-üst etmək şansı qazanırsan. Keçən mövsümün açılış günündə Glasgowda Celtic-ə gec qol ilə 0:1 hesablı məğlubiyyət – xal yox, amma çox aydın bir mesaj idi: Stephen Robinson-un St Mirren-i varlı klublara sonadək dirənə bilən yeni bir versiyaya çevrilmişdi.
İndi isə ssenari tam fərqlidir. Bu mövsüm Falkirk və ya St Johnstone-a 0:1 hesablı məğlubiyyət, özü də debüt mövsümünü yaşayan gənc baş məşqçi üçün – xaos demək olardı. Fikir, inam, model daha qurulmamışkən belə zərbə bünövrəni silkələyərdi.
Məhz buna görə də ilk iki turdakı nəticələrə qiymət verərkən ehtiyatla davranmaq, eyni zamanda da bu komandanın qazandığı hörməti xırdalıqlar üzərindən təsdiqləmək lazımdır.
Faktlar sadədir və səs-küyə ehtiyac duymur: Craig McLeish və komandası iki oyuna iki qələbə. İki quru hesab. İki penalti epizodu – biri xilas edilib, biri soyuqqanlılıqla qola çevrilib.
Hücumun mərkəzində isə artıq özünü tam rahat hiss edən bir “10 nömrə”: Killian Phillips. Cəmi iki turda üç liqa qolu. Yarımmüdafiənin arxasından çıxan qaçışlar, cərimə meydançasına gec daxilolmalar, pressinqdə yorulmaq bilməyən enerji – o, bu komandanın hücum ritmini diktə etməyin həzzini yaşayır.
Bu St Mirren yalnız nəticələrlə yenilənmir, həm də siması ilə dəyişir. Liqada səkkiz debütant. Onların arasında üç gənc şotland (bəlkə də dörd) artıq baş rollarda çıxış edir, matçların tempini, emosiyasını formalaşdırır. Bu, sadəcə heyət dərinliyi deyil, klubun gələcəyi üçün meydanda gəzən manifestdir.
Tribunada isə başqa bir rəqəm danışır: təxminən altı min yarım “Buddies” – hər topa, hər təkbətək mübarizəyə reaksiya verən, bu gənc komandanın enerjisini geri qidalandıran səs divarı. Onlar bu mövsüm nəyəsə səbr etmir, artıq alan tərəfdədirlər: tam gücü ilə oynayan, irəli düşünən, başı dik, qorxusuz futbol.
McLeish-in St Mirren-i hələ formalaşma mərhələsindədir, amma artıq üslubu aydındır. Ön xətdə aqressiv pressinq, topu itirən kimi dərhal bərpa cəhdi, qısa, amma məqsədli hücumlar. Təhlükəni yalnız rəqib qapısında deyil, öz cərimə meydançasından çox-çox uzaqda yaratmağa çalışan komanda.
İlk iki turdan sonra cədvələ baxanda yalnız xal sayı görünmür. Orada başqa bir şey də yazılıb: inam. Bu inam nə qədər davam edəcək, nə qədər dözümlü çıxacaq – bunu deyəcək 36 oyun hələ qabaqdadır. Amma hazırda bir həqiqət danılmazdır: St Mirren mövsümə yalnız xal toplayaraq yox, öz hekayəsini yenidən yazaraq başlayıb.
