Sunderland Fulham-a qarşı tarixi qələbə qazandı
Final fit səsləndikdə texniki zonada iki fərqli film oynayırdı: Álvaro Arbeloa donuq baxışlarla dərin düşüncəyə dalmışdı, Régis Le Bris isə sadəcə nəfəs dərirdi. Bu oyunun altında gizlənən əsas hiss qorxu idi – uduzmaq qorxusu. Matçı isə məhz bu qorxunu qırmaq üçün meydana atılan iki əvəzedici həll etdi: Habib Diarra və Wilson Isidor. Birincinin ötürməsi, ikincinin zərbəsi – Sunderland üçün qızıl dəyərində qol.
Isidorun vurduğu top yalnız bu mövsümdə ilk qələbəni gətirmədi. O, həm də klubun Fulham-a qarşı Premyer Liqada 17 illik qələbə həsrətinə son qoydu. Arbeloanın komandası isə turun sonunda da xal qazana bilmədi.
Sadiki mərkəzdə oyunu söndürdü
İlk hissə ehtiyatlı, riskdən qaçan bir şahmat partiyasını xatırladırdı. Tempi isə bir futbolçu diktə edirdi: Noah Sadiki. Sunderland-in mərkəz yarımmüdafiəçisi meydanın ortasında demək olar ki, hər alovu söndürdü. Konqo Demokratik Respublikasının oyunçusu o qədər epizodu vaxtında kəsdi ki, Fulham ilk 45 dəqiqədə yalnız bir real imkan tapdı.
O şansda Alex Iwobi dar bucaqdan ağıllı ötürmə ilə Josh King-i tapdı, amma hücumçu sanki bucaq hesabını səhv aparmış kimi topu düzgün tuta bilmədi. Qapıçı Robin Roefs qalan vaxtı demək olar ki, tamaşaçı idi.
Buna baxmayaraq, meydanda qəribə gərgin pauza hiss olunurdu. Topa nəzarət əsasən Sunderland-də idi, amma hücumlar küt, dişsiz idi. Bernd Leno üçün bu, uzun müddət ən rahat hissələrdən biri oldu; ciddi sınaq görmədi.
Tribunada oyunu izləyən klub sahibi Kyril-Louis Dreyfus üçün bu 45 dəqiqə kifayət qədər aydın siqnal idi. Le Bris-in niyə transfer pəncərəsi bağlanmamış sağ cinah üçün ixtisaslaşmış vinger və əlavə hücumçu istədiyini anlamaq üçün bundan yaxşı izah lazım deyildi.
Mukiele-nin tək müdaxiləsi, Le Bris-in cəsarəti
Le Bris heç olmasa bir yaxşı xəbərə sahib idi: Nordi Mukiele zədədən sonra mərkəz müdafiəsinə qayıtmışdı. Keçmiş Paris Saint-Germain oyunçusunun nə qədər vacib olduğunu ikinci hissənin əvvəlində hamı gördü. Sander Berge-nin arxaya atdığı möhtəşəm ötürmədən sonra Gonzalo García qolla üz-üzə qalmağa hazırlaşırdı ki, Mukiele sürüşmə ilə onu dayandırdı. O müdaxilə olmasa, qol demək olar ki, qaçılmaz görünürdü.
Real Madrid-dən Fulham-a qoşulduqdan sonra ilk iki rəsmi oyununda qol vuran García bu dəfə Sunderland müdafiəsini oxuya bilmirdi. Arxada xətt sıx, konsentrasiyalı idi. Elə bu anlarda Le Bris oyunun axarının dəyişdiyini hiss etdi və riskə getdi: ikili əvəzetmə.
Meydandan çıxanlar – Nilson Angulo və Brian Brobbey. Gələnlər – Habib Diarra və Wilson Isidor. Bu, oyunun taleyini dəyişən addım oldu.
Çox keçməmiş Sunderland qol şansını qoxulaya bildi. Enzo Le Fée cərimə meydançasına elə bir birtoxunuşlu ötürmə göndərdi ki, top sanki “vur məni” deyirdi. Qarşıdan gələn Isidor üçün sanki qaçırılması mümkün olmayan epizod idi. Amma hücumçu inanılmaz şəkildə topu dirəyin dibinə vurdu. Le Bris isə texniki zonada dizlərinin üstünə çökdü – bu dəfə məyusluqdan.
Isidorun üzündəki ifadə hər şeyi deyirdi: şok, peşmançılıq, özünə qəzəb. Amma futbol tez-tez ikinci şans verir.
İkinci şans, bu dəfə amansız zərbə
Cəmi bir neçə an sonra ssenari yenidən yazıldı. Diarra sağdan cərimə meydançasına daha bir kəsici ötürmə göndərdi. Bu dəfə Isidor tərəddüd etmədi. Topun üstünə amansız şəkildə getdi, zərbəsi iti və yüksək sürətli idi. Mərmi kimi Leno-nun yanından keçib tora sancıldı.
Sunderland nəhayət oyuna nəfəs verdi. Diarra və Isidor yalnız dinamika qatmadı, həm də Fulham-ın irəli çəkilmiş müdafiə xəttini cəzalandırdı. Arbeloanın komandası arxada çox yüksəklərə qalxdıqca, Le Bris-in əvəzediciləri boşluqları daha tez tapmağa başladı.
Diarra üçün axşam həm də acı notla bitdi. Qısa, amma parlaq çıxışından sonra zədə səbəbilə yerini Chris Rigg-ə verməli oldu. Amma artıq əsas işini görmüşdü. Elə Isidor da.
Sunderland bu qolla yalnız mövsümün ilk qələbəsini qazanmadı. Komanda uzun illərin psixoloji yükünü də çiynindən atdı. Fulham üçünsə sual indi budur: bu zərbə sadəcə erkən mövsüm sarsıntısıdır, yoxsa daha dərin problemin xəbərçisidir?
