Tottenham-nın Aston Villa-ya qarşı məğlubiyyəti: De Zerbi-nin açıqlamaları

Hamısı əvvəlcədən yazılmış ssenari kimi idi. Tottenham nə qədər qolun qoxusunu alsa da, tribunadakıların içində eyni fikir dolaşırdı: “İndi biz yox, onlar vuracaq”.

Roberto De Zerbi oyundan sonra komandası üçün iki kəlmə seçdi: “çox kövrək”.

Komanda 3:2 hesabı ilə Aston Villa-ya uduzdu, amma hekayə rəqəmlərdən çox əvvəl qırıldı. Oyunun ilk hissəsində meydanda yalnız bir komanda varmış kimi idi. Top onlardaydı, ritm onlardaydı, tribunalar da. Savio və Archie Gray üçün yaradılan epizodları Villa qapıçısı Zion Suzuki bir-bir çəkib çıxaranda isə stadionda qəribə bir hiss dolaşmağa başladı. Qol gəlmirdi. Və Tottenham üçün bu, həmişə eyni sonluğa aparan yoldur.

Bir zədə, bir səhv, bir zərbə – və dağılma

Micky van de Ven üzünə aldığı zərbədən sonra kənarda müalicə olunurdu, meydanda isə Tottenham 10 nəfərlə idi. De Zerbi həmin an Rodrigo Bentancur-u mərkəz müdafiəçisi, Mateus Fernandes-i isə orta xəttə çəkdi. Qırmızı vərəqə ehtimalını hesablayıb əvvəlcədən plan qurduğunu dedi. Amma nəzəriyyə kağızda qalanda futbol zalım olur.

Birinci hissənin əlavə olunmuş dəqiqələri. Andy Robertson künc zərbəsini kəsmək istədi, amma topu düz John McGinn-in ayağına “hədiyyə” etdi. Boubacar Kamara-nın zərbəsindən sonra cərimə meydançasında qarışıqlıq yarandı və Johan Manzambi ən yaxın məsafədən topu tora dürtdü. Van de Ven hələ də kənarda idi. Qol gəldi, üstünlük getdi, oyunun psixologiyası dağıldı.

Tottenham üçün bu rəqəm artıq qorxulu statistikaya çevrilib: Premyer Liqada ilk qolu buraxdıqları son 36 oyunun heç birində qalib gələ bilməyiblər. Fasiləyə 0:1 gedəndə tribunadakıların çoxu artıq nə baş verəcəyini bilirdi.

Qayıdış yox, sərbəst eniş

İkinci hissəyə De Zerbi-nin komandası yenə hücumla başladı. Mohammed Kudus hesabı bərabərləşdirdiyini düşündü, amma Robertson ötürməni aldıqda ofsaydda idi. VAR xətləri çəkildi, qol ləğv olundu. Stadionda bir anlıq ümid alqışı, sonra isə dərin bir ah.

Cəmi yeddi dəqiqə sonra Tottenham üçün oyun faktiki bitdi. Suzuki-nin uzaq məsafəli uzun ötürməsi, müdafiənin arxasına sızma, Nicolas Jackson-un soyuqqanlı vuruşu – 0:2. Ekranda hesab dəyişən kimi De Zerbi texniki zonada donub qaldı. Villa azarkeşləri isə öz sektorunda ritmi dəyişdi: “Sacked in the morning”.

Tottenham artıq oyunun nəzarətini deyil, sinir sistemini itirmişdi. Top yenə onlardaydı, amma inam yox idi. Zərbələr var idi, amma inandırıcılıq yox idi. Son zərbəni isə qonaqlar vurdu.

79-cu dəqiqə. Emi Buendia təxminən 25 metrdən elə bir zərbə göndərdi ki, Suzuki-nin gününü daha da parlaq, Tottenham azarkeşlərinin gününü isə daha qaranlıq etdi. Top qapının yuxarı “doqquzluğuna” ilişəndə tribunaların bir hissəsi artıq ayaqda idi – amma alqış üçün yox. Çıxış üçün.

Minlərlə azarkeş stadionu tərk edərkən, içəridə qalanlar Conor Gallagher və Jan Paul van Hecke-nin gecikmiş qollarını gördülər. Klubun bu mövsüm Premyer Liqadakı ilk qolları. Kağız üzərində hesabı yüngülləşdirdi, amma heç kimin ovqatını yox.

300 milyon, alt sıralar və çıxışsızlıq hissi

Yayda 300 milyon funt sterlinqdən çox xərcləyən klub üçün bu mənzərə ağırdır. Mövsümə ilk beş turda cəmi iki xalla başlamaq – Tottenham üçün 2008-09 mövsümündən bəri ən pis start. O vaxt da beş oyundan sonra iki xal, ardınca üç məğlubiyyət və Juande Ramos-un gedişi gəlmişdi. Sonra Harry Redknapp gəldi və komandanı səkkizinci yerə qədər qaldırdı.

İndi isə tablo yenidən qırmızı rəngdədir. Komanda ilk beş turda qələbəsiz qalıb, altlıqdadır, üstəlik ardıcıl ikinci mövsümdə düşmə zonasına yaxınlaşmaq qorxusu yaşayır. İki il ardıcıl aparılan “yanğınsöndürmə” transferləri hələ ki, əsas problemi – meydandakı xarakteri – həll etməyib.

Sandro Tonali üçün ödənilən 100 milyon funt bu axşamda xüsusi vurğu kimi qaldı. Newcastle-dan gələn ulduz yarımmüdafiəçi, Hibs-dən cəmi 2,75 milyona alınan John McGinn-in kölgəsində itib-batdı. McGinn hər topa girir, hər mübarizəyə atılır, komandasını irəli dartırdı. Tonali isə tempə qoşulmaqda çətinlik çəkirdi.

Savio ilk hissədə üç dəfə Suzuki-ni yoxladı, braziliyalı vingerin hər zərbəsi Villa qapıçısının üstünlüyü ilə bitdi. İkinci hissədə isə Savio oyundan tamamilə itdi. Qollar üçün gətirilən Omar Marmoush isə bu axşamda nə zərbə, nə də təhlükə baxımından yadda qalan heç nə vermədi.

Villa üçün həyati qələbə, Tottenham üçün xəbərdarlıq

Aston Villa üçün bu qələbə dəbdəbədən çox zərurət idi. Klub yayda 250 milyon funtdan çox xərcləyib, Avropa Liqasının qalibi kimi yenidən qurulma mərhələsinə girib. İlk dörd oyunda üç məğlubiyyətdən sonra Premyer Liqadakı ilk qələbə həm xallar, həm də soyunma otağının inamı üçün həyati əhəmiyyət daşıyırdı. Yeni gələnlər tədricən sistemə oturur, komanda uzun toplarla daha birbaşa, daha praqmatik futbol oynayır – De Zerbi-nin özü də bunu etiraf etdi: bu mövsüm Villa-nın uzun ötürmələri ötən mövsümlə müqayisədə 86 faiz artıb.

Məhz belə bir uzun ötürmə Jackson-un qoluna, yəni oyunun qırılma nöqtəsinə çevrildi. Tottenham isə bu ssenarini bütün həftə müzakirə etdiyini, iclaslar keçirdiyini deyir, amma meydanda eyni tələyə yenidən düşür.

De Zerbi-nin özünə hökmü

İtalyan baş məşqçi matçdan sonra sözlərini gizlətmədi:

“Diqqətim ondadır ki, ilk qolu 10 nəfərlə buraxırıq. Daha güclü qala bilərdik, daha çox danışa bilərdik, daha sıx müdafiə edə bilərdik. İkinci qol – inanılmaz idi, belə qol buraxmaq olmaz. Bu oyunu bu cür uduza bilmərik”.

O, məsuliyyəti öz üzərinə götürdüyünü dedi, amma eyni zamanda meydandakı liderləri də hədəfə aldı: “Liderlər lider olmalıdır”. Onun fikrincə, hesab 0:1 ikən komanda daha kompakt dayanmalı, oyunu sakitləşdirməli idi. Əvəzində isə tam əksini gördük.

De Zerbi soyunma otağında futbolçularla danışmamağı seçdi: “Oyundan sonra oyunçularla danışmadım, heç nə demək istəmədim. Milliyə gedənlər orada oynayıb işləməlidirlər. Qalanlar – James Maddison, Gallagher, Dominic Solanke, Tosin Adarabioyo, Marcos Senesi, Savio – daha çox işləməlidirlər, çünki bu oyunda onların fiziki vəziyyəti xoşuma gəlmədi”.

Səbr çağırışı – və vaxtla yarış

Bütün bu xaosun içində bir səs də dəstək verdi. Brighton-ın sabiq hücumçusu Glenn Murray hesab edir ki, klub De Zerbi-yə vaxt verməlidir. O, statistikanı göstərir: son dörd oyunun üçününün üçündə daha çox zərbə, daha çox topa nəzarət, rəqib cərimə meydançasında daha çox toxunuş. Kağız üzərində göstəricilər var, amma tablo başqa həqiqəti göstərir.

Murray-in çağırışı sadədir: panikaya yox, səbrə ehtiyac var. Yeni transferlərin bir-birini tanıması, komandanın kimya tapması üçün zaman lazımdır.

Amma Premyer Liqada zamanın qiyməti çox bahadır. Xüsusilə də cədvəlin alt üçlüyündə, 300 milyon xərclə və tribunadan yüksələn narazı səslərlə.

Üç həftəlik beynəlxalq fasilə indi Tottenham üçün ya yenidənqurma imkanıdır, ya da təzyiqin daha da artacağı, sualların çoxalacağı bir dövrün başlanğıcı. Bu komanda fasilədən sonra eyni kövrək obrazla qayıdacaq, yoxsa nəhayət, hesabı açan, oyunu tutan və üstünlüyü qoruyan bir komandaya çevriləcək?