Thomas Tuchel və Jude Bellingham arasındakı gərginlik: Nələr baş verir?

Thomas Tuchel ilə Jude Bellingham arasında gərginlik mövsümün fonunda xeyli danışılıb, amma alman baş məşqçi Argentinaya qarşı yarımfinal ərəfəsində pərdəarxasını özü açdı.

Münasibət çoxdan diqqət mərkəzindədir. Keçən yay Tuchelin anasının Bellinghamın meydandakı bəzi jestlərini “iyrənc” adlandırması alovun ilk qığılcımı idi. Sonra üzr gəldi, sular duruldu, amma iz qaldı. İndi isə İngiltərənin Norveçə qarşı 120 dəqiqəlik, əsəb yorucu 2:1 hesablı dörddəbir final qələbəsindən sonra köhnə gərginlik yenidən üzə çıxdı.

Oyun Sonrası Reaksiyalar

Tuchel oyundan sonra açıq şəkildə “komandanın çıxışından razı qalmadığını” dedi. Qələbə, yarımfinal bileti, amma baş məşqçi məmnun deyil. Bellingham isə cavabını dərhal verdi, daha çox pozitivlik tələb etdi. Ulduz yarımmüdafiəçi üçün bu, sadəcə emosional reaksiya deyildi, həm də mesaj idi.

Baş məşqçi vəziyyətin böyüməsinə imkan vermədi. Ertəsi gün bütün heyətlə iclas təşkil etdiyini, havanı təmizlədiyini açıqladı. Argentina ilə yarımfinaldan öncə heç bir “gizli çat” qalmasın deyə.

Tuchel bunu izah edərkən medianı da hədəfə aldı: mətbuatın sözləri kontekstdən qopardığını, heç nə olmayan yerdə “hadisə” yaratdığını dedi. talkSPORT-a danışarkən açıq danışdı: bu söhbətin şişirdildiyini, real həyatda isə problem olmadığını vurğuladı.

O, Bellinghamın reaksiyasını da müdafiə etdi. 120 dəqiqə döyüşən, meydanda hər şeyini qoyan bir futbolçudan nə gözləmək olar? Tuchelin sözlərinə görə, əgər onun müsahibəsindən “dünya səviyyəsində oynadı”, “dünya səviyyəsində epizodları var idi” kimi tərifləri kəsib, futbolçuya yalnız “məşqçin səni səhlənkar adlandırdı” mesajını ötürsən, alınacaq cavab bəllidir.

Tuchelə görə, sual elə qurulmuşdu ki, Bellingham yalnız tənqidlə üz-üzə qaldı. Gənc ulduz isə o an, mikrofonun qarşısında, adrenalinlə danışırdı. Baş məşqçi bunu tam başadüşülən sayır: o da rəqabətdən gəlir, Bellingham da. Hər ikisi limitə qədər itələməyə öyrəşib.

Bu qarşıdurmanın içində bir başqa toxunma nöqtəsi də vardı. Bellingham oyundan sonra Tuchelin futbolçu kimi böyük karyerası olmamasına incə eyham vurdu: “Bəlkə də o, belə şəraitdə oynamağın nə olduğunu bilmir” – deyə, həm hava, həm də Erling Haaland səviyyəsində rəqiblə mübarizəyə işarə etdi.

Bu cümlə bir çoxları üçün sərt səsləndi. Amma Tuchel öz avtoritetinə kölgə düşdüyünü düşünmür. Elit səviyyədə oynamamış olması, onun fikrincə, taktiki baxışını zəiflətdiyi anlamına gəlmir. Əksinə, o, bu mövzuda özünü rahat hiss edir və Bellinghamla münasibətlərinin sarsılmadığını deyir.

Onun iddiası qətidir: “Heç nə dəyişməyib, əksinə, indi hər zamankından da yaxınıq.” Tuchelə görə, bunu meydanda da görmək olar – komandanın enerjisi, düşərgədəki mentalitet son günlərdə yüksəkdir və Argentina ilə oyuna tam hazırdırlar.

Tuchel şəxsi hekayəsinə toxunanda isə səsi bir qədər yumşalır. O, hələ də özünü bu səviyyədə baş məşqçi kimi görməyə alışmadığını etiraf edir. Uşaqlıq arzusu futbolçu olmaq idi, məşqçilik yox. İngiltərə yığmasının texniki zonasına qədər yüksələcəyini heç vaxt xəyal etməyib. Bəzən oyundan əvvəl kənarda dayananda, “bu arenada oyunçu kimi oynaya bilməzdim” fikri onu yenə də təvazökarlığa qaytarır.

Amma bir məsələni qəti şəkildə ayırd edir: böyük məşqçi olmaq üçün mütləq böyük futbolçu olmaq şərt deyil. Bu mövzuda zarafatla, amma aydın mesajla danışır: yaxşı cəngavər olmaq üçün at olmaq lazım deyil.

İndi isə bütün bu emosional fon, incə söz atışmaları, media səs-küyü bir tərəfə çəkilir. Qarşıda yalnız bir sual qalır: Tuchel ilə Bellinghamın bu gərgin, amma güclü ittifaqı İngiltərəni Argentinaya qarşı daha da sərtləşdirəcək, yoxsa təzyiq altında ilk dəfə həqiqi çatlar görünəcək?