Tuchel və Bellingham arasındakı gərginlik: "Heç bir çat yoxdur"

İngiltərə yığmasının baş məşqçisi Thomas Tuchel, son günlərin ən çox müzakirə olunan mövzusuna – Jude Bellingham ilə arasında guya yaranmış gərginliyə – qəti nöqtə qoydu.

Norveçə qarşı çətin keçən, 120 dəqiqəlik, sinirləri sonadək dartmış dörddəfinaldan sonra yayılan “Tuchel–Bellingham soyuqluğu” səsi elə sürətlə böyüdü ki, artıq mövzu meydandakı qələbəni belə kölgədə qoymağa başlamışdı.

Hər şey ITV-dəki qısa, amma kəskin dialoqdan başladı.

“Bəli, hər nə isə” – bir cümləlik alov

Norveçə qarşı oyundan sonra Thomas Tuchel, Gabriel Clarke-a verdiyi müsahibədə İngiltərənin çıxışından razı qalmadığını açıq şəkildə dedi. O, performansı tənqid etsə də, bunun “mentalitet problemi” ilə əlaqəsi olmadığını vurğuladı.

Sonra eyni Clarke həmin fikirləri Jude Bellingham-a çatdırdı. Yorğun, amma komandasını yarımfinala daşıyan iki qolun müəllifi olan Bellingham isə bir cümlə ilə cavab verdi: “Yeah, well, whatever.”

Məhz bu cümlə alovu alışdırdı. Başlıqlar, sosial şəbəkə dalğası, studiya debatları. Bellingham-ı müdafiə edənlər, o cümlədən Simon Jordan, sualın qoyuluş tərzini futbolçuya qarşı ədalətsiz saydı.

İndi isə söz birbaşa Tuchel-ə keçdi.

“Nə gözləyirsiniz o futbolçudan?”

Tuchel, talkSPORT-a verdiyi eksklüziv açıqlamada hadisənin necə “şişirdildiyini” izah etdi və barmağını birbaşa mediaya tuşladı:

“Oyundan sonra bunları kim şişirdir, buna təəccüb edirəm. Əslində şişirdiləcək heç nə yoxdur. Əgər nəsə şişirdilirsə, bu, mediada baş verir.”

Sonra Tuchel sualı özü verdi, özü cavabladı:

“120 dəqiqə oynayıb, meydanda hər şeyini qoyan futbolçudan nə gözləyirsiniz? Əgər siz onun məşqçisinin sözlərini qısaldırsınızsa, əgər ona demirsinizsə ki, mən onu dünya səviyyəsində gördüm, demirsinizsə ki, onun hərəkətləri dünya səviyyəsində idi, əksinə, təkcə ‘səni bəzən səhlənkar gördü’ hissəsini götürüb çatdırırsınızsa, hansı reaksiyanı gözləyirsiniz?”

Tuchel-in fikrincə, vəziyyət süni şəkildə gərginləşdirilib:

“Təbii ki, o da həmin cavabı verir, sonra isə bunu böyüdüb, anlaşılmazlıq, guya çatlar yaratmağa çalışırlar – halbuki heç bir çat yoxdur.”

Məşqçi öz münasibətlərinin mahiyyətini isə bir cümlə ilə xülasə etdi:

“Biz eyni yerdən gəlirik – rəqabətçilikdən. Mən rəqabətçi məşqçiyəm. Bu komandadan maksimumu sıxıb çıxarıram. Bu, mənim qiymətləndirməm idi.”

Tuchel, Clarke-ın sualının zamanlamasını və quruluşunu da ədalətli saymır:

“O an üçün Jude-a verilən sualın ədalətli olduğunu düşünmürəm. O, mənim dediyim bütün komplimentləri kəsib atdı, yalnız tənqidi hissəni götürdü və bununla bağlı soruşdu. Hər şeyini vermiş bir futbolçu, dərhal oyundan sonra, mikrofon qarşısında dayanıb flaş-müsahibə verir – ondan başqa cür reaksiya gözləyirsiniz?”

Və son nöqtə:

“Biz indiyə qədər olduğumuzdan da yaxın, bəlkə də ən yaxın vəziyyətdəyik. Bunu meydanda da görmək olur. Son günlərdə bazada enerji, mentalitet əladır. Hazırıq.”

Messi sınağı: “Onu dayandırmaq – böyük tələbdir”

Tuchel üçün bu informasiya burulğanı əslində əsas gündəmi belə dəyişməməlidir. İngiltərə, son üç dünya çempionatında ikinci dəfə yarımfinal oynayacaq. Rəqib – Argentina.

1966-cı ildən bəri final üzü görməyən ölkə üçün bu, tarixi şansdır. Amma yolun o tərəfində bir ad dayanır: Lionel Messi.

Səkkiz dəfə Ballon d’Or qazanmış, 39 yaşında olsa da hələ də turnirin ritmini diktə edən bir ulduz. Qrup mərhələsində ən az məsafə qət edənlərdən biri ola bilər, amma top ayağına dəyən kimi zaman dayanır, stadion susur.

Tuchel, Messi-ni “bağlamağın” nə demək olduğunu çox yaxşı anlayır:

“Onu dayandırmağa on illərlə çox adam cəhd edib, amma çox azı uğur qazanıb.”

Plan sadə səslənir, icrası isə demək olar ki, qeyri-mümkün:

“Onun top almasını, ötürmə variantlarını kəsməlisən. Yenə də o, sehrbazdır – boşluqları tapır, hamıdan bir neçə saniyə əvvəl görür. Mənə elə gəlir ki, onda tam başqa bir oyun görmə qabiliyyəti var.”

Messi bu turnirdə də hər oyunda səhnəyə çıxır, qol və ötürmələri ilə Golden Boot yarışında Kylian Mbappe ilə çiyin-çiyinə gedir – hər ikisinin aktivində səkkiz qol var.

Tuchel heyranlığını gizlətmir, amma təslim də olmur:

“O, bu oyunun bütün zamanların ən böyüklərindən biridir və bunu bu turnirdə oyun-oyun sübut edir. Çox təsir edicidir. Amma biz bura onu və komandasını məğlub etməyə gəlmişik. Böyük tələbdir, amma buna hazırıq.”

İndi sual təkcə Messi-ni necə dayandırmaqda deyil. Sual odur ki, İngiltərə nəhayət, 1966-nın kölgəsindən çıxıb öz yeni tarixini yaza biləcəkmi?