Caspian Sport

Tuchel-in sol cinah tənqidi: İngiltərə yığmasının problemləri

Thomas Tuchel İngiltərə yığmasının sol cinahını yerin dibinə basdı. Adlar da gizlədilmədi: Anthony Gordon, Marcus Rashford, Nico O’Reilly və Djed Spence. Baş məşqçi açıq şəkildə etiraf etdi – bu Mundialda komandanın sol tərəfi hələ də “eyni keyfiyyəti vermir”.

Costa Rica illüziyası

Tuchel düşünürdü ki, problemi artıq həll edib. Costa Rica ilə son yoxlama oyununda Anthony Gordon parladı, sol cinah isə nəhayət bir “bölmə” kimi işləyirdi. Məşqçi həmin oyunu xatırlayır və bu günlə kəskin müqayisə aparır:

“Costa Rica ilə çox yaxşı oyun keçirdik, Anthony və sol tərəfdəki birliklə. Bu, daha çox bir bölmədir, fərdi deyil, ‘vay, cinah hücumçusu az işlədi’ söhbəti deyil. Sol tərəfdəki birlik Costa Rica oyunundakı kimi keyfiyyət verməyib. O qədər yaxşı idilər ki, oyuna baxdım və düşündüm: ‘Oldu, sol tərəf həll olundu, bu birlik öz bağlantısını tapdı’.”

Tuchel-in planı aydın idi: Gordon-un liderliyində işləyən bir sol cinah, orada tapılmış ritm və avtomatizmlər. Amma qrup mərhələsinin ilk iki oyununda bu ritm izsiz itib.

Rashford paradoksu

Məsələ təkcə Gordon deyil. Sualların mərkəzinə Marcus Rashford da düşüb. Tuchel, ondan Panama ilə oyuna start heyətində başlamasını soruşanda, cavabını yumşaltmadı:

“Marcus yaxşı vəziyyətdədir, amma oyuna start verəndə Anthony qədər həlledici olmayıb, məsələ budur.”

Məşqçi Rashford-un oyuna sonradan daxil olanda daha təhlükəli göründüyünü açıq deyir. Costa Rica matçında bunu da görmüşdü: “Sonra Marcus sol tərəfdə, Eberechi Eze və Djed Spence ilə birlikdə oynadı və çox yaxşı idilər. Fikirləşdim: ‘Aha, iki bölməmiz var. Nə etdiklərini bilirlər və bir-birinə uyğun gəlirlər’.”

Amma reallıq qrup mərhələsində Tuchel-in üzünə sərt çırpılıb. Nə Rashford-lu, nə Gordon-lu, nə də Spence-lə O’Reilly-li sol cinah “klik” etmir. Bağlantı zəifdir, cərimə meydanına sızma azdır, dik oyun, vertikallıq çatmır.

“Birinci oyunda oynadıq və onlar klik etmədilər, niyə olduğunu belə dəqiq bilmirəm, amma əvvəlki qədər bağlantı yox idi, eyni dərəcədə penetrasiya, eyni dərəcədə vertikallıq yox idi. İkinci oyunda da eyni idi.”

Tuchel etiraf edir ki, səbəbi tam anlamır, amma inamını da geri götürmür: “Hamısına hələ də inanıram, daha yaxşı olacaqlarına inanıram. Marcus ehtiyatdan gələndə çox yaxşıdır, bəzən kimisə geridə saxlamaq xoş olur. Startdan olanda bizə eyni təsiri verə bilmədi, amma ehtiyatdan daxil olanda həmişə itələyirdi.”

Mesaj aydındır: Rashford namizəddir, amma özü ilə birlikdə bütün sol cinah daha çox təhlükə yaratmalıdır: “O, yaxşı yerdədir, təzyiq edir, start üçün namizəddir, amma ümumilikdə sol tərəf, kim oynasa da, bir az daha klik etməli və bir az daha təhdid yaratmalıdır.”

O’Reilly–Spence xətti və sol tərəfin açıq yarası

Tuchel təkcə hücumçuları yox, sol cinah müdafiəçilərini də tənqid hədəfinə çevirib. Nico O’Reilly-nin Ghana oyununda heyətdən kənarda qalması, Djed Spence-in başlaması təsadüfi deyildi. Baş məşqçi açıqca deyir ki, bu mövqedə hələ də doğru formulu tapmayıb.

Sol cinahda nə Gordon–O’Reilly, nə də Rashford–Spence kombinasiyaları istənilən səviyyəyə çıxmayıb. Baş məşqçi “bölmə”dən danışır, amma bu bölmə hələ də bir mexanizm kimi işləmir.

Ghana divarı və itən resept

İngiltərə üçün Ghana ilə 0:0 bərabərliyi sadəcə xal itkisi deyildi, həm də psixoloji zərbə idi. Tuchel-in komandası qrup liderliyi üçün indi tərləməli olacaq. Qarşıda Panama ilə MetLife Stadium-da həlledici oyun var və rəqib FIFA reytinqində 42-ci olsa da, baş məşqçi asan axşam gözləmir.

“O, necə varsa elədir. Aşağı bloklara qarşı oyunu sürətləndirmək çətindir. Çempionlar Liqasında da görürsünüz, Premyer Liqada da. Çox oyun buna bənzəyir,” – Tuchel deyir.

Onun fikrincə, belə matçları açmaq üçün bir anlıq keyfiyyət kifayət edir – amma o an hələ gəlməyib: “Bir az daha dəqiqliklə krosslar, krossların vaxtlaması, krosslara qarşı daha çox ayıqlıq lazımdır. Kim krossa gəlir? Krossa kifayət qədər aqressiv gəlirikmi? Qutunun kənarından daha çox zərbə, rikoset, məcburi qol… Bunları axtarırıq.”

Tuchel bir həqiqəti açıq qəbul edir: hazırda onun əlində “əgər onlar bunu edirsə, biz də bunu edirik və hər şey qaydasındadır” tipli sehrli resept yoxdur. “Resepti tapmamışam. Bəlkə yanılıram, amma düşünmürəm ki, kimsə Ghana-ya qarşı oynamağı sevsin.”

Ghana-nın hər dəfə mərkəz xəttini keçəndə bunu qol kimi qeyd etməsi, final fitində 0:0-ı qələbə kimi bayram etməsi Tuchel üçün mənzərəni daha da aydınlaşdırıb. Onun komandası məyus olub, rəqib sevinib – bu, oyunun çətinliyinin ən açıq ölçüsüdür.

Tənqidlər, Palmer–Foden–Alexander-Arnold mübahisəsi

Ghana matçından sonra köhnə mübahisə yenidən alovlanıb: niyə Cole Palmer, Trent Alexander-Arnold və ya Phil Foden kimi yaradıcılıq dolu oyunçular bu heyətdə deyil? Studiyalar, sosial şəbəkələr, tribunalar – hər yerdə eyni sual.

Tuchel bu səs-küyə də cavab verdi və tonunu sərt saxladı: “Bərabərlikdən sonra bu müzakirəyə girə bilmərəm. Spain bərabərlik etdi. Brazil bərabərlik etdi. Portugal bərabərlik etdi.”

O, daha çox özünə gələn bir mesajı önə çıxarır. Ghana baş məşqçisini dəyişib, Carlos Queiroz gəldikdən sonra məşqçiyə çox məşhur və hörmətli bir həmkarı yazıb: “İkinci oyununuz indi ən çətin oyun olacaq, bunu sizə deyirəm.”

Tuchel həmin xəbərdarlığı ciddi qəbul edib və indi də ictimaiyyətə xatırladır: “Nəyə qarşı oynadığımıza bir az hörmətim var və sonra öz oyunçularımıza da inanmalıyıq, onlara hörmət etməliyik. İndi hər şeyi sual altına almaq heç kimə kömək etmir.”

Onun fikrincə, bu, klassik refleksdir: “Nəsə alınmayanda birdən-birə ehtiyatdakı oyunçular qalib olur, evdə qalanlar qəhrəmana çevrilir. Elə deyil. Oyun necədirsə elə də oynanmalıdır. Çətin oldu, onlar həyatı bizə çox çətinləşdirdilər.”

Tuchel heyət seçimindən geri addım atmaq niyyətində deyil: “Biz bu qrupu əlimizdə olan sübutlara görə seçdik. Seçilməmisənsə, birdən-birə seçilmiş olmayacaqsan. Belə işləmir. Növbəti oyunda səviyyəni qaldırmaq istəyirik.”

Panama sınağı: aqressiya, amma ağılla

İndi hər şey Panama oyununa bağlıdır. Qrup liderliyi, ictimai təzyiq, sol cinahdakı ağrı nöqtəsi – hamısı MetLife Stadium-un çimərliyinə daşınacaq. Tuchel komandasından həm aqressivlik, həm də soyuqqanlılıq tələb edir:

“Panama-ya qarşı çox aktiv və aqressiv yanaşma tapmağa çalışacağıq, amma sadəlövh və axmaq ola bilmərik. Yenə dərin blokla üzləşəcəyik, sadəcə başqa quruluşda. Beşli arxa xətt görürük, bəzi anlarda altılı, hətta yeddili müdafiə xətti görürük.”

İngiltərə üçün bu, təkcə üç xal oyunu deyil. Bu, həm də sol cinahın öz ritmini tapıb-tapmayacağı, Rashford və Gordon-un həqiqətən “bölmə”yə çevrilib-çevrilməyəcəyi, Tuchel-in reseptsiz də olsa yolu tapa bilib-bilməyəcəyi oyundur.

Cavab isə indi yalnız bir sualda cəmlənir: bu komanda Panama divarını yarıb, Mundialda iddiasını real şəkildə sübut edə biləcəkmi?