Tuchel'in İngiltərə-Argentina oyunundakı taktiki səhvləri

Anthony Gordon qol vuranda hər şey başqa cür görünürdü. Üç Şir önə keçmişdi, ritm tutmuşdu, Dünya Kuboku xəyalları bir anda əlçatan hiss olunurdu. Amma oyunun sonu Cənubi Amerika fırtınasına çevrildi. Argentina geridönüşü ilə ingilislərin ümidlərini darmadağın etdi.

O vaxt baş məşqçi günahı ilk növbədə futbolçuların topa sahib qalmaq bacarığının zəifliyində görürdü. Sanki bu, ölkə futbolunun damarına işləyən köhnə bir qüsur idi. İndi isə o, həmin mövqedən geri çəkilir və barmağı özünə tuşlayır.

FA-nın “Reflections: England's World Cup Journey” sənədli filmində Thomas Tuchel o məğlubiyyətin hələ də necə canını yandırdığını açıq şəkildə danışıb. O etiraf edir ki, Argentina ilə oyunu bu günə qədər tam şəkildə izləyə bilməyib. Yalnız yaxınlarda, St George’s Park-da məşqçilər heyəti ilə birlikdə qısa epizodlara baxmağa gücü çatıb.

“Epik ölçüdə əzab,” – Tuchel deyir. – “Keçən həftə SGP-də məşqçilərimlə birlikdə həmin kadrları izlədim. Beynim həmişə irəli, irəli işləyir. Ağrılıdır. Şərhçilərin gözü ilə indi ilk dəfə görürəm. Bu, mənim çapığımdır, futbolçuların çapığıdır, bununla yaşamalıyam. Məndən çox heç kimə zərər dəyməyib. Bu, işgəncədir.”

Vaxtından əvvəl geri çəkilmə

Tuchel indi açıq şəkildə bildirir ki, əsas dönüş nöqtəsi onun taktiki qərarı olub. O, komandada panikanı hiss edib. Uzun səfər marşrutu – müxtəlif qitələr, saat qurşaqları, hündürlük fərqləri – futbolçuları tükəndirmişdi. Məhz bu yorğunluğun təsiri altında o, komandanı çox tez müdafiəyə çəkdiyini deyir.

“Suyadək fasilədən əvvəl bir epizod verdik. Öz-özümə dedim: biz sağ çıxmayacağıq. Bu, ölümdür,” – o, həmin anı xatırlayır. – “Fikirləşdim: ‘Yaxşı, keçək beşli arxaya, 5-4-1.’ Bu düşüncə tərzi üçün çox tez idi. Konqo, Miami və Norveç, sonra Meksika və hündürlük. Çox yorğun idik.”

Bu geri çəkilmə Argentina üçün dəvət məktubu oldu. Topa daha çox sahib olan, sürəti qaldıran, riskdən çəkinməyən tərəf birdən-birə Cənubi amerikalılar idi. İngiltərə isə hesabı qorumaq üçün arxaya sıxılıb qaldı və təşəbbüsü əldən verdi.

“Djed Spence-in müdaxiləsi hər şeyi dəyişdi”

Tuchel ikinci hissənin əvvəlində psixoloji qırılma nöqtəsini də dəqiq xatırlayır. O, konkret bir müdaxiləni önə çəkir və bu epizodun həm özü, həm də futbolçular üçün dönüm nöqtəsinə çevrildiyini deyir.

“Futbol keyfiyyətinə sahib olmalısan. Çox yaxşı hazırlaşmışdıq. Düşünürəm ki, ilk hissədə kifayət qədər yaxşı idik, oyun kifayət qədər bərabər keçirdi və mən hiss edirdim ki, oyunun içindəyik,” – Tuchel izah edir. – “Amma ikinci hissə başlayandan dəyişiklik gördüm. Djed Spence-in məşhur müdaxiləsi. O, mənə də, futbolçulara da təsir etdi, düşüncə tərzində dəyişiklik yaratdı. Elə oynamağa başladıq ki, guya dörd dəqiqə qalıb, halbuki yarım saat vaxt var idi.”

Komanda vaxtı “öldürməyə” çalışırdı, halbuki oyunu oynamaq, topu saxlamaq, rəqibi düşünməyə məcbur etmək lazım idi. Hesabı qorumaq instinkti, oyunu idarə etmək cəsarətini uddu.

Tuchel həmin anda “qardaşlıq”, “mentalitet”, “fərdi keyfiyyət” kimi dəyərlərə güvəndiklərini deyir. Amma eyni dəyərlərə Argentina da sahib idi. Onlar da meydanda bir-birinə söykənirdi, onlar da bu turnirin hər saniyəsinə həyat kimi sarılmışdı. Üstəlik, artıq itirəcək heç nəyi olmayan tərəf idilər. Sürəti qaldırdılar, topu tez oynadılar, risk etdilər.

“Argentina çox, çox sürətli oynadı. Onların itirəcək heç nəyi yox idi,” – Tuchel deyir.

Üçüncü yerin dadı və gələn nəsil

Bütün bu dağılmaya baxmayaraq, İngiltərə turniri üçüncü yerdə başa vurdu, Fransa üzərində qələbə ilə az da olsa təsəlli tapdı. Bu, Tuchel-in özünə qarşı tənqidini yumşaltmır, amma komandanın xarakterini göstərir.

“Sən məşqçi kimi öyrənirsən. Elə oynamalısan ki, sanki hesab 0:0-dır. Bu, mənə də aiddir,” – o, nəticə çıxarır. – “Çox adam medalımı görmək istəyir. İstədiyimizi əldə etmədik. Amma yenə də gördüyümüz işlərlə çox qürur duyuram. Bu futbolçular ac qayıdacaqlar.”

İngiltərə üçün həmin Argentina oyunu illərlə xatırlanacaq bir yara kimi qalacaq. Amma eyni zamanda, bu nəsil üçün sərt bir dərsdir: Dünya Kubokunda bir anlıq tərəddüd, vaxtından əvvəl geri çəkilmə, ən böyük xəyalları necə bir anda əlindən ala bilər?