Tyrone-nun qələbəsi Frank McGuigan-ın xatirəsinə

Tyrone, Dr Hyde Park-da ağır günün içindən qələbə çıxardı. Skorbordda 3-16 – 2-18, kağız üzərində sadəcə dramatik All-Ireland SFC ilk tur qarşılaşması kimi görünə bilər. Amma bu axşam Tyrone üçün hesabdan çox şey yazıldı.

Səhər tezdən gələn xəbər hər şeyi dəyişdi. Tyrone GAA-nın əfsanəvi hücumçusu Frank McGuigan 71 yaşında dünyasını dəyişdi. Komandanın meneceri Malachy O'Rourke üçün bu, sadəcə kədərli fon deyildi – oyunun tonunu, paltardəyişmə otağının ovqatını, meydandakı hər topla mübarizəni müəyyənləşdirən an idi.

Əfsanənin xatirəsinə – və son saniyəlik xilas

O'Rourke oyundan sonra açıq danışdı: futbolçuların içindəki hissi gizlətməyə ehtiyac yox idi. Onlar bu matça yalnız növbəti mərhələ üçün deyil, Frank McGuigan üçün çıxmışdılar. O'Rourke-nin sözləri ilə, məqsəd təkcə qələbə deyildi, formanı “düzgün şəkildə” təmsil etmək idi. Onlar özlərini buna məcbur hiss edirdilər.

Günün sonuna doğru isə bu emosional yüklənmə real nəticəyə çevrildi. Gərgin, dalğavari oyunda Tyrone üçün hər şey son dəqiqələrdə asılı qaldı. Roscommon meydanın sonuna qədər əl çəkmədi və Paul Carey-nin iki xallıq zərbəsi əsas vaxtın bitməsinə saniyələr qalmış hesabı bərabərləşdirəndə, Dr Hyde Park-da hava tam dəyişdi. Ev sahibləri inandı, tribunalar ayağa qalxdı, Tyrone isə bir anlıq sarsıldı.

Amma məhz o anda qırmızı-ağlar cavab tapdı. Topu sürətlə irəli daşıdılar, meydanın o biri başına keçdilər. Eoin McElholm qayda pozuntusuna məruz qaldı və məsuliyyət Ethan Jordan-ın üzərinə düşdü. Sonuncu dəqiqələr, çətin bucaq, ağır gün, böyük yük.

Jordan isə tərəddüd etmədi. Cəriməni dəqiq yerinə yetirdi, top dirəklərin arasından keçdi, Tyrone-a qələbə və All-Ireland SFC-də ilk raunddan sonra son səkkizliyə düşmək üçün iki şans qazandırdı. Bir anlıq sükut, sonra isə sevinc partlayışı. Bu, sadəcə xal deyildi, simvolik nöqtə idi.

Frank McGuigan – yaddaşda qalan final və xasiyyət

Bu matçın arxa fonunu başa düşmək üçün Frank McGuigan adının Tyrone futbolu üçün nə demək olduğunu xatırlamaq kifayətdir. O, cəmi 19 yaşında ikən, ikinci mövsümündə əsas heyətdə Red Hands-i 1973-cü ildə Ulster tituluna daşıyan kapitan idi. Gənc yaşda liderlik, meydanda və paltardəyişmə otağında nüfuz – Tyrone tarixində özünə ayrıca yer açmışdı.

Daha sonra ABŞ-də keçirdiyi fasilədən sonra 1984-cü ildə geri döndü və Armagh-a qarşı Ulster finalında tamaşa qurdu. O oyun bu günə qədər bir adla xatırlanır: “The Frank McGuigan final”. O'Rourke həmin günü tribunadan izləyən azarkeşlərdən biri idi. Onun yadında qalan rəqəmlər aydındır: 11 xal. Beşi sol ayaqla, beşi sağ ayaqla, biri isə yumruqla.

Bu, təkcə texniki ustalıq deyildi. O'Rourke illər sonra onunla oynayan futbolçularla söhbətlərini xatırlayır: hamısı eyni şeyi deyirdi – McGuigan təkcə istedadlı deyil, həm də çox sərt rəqib, meydanda güzəşt tanımayan, eyni zamanda əsl komanda yoldaşı idi. Hər zaman sənin yanında, hər mübarizədə arxanda. Bu gün Tyrone həmin ruhu meydanda təkrarlamaq istəyirdi.

O'Rourke-nin fikrincə, bu gün əsas məsələ məhz o idi: Frank McGuigan-ın fəxr edəcəyi səviyyədə oynamaq. Qələbə vacib idi, amma ondan da vacibi forma və ənənəyə sadiq qalmaq sayılırdı. Onun gözündə komandası bu planı yerinə yetirdi.

McElholm və Jordan – yeni nəsil səhnəyə çıxır

Oyunun sonunda qəhrəmanlardan biri də Eoin McElholm idi. Qələbə gətirən cərimənin qazanılmasında onun rolu həlledici oldu. Matçdan sonra o, komandanın inamından danışdı. Onların içində Jordan-a qarşı xüsusi güvən var idi.

McElholm açıq dedi: Ethan Jordan özünə çox inanır, komanda yoldaşları da bunu hiss edir. Son saniyələrdə cərimə verildiyi an, meydandakı və ehtiyat skamyadakı heç kim şübhə etməyib – hamı gözləyib ki, o, bu zərbəni dəqiqliklə yerinə yetirəcək. Onlar artıq növbəti rəqibin oyuna başlayacağı kicik oyuna hazırlaşmağı düşünürdülər.

Bu, komandanın psixoloji durumunu göstərən detal idi. Gərginlik, təzyiq, ağır gündə emosional yük – amma yenə də soyuqqanlı qərar, aydın rol bölgüsü və inam.

Qələbə var, amma iş də çoxdur

Tyrone üçün bu nəticə həm də təqvim baxımından rahatlıq gətirdi. Növbəti oyuna qədər üç həftəlik fasilə var. McElholm bunu “xoş hiss” adlandırır, amma eyni zamanda komandanın qarşısında böyük iş durduğunu da etiraf edir.

Onlar Roscommon-a qarşı ümumi performansdan razı qalıblar. Komanda matça tək məqsədlə çıxmışdı – əvvəlcə yaxşı oyun nümayiş etdirmək, sonra isə nəticəni götürmək. Hər iki hədəfə çatdıqlarını düşünürlər. Amma McElholm-un sözlərinə görə, hələ də düzəldilməli çox detal var.

Bu gün Tyrone həm öz tarixini yad etdi, həm də gələcəyi üçün siqnal verdi. Frank McGuigan-ın nəsli tribunadan baxan xatirəyə çevrilir, Ethan Jordan və Eoin McElholm kimi adlar isə səhnənin mərkəzinə çıxır.

Sual indi budur: bu emosional qələbə mövsümün dönüş nöqtəsinə çevriləcək, yoxsa sadəcə ağır bir günün parlaq xatirəsi kimi qalacaq?