Unai Emery və Superkubok: Dördüncü Cəhdi
Unai Emery üçün Avropa Liqası artıq çoxdan fəth olunmuş ərazidir. May ayında İstanbulda Freiburg üzərində qazanılan qələbə ilə o, Aston Villa ilə beşinci dəfə bu turnirin zirvəsinə çıxdı, klubun 30 illik kubok həsrətinə son qoydu. Amma bir kubok hələ də onu gözləyir – Superkubok.
Çərşənbə axşamı Salzburgdakı Red Bull Arena-da o, bu baryeri dördüncü cəhddə aşmağa çalışacaq. Rəqib – ardıcıl iki dəfə Çempionlar Liqasını qazanmış Paris St-Germain. Səhnə böyükdür, rəqib tanışdır, tarixi fürsət isə aydındır.
Bitməyən hesab: Emery və Superkubok
Emery-nin Avropa Liqasında yaratdığı irsə baxanda Superkubokdakı statistikası bir o qədər də parlaq görünmür. O, bu oyunda üç dəfə finala çıxıb, üçündə də uduzub.
Əvvəlcə Sevilla ilə Real Madrid, sonra Lionel Messi-nin şou göstərdiyi Barcelona. 2014-cü ildə Cristiano Ronaldo-nun dublu, 2015-ci ildə 5:4 hesablı, əlavə vaxtda gələn dramatik məğlubiyyət. 2016-cı ildə Sevilla yenə Real Madrid-ə uduzanda Emery artıq PSG-də idi, amma həmin seriyanın kölgəsi onun karyerasından tam silinməyib.
Sonra 2021-ci il – bu dəfə Villarreal ilə Chelsea-yə qarşı. Dublin gecəsi, penaltilər, yenə əldən çıxan kubok. İndi isə o, keçmiş klubuna qarşı, 6 minə yaxın Aston Villa azarkeşinin dəstəyi ilə bu mənfi seriyanı qırmaq şansına malikdir.
Emery özü də bu fürsətin dəyərini gizlətmir. O, bunu sadəcə bir avqust oyunu kimi yox, peşəkar üçün “xüsusi an” yaradan kubok kimi görür. Onun üçün hər titul, hər final şəxsi hesab kitabının bir bəndidir. Dördüncü cəhd, dördüncü final, hələ də sıfır Superkubok.
“Yalnız dostluq oyunu” deyil
İllərdir Superkubokun statusu müzakirə olunur. Bəziləri üçün bu, sadəcə mövsümöncəsi şou, bəziləri üçün isə real kubokdur. Arsenal ilə Manchester City arasında keçirilən Community Shield kimi – vitrin doludur, amma bəzən ciddi qəbul olunmur.
PSG düşərgəsində isə ton fərqlidir. Klubun aparıcı yarımmüdafiəçisi Vitinha, dörd dəfə Ligue 1 çempionu olmuş futbolçu kimi, bu oyuna münasibətdə hər hansı laqeydlik fikrini kənara atır. O, komandanın “hələ də ac” olduğunu deyir, yalnız bir məqamı vurğulayır: PSG-nin “mövsümöncəsi bir az qısa” olub.
Kapitanlardan biri Marquinhos da eyni xətt üzrə danışır. Onun üçün bu, sadəcə əlavə kubok deyil, son illərin qələbə ritmini qorumaq üçün daha bir imkandır. Klub Red Bull Arena-dakı paltardəyişmə otağının ölçüsündən narazı qalsa da, UEFA-nın əlavə otaq ayırması ilə məsələ həll olunub və indi diqqət yalnız meydana yönəlib. PSG üçün standart sadədir: oynayırsa, qazanmalıdır.
Keçən mövsümün yarası: Villa – PSG, 5:4
Bu qarşılaşma yalnız kubok uğrunda mübarizə deyil, həm də bir növ davam filmidir. Çünki bu komandalar 2024–25 mövsümündə Çempionlar Liqasının 1/4 finalında üz-üzə gəlmişdi.
Parc des Princes-də 1:3 hesablı məğlubiyyət, Birmingemdə isə sürətlə böyüyən uçurum – ümumi hesab 1:5. Villa sanki sıradan çıxmışdı. Amma sonra Emery-nin komandası öz üslubunu xatırladı. 0:2-dən sonra geri dönüş cəhdi, 3:2 hesablı qələbə, ümumi hesabda 4:5. Bir addım çatmadı. Yenə də bu, Avropaya açıq mesaj idi: Aston Villa artıq köhnə Aston Villa deyil.
O gecə yaşananlar PSG oyunçularının yaddaşında qalıb. Vitinha həmin qarşılaşmanı “xüsusilə ikinci hissədə çox çətin sınaq” kimi xatırlayır. Onlar bilir ki, Salzburgda qarşılarına çıxacaq rəqib, kağız üzərində zəifləsə də, ruhən o gecənin komandasından çox da fərqlənmir.
Dəyişən üzlər, dəyişməyən nüvə
Bu dəfəki Villa, 484 gün əvvəlki Villa deyil. Heyət gözə çarpacaq dərəcədə yenilənib.
Morgan Rogers, Lucas Digne və Youri Tielemans artıq klubda deyil. Amadou Onana gələn ilin əvvəlində dönəcək – indi zədəlidir. Boubacar Kamara isə ağır diz zədəsindən sonra yenicə sıraya qayıdır və hələ ritm tapmağa çalışır.
Daha bir ciddi itki zolağı – Emi Martinez, Ezri Konsa və Ollie Watkins Salzburg səfərinə aparılmayıb. Dünyanın ən ağır turnirindən – Dünya Çempionatından – yeni qayıdan bu üçlük Emery tərəfindən bir aylıq istirahətə buraxılıb. Nəticə? O PSG-yə qarşı 18 ay əvvəl start heyətində meydana çıxan oyunçulardan maksimum dördünün bu dəfə yenidən ilk dəqiqələrdən oynaması ehtimalı var. Həmin gecənin ehtiyat oyunçularından beşi isə artıq başqa ünvanlara yollanıb.
Emery dönəmində sabitlik və ardıcıllıqla seçilən komanda üçün bu, az qala inqilabdır. Amma daxildə bunun adı böhran deyil, yenilənmədir.
Komandanın kapitanı John McGinn bunu açıq şəkildə etiraf edir: klubda son səkkiz ildə “çox şey dəyişib”. Onun sözlərinə görə, ən yaxşı gənc ingilis istedadlarının transferi, yüksək səviyyədə çıxış edən oyunçuların diqqət çəkməsi təbiidir. Bu, uğurun yan təsiridir.
McGinn-in altını cızdığı əsas məqam başqa yerdədir: klubda artıq struktur, standartlar və qaydalar formalaşıb. Uğurun dayaqları bunlardır. Menecer eynidir, metod eynidir, daha çox nailiyyət istəyi də eynidir. Bir vaxtlar bu komandanın “plafona çatdığını” düşünənlər indi səhv etdiklərini görürlər.
Emery-nin dördüncü cəhdi
Emery üçün bu oyun şəxsi hekayənin davamıdır. Beş Avropa Liqası titulu, amma hələ də sıfır Superkubok. Qarşısında isə onun keçmiş klubu, Avropanın ən bahalı layihələrindən biri, ardıcıl iki dəfə Çempionlar Liqasını qazanmış nəhəng dayanır.
PSG kağız üzərində favoritdir. Özləri də bunu gizlətmir. Amma Villa artıq bu səviyyədən qorxmur. Onlar bir il əvvəl 5:1-lik ümumi hesabdan geri dönmək üzrə idilər, indi isə yeni, daha cəsarətli bir üzlə həmin səhnəyə qayıdırlar.
Sual təkdir: Salzburg gecəsi Emery-nin Superkubok lənətini qırdığı an kimi xatırlanacaq, yoxsa bu turnir onun karyerasında yenə də açıq qalan yarımçıq fəsil olaraq qalacaq?
