Uruqvay futbolu Mario Bruno Bentancor-un itkisi ilə sarsıldı
Uruqvay futbolu ağır itki ilə sarsılıb. Cəmi 22 yaşında olan, vaxtilə Peñarol-un ən parlaq ümidlərindən sayılan hücumçu Mario Bruno Bentancor vəfat edib. Onun meyiti ürək və tənəffüs dayanması diaqnozu ilə tapılıb. Gənc karyerasının taleyini dəyişə biləcək bir sınaqdan cəmi bir neçə gün sonra.
Buenos Aires-ə aparan yol
Fransız kanalı RMC-nin məlumatına görə, Bentancor yaxın günlərdə Buenos Airesə yollanmışdı. Məqsəd aydın idi: Argentina birinci divizion təmsilçisi Deportivo Riestra ilə sınaqdan keçmək, peşəkar müqavilə qoparmaq, nəhayət, böyük səhnəyə çıxmaq.
Sınaqlar baş tutdu, amma qapı açılmadı. Klub onu heyətinə qatmaqdan imtina etdi. Gənc hücumçu üçün bu, yalnız idman qərarı deyildi, həm də psixoloji zərbə idi. Çünki illərlə arzuladığı peşəkar səviyyə bir daha əlindən sürüşüb getdi.
Məlumatlara görə, ayrılıq sakit keçməyib. Bentancor klubdan ayrılarkən bir neçə sınaqdan keçən futbolçunu paltarlarını oğurlamaqda ittiham edib. Gərginlik fonunda razılıq əldə olunmadan Argentina macərası bitib və o, Uruqvaya geri dönüb.
Parlaq vəd, yarımçıq qalan yol
Mario Bruno Bentancor-ın adı ilk dəfə Peñarol akademiyasında parlamışdı. Uruqvayın ən böyük klublarından birinin aşağı yaş qruplarında onu gələcəyin hücumçusu kimi görürdülər. Güclü potensial, gənclik enerjisi, böyük kluba xas təzyiqə davam gətirə biləcək xarakter – hamısı onda vardı.
Sonra yol onu ölkənin həvəskar çempionatlarından birinə, Deportivo Italiano-ya apardı. Orada artıq başqa mühit, başqa reallıq vardı, amma hədəf dəyişməmişdi: yenidən peşəkar səhnəyə qayıtmaq. Buenos Aires sınağı da məhz bu planın bir hissəsi idi.
Bu dəfə isə taleyin cavabı amansız oldu.
Deportivo Italiano-nun vida sözləri
Bentancor-un ölümünü Deportivo Italiano rəsmi hesablarında təsdiqlədi. Klub gənc hücumçuya emosional vida mesajı ilə ehtiram göstərdi. Mesajda onun hər qol sevincində, hər qucaqlaşmada, klubun hər bir üzvünün ürəyində yaşayacağı qeyd olundu və “sənin klubun Deportivo Italiano” ifadəsi ilə vurğulandı ki, o, bu ailənin daimi parçası kimi xatırlanacaq.
Bu sözlər, yalnız bir oyunçunun yox, gənc bir həyatın, yarımçıq qalan bir arzusun ardından deyilmiş kədərli, amma səmimi etiraf idi.
Uruqvay futbolu üçün bu itki, yenə eyni sualı önə çıxarır: böyük xəyalların arxasınca qaçan gənc istedadları belə tez itirərkən, bu oyunun parıltısının arxasında gizlənən kölgələri görməyə nə qədər hazırıq?
