USA erkən vurur, Socceroos kölgədə qalır
Enmore-un köhnə futbol məbədinə çevrilmiş Golden Barley bu səhərdən bəri səs-küydən qulaq tutulurdu. Nəğmələr, qışqırıqlar, bar masalarına vurulan yumruqlar... Amma Cameron Burgess USA üçün erkən hesabı açanda zal sanki elektrikdən ayrıldı. Bir anlıq. İynə düşsə, səsi eşidiləcək qədər.
Əhval əvvəlcə tamam başqaydı. Ekranda hər dəfə USA baş məşqçisi Mauricio Pochettino peyda olanda fitlər, qışqırıqlar yüksəlirdi. Startdan əvvəlki hərbi aviaşou isə burada, Sidneydə, daha çox narazılıq doğurdu, nəinki heyranlıq. Barın içində yüzlərlə adam, amma sanki hamı eyni cümləni içindən təkrarlayırdı: “Bu bizim oyun deyil”.
USA topa elə sahiblənmişdi ki, sanki topu icarəyə götürmüşdülər və qaytarmaq fikirləri yox idi. Üstəlik, azarkeşlərin gözündə “mübahisəli” olan epizoddan sonra ikinci qol gəldi və tribunadakı coşqunluq yerini ağır, boğuq bir susqunluğa verdi. Kimsə əsəbi halda dostuna tərəf dönüb “Mən gedirəm evə” deyə hədə-qorxu gəlir, amma ayağa qalxan olmur. Heç kim həqiqətən getmək istəmir. Hələ ümid var.
Fasilə isə Avstraliya futbolunun klassik ssenarisidir: daha çox pivə, daha çox “party pie”, tualet növbəsi və “hələ bitməyib” deyən üzlər. Bu Sidney kütləsi Socceroos üçün hələ də döyünür. Qarşıda 45 dəqiqə var. Və hamının yeni sevimli ulduzu – Nestory Irankunda hələ sözünü deməyib.
Barın bir küncündə başqa bir azarkeşin səsi eşidilir: “Hələ bitməyib”. Masadakıların çoxu başını tərpədib razılaşır. Qısa, amma bu axşamın ən məntiqli analizi elə budur. Oyun davam etməlidir.
Popovic-in gedişləri: sürət meydanda
İkinci hissəyə çıxmazdan əvvəl gözlənilən dəyişikliklər gəlir. Keçən həftənin qol müəllifləri Nestory Irankunda və Connor Metcalfe meydana daxil olur, onlarla birlikdə Jason Geria da. Kənara gələnlər: Toure, Velupillay və erkən hesabı açan Burgess.
Mathew Leckie sol cinahda yerini dəyişir, Metcalfe isə onun sağdakı mövqeyini götürür. Kağız üzərində bu, daha aqressiv, daha cəsarətli bir Socceroos obrazıdır. Ən azı, USA müdafiəsini bir az düşünməyə məcbur edəcək qədər.
Socceroos köməkçi məşqçisi Paul Okon SBS-ə danışanda cümlələrinin ilk sözü hər şeyi izah edir: “Bu qədər erkən qol buraxmaq ideal deyildi”. Ardınca davam edir, sanki meydandakı istiliyi özü də hiss edir:
“Hava çox istidir. Bu istidə bir az çətinlik çəkirik. Xəttimizi kifayət qədər irəli çıxara bilmirik ki, topa təzyiq edək. Çətindir.
“İstəmədiyimiz tək şey strukturumuzu itirib topun dalınca qaçmaqdır. Mümkün qədər kompakt qalmalıyıq və topu ələ keçirəndə onları incitmək üçün kifayət qədər gücümüz olmalıdır.
“İkinci hissədə təzə ayaqlar görəcəksiniz, top bizdə olanda onları zədələyə biləcək bir az sürət.”
Yəni plan aydındır: sıx qal, döz, sonra Irankunda və digərlərinin sürəti ilə USA-nı arxaya qaçmağa məcbur et. Kağızda məntiqlidir. Meydanda isə başqa hekayə gedir.
Melburnun yağışlı sədaqəti
Sidneydən min kilometrlərlə uzaqda, Melburnda Fed Square-in içində tam başqa bir səhnə yazılır. Bura gələnlər zarafat etmir. Bəziləri səhər saat 2-dən növbəyə dayanıb içəri düşmək üçün. Yağış dayanmaq bilmir, USA hesabda üstün, amma meydandakı yaş asfaltın üstündə yaşıl-sarı dəniz hələ də dalğalanır.
Arada bir alov fişəngləri havaya qalxır, kütlənin içindən rəngli bir çimərlik topu başdan-başa gəzir, hamı bir anlıq uşaqlaşır. Yağış paltonu, bayrağı, şarfı isladır, amma heç kim vecinə almır. Burada oyun yalnız ekrandakı 90 dəqiqə deyil, 20 illik bir ritualdır.
Mel adında bir azarkeş bu günü xüsusi qarşılayıb: əynində Socceroos forması, üstündə Donald Trump kostyumu, elə görünür ki, guya Trump onu çiynində daşıyır. İkiqat mesaj, ikiqat şou. O, artıq 20 ildir Fed Square-ə futbol izləməyə gəlir və qələbə sualına cavabı tərəddüdsüzdür: “Aussies əlbəttə”.
Onun yanında ilk dəfə gecənin bir aləmində yuxudan qalxıb bura gələn Madison Cambora dayanıb. O, USA hesabda öndə olsa da, buraya gəlməyin dəyərli olduğunu deyir. Atmosfer onu cəlb edib: “Ümid edirəm buradan qayıda bilərlər. Yalnız yaxşı şeylər gözləyirəm, amma vəziyyət yaxşı görünmür”.
Bu iki cümlə bu gecənin mahiyyətini cəmləyir: köhnə nəsil inamla, yeni nəsil ümidlə yaşayır. Skorbord isə ikisini də sınağa çəkir.
USA-nın diktəsi, Avstraliyanın divara sıxılması
Meydanda isə tablo daha sərtdir. USA oyunun hər hissəsinə hökm edir. Bədəncə güclü, başca sakit, topda daha dəqiq. Hər 50-50 topda daha aqressiv, daha tez, daha inamlıdırlar. Avstraliya isə səhvlərə məcbur edilir, sanki hər toxunuşda bir addım geridə qalır.
Psixoloji üstünlük də rəqibdədir. USA oyunçuları özlərini rahat, az qala kefində hiss edir, topu dövr etdirir, templi dəyişir, Avstraliyanı meydanın bir başından o birinə qaçmağa məcbur edir. Tony Popovic-in komandası isə arada bir nəfəs almağa belə çətinlik çəkir.
Bu mənzərədə geri dönüş yolu tapmaq çətindir. Popovic ikinci hissədə mütləq hücuma atılmalıdır. Daha çox risk, daha çox boş zona deməkdir. Və bu, USA-nın ən çox sevdiyi ssenaridir. Açıq sahə, sürətli keçidlər, yorulmuş müdafiə xətti.
Ən azı bir şey aydındır: Nestory Irankunda ikinci hissəyə startdan çıxmalıdır. USA müdafiəsinin arxasına qaça bilən, bir-birini keçə bilən, tribunaya da, komanda yoldaşlarına da enerji verə bilən yeganə silah odur. Hazırda USA üçün narahatlıq doğuran demək olar ki, heç nə yoxdur. Irankunda isə bu rahatlığı bir anda poza biləcək tək addır.
Sual indi budur: bu gecə Avstraliya üçün növbəti ürək ağrısı olacaq, yoxsa yağışın altında, barların içində, Fed Square-in meydanında gözləyən bu insanlar hələ bir möcüzəyə şahidlik edəcəklər?
