Campusın yeməkxanasında sosis qazanları bu mövsüm az qala heç soyumayıb. Vincent Kompany rəhbərliyə gəldiyindən bəri gənclər üçün açılan qapı, mətbəx üçün də əlavə iş demək olub: Lennart Karlın ötən yay Klub Dünya Çempionatındakı debütündən sonra artıq doqquzuncu istedad peşəkar səhnəyə çıxıb. Son həftələrdə isə mətbəx işçiləri, elə bil, fasiləsiz “debüt növbəsi”ndədir.
Gənclər akademiyasının rəhbəri Jochen Sauer yaxınlarda yeməkxanaya girəndə zarafatla belə deyib: “Yenə buradayıq – gözlədiyimizdən tez.” Söhbət əslində martın əvvəlində Gladbach-a qarşı meydana çıxan Maycon Cardoso-nun debütü şərəfinə verilən ənənəvi Weißwurst səhər yeməyindən gedirdi. Amma Cardoso ilə bitmədi: ardınca Deniz Ofli, Filip Pavic və ən sonda Erblin Osmani də peşəkar səhnəyə çıxdı. Kiçik zədələnmə böhranı fonunda millilər üçün fasiləyə qədər bir-birinin ardınca debütlər gəldi.
Kompany mövsümün əvvəlində artıq Wisdom Mike, David Santos Daiber, Cassiano Kiala və Felipe Chavez kimi adları mükafatlandırmışdı. Beləliklə, klub tarixində bir mövsümdə akademiyadan çıxan ən çox oyunçu debüt edib – özü də rekord oyun vaxtı ilə və bu qrup üçün ən gənc orta yaş göstəricisi ilə.
Sauer bunu gizlətmir: klub artıq akademiya məzunlarından bir mövsümdə ən çox debüt və ən çox dəqiqə sayını rəsmiləşdirib, Avropanın aparıcı liqalarında belə göstəriciyə malik başqa klub yoxdur. Kampus personalının yükünü bir az azaltmaq üçün, deyəsən, yeni Weißwurst səhər yeməkləri planlaşdırılmır. Yayda isə “rekord mövsümü” xüsusi qeyd etmək üçün manqal şənliyi düşünülür.
Keçmişin bahalı səhvi
Bu tarixi dönüşün dəyərini başa düşmək üçün cəmi bir neçə il geriyə baxmaq kifayətdir. O zaman gənclərə bu cür yol açılmırdı və bu, bu gün Almaniyanın aparıcı oyunçuları sayılan bir neçə futbolçunun əlindən çıxmasına səbəb oldu. Onlardan biri də hazırda VfB Stuttgart-da keçmiş FCB gənclər məşqçisi Sebastian Hoeneß-in rəhbərliyi altında parlayan və yaxın Dünya Çempionatı üçün Almaniya millisinin heyətinə iddia edən Angelo Stiller-dir.
Onun “rekordçular”dan ayrılmasının fonunda isə o dövrün baş məşqçisi Hansi Flick-in adı ilə assosiasiya olunan, özü də Stillerin sözləri ilə “şillə kimi” bir qərar dayanırdı.
2020-yə qayıdaq. Flick-in rəhbərliyi altında “üçlük” qazanılmış, komanda “altılıq” kursuna çıxmışdı. Koronavirus pandemiyasına görə yay transfer pəncərəsi 5 oktyabra qədər uzadılmış, nəticədə payızda görünməmiş transfer hərarəti yaranmışdı. Cəmi 24 saat ərzində klub Marc Roca (23 yaş, 9 milyon avro), Bouna Sarr (28, 8 milyon), Eric Maxim Choupo-Moting (31, azad agent), Douglas Costa (30, icarə) və Tiago Dantas (19, icarə) transferlərini açıqladı. O vaxtkı idman direktoru Hasan Salihamidžić bu “beşlik” əməliyyatının əsas memarı idi.
İki il keçməmiş həmin panikaya bənzər reaksiya – TSG Hoffenheim qarşısında 1:4-lük ağır məğlubiyyətin doğurduğu təlaş – klubun son illərdəki ən uğursuz transfer hücumlarından biri kimi dəyərləndirilməyə başladı. Yalnız Choupo-Moting həqiqi fayda verdi. Sarr və Costa komandaya real güc qatmadı. Roca və Dantas isə həm Stiller, həm də hazırda SSV Jahn Regensburg-da çıxış edən Adrian Fein kimi, Münhendə doğulmuş, akademiya keçmiş iki yarımmüdafiəçinin yolunu kəsdi. Üstəlik, bu “maneələr” az pul da başa gəlməmişdi.
Roca-nın Leeds United-ə təxminən 12 milyon avroya satılması kluba kağız üzərində cəmi 3 milyon avro qazandırdı. Dantas-ın Benfica-dan icarəsi isə daha da mübahisəli addım idi. Bu transfer, əsasən, Flick-in israrı ilə baş tutmuşdu. O, Portuqaliyalı istedadı hələ DFB-də idman direktoru olduğu vaxtdan tanıyırdı və iddialara görə, Salihamidžić-in planlarını kənara itələyərək bu keçidi zorlayıb. “Brazzo”nun o zaman yarımmüdafiə üçün başqa hədəfləri olduğu deyilirdi.
Bir neçə ay sonra isə klub bazasında sual doğuran mənzərə yaranmışdı: mütəmadi olaraq əsas komanda ilə məşq edən Dantas, klubun öz yetirməsi Stiller-dən üstün tutulurdu. Bu, daxildə təəccüb doğururdu. Üstəlik, Dantas 1 yanvara qədər əsas komanda üçün qeydiyyatdan keçə bilmirdi – transfer sənədləri pəncərənin rəsmi bağlanmasından sonra çatdığı üçün onu vaxtında sifariş etmək mümkün olmamışdı. Müzakirələr alovlandıqca, Flick qəzəbləndi.
“Bu, həqiqətə uyğun deyil,” – deyə sərt reaksiya verib, klub daxilində əsas komanda ilə akademiya arasında “xəndək qazmaq” cəhdlərindən şikayətlənmişdi. Onun sözlərinə görə, akademiya ilə daim dialoq var idi, “problem olanda bir səsdən danışılırdı”. Amma sonradan Stillerin açıqlamaları, bu şayiələrin tam da havadan yaranmadığını göstərdi.
“Şillə”dən Bundesliqa ulduzuna
İndi 24 yaşında olan Stiller, Roca və Dantas-ın transferini açıq şəkildə “şillə” kimi dəyərləndirmişdi. O, SPOX-a verdiyi müsahibədə həmin mövsümün yayında demişdi ki, bu hadisələrdən sonra onun üçün bir şey aydın olub: həmin mövsümdən sonra klubdakı vaxtı bitəcək. Elə belə də oldu. Müqaviləsini uzatmadı və azad agent kimi TSG Hoffenheim-a keçdi.
Orada Hoeneß-in rəhbərliyi altında əsas heyət oyunçusuna çevrildi, 2023/24 mövsümündə isə məşqçisini izləyərək VfB Stuttgart-a qoşuldu. Yeni mühitdə inkişafını bir pillə də irəli apardı və bu gün ölkənin ən güclü yarımmüdafiəçilərindən biri sayılır.
Mart toplanışında DFB-nin heyətində iki oyuna start heyətində çıxmaqla, yeni Dünya Çempionatı ilinə güclü giriş etdi. Julian Nagelsmann onu ilk açıqlanan heyətə salmamışdı, bu da bir sıra mütəxəssislər üçün anlaşılmaz idi. Amma Aleksandar Pavlović və Felix Nmecha zədə səbəbindən heyətdən çıxarılandan sonra Stiller dərhal start heyətində yer aldı və indi yenidən Dünya Çempionatına getmək ümidini qoruyur.
Dantasın dolama yolu
Bəs Dantas? Münhendə ona bağlanan ümidlər reallaşmadı. Flick də tezliklə başa düşdü ki, bu səviyyə üçün yetərli deyil. Texniki baxımdan parlaq olsa da, fiziki cəhətdən ciddi çatışmazlıqları var idi və nəticədə Bundesliqa-da cəmi iki dəfə meydana çıxdı. Mövsüm sonu Flick, Salihamidžić-lə bitib-tükənməyən gərginlik fonunda klubdan ayrıldı, daha sonra Almaniya millisində də uğursuzluq yaşadı. Klub isə 8 milyon avroluq satınalma opsiyasından istifadə etmədi.
Benfica da onu öz planlarında görmürdü. Gənc yarımmüdafiəçi ardıcıl icarələrə göndərildi və bir növ futbol səyyahına çevrildi. CD Tondela (Portuqaliya), PAOK Thessaloniki (Yunanıstan) və AZ Alkmaar (Niderland) stansiyalarından sonra 2024-cü ilin yayında Xorvatiyanın NK Osijek klubu ilə bir illik müqavilə imzaladı. Nəhayət, ilk dəfə olaraq bir komandanın daimi əsas heyət üzvünə çevrildi.
Təkbətək mübarizələrdə zəiflikləri hələ də gözə dəyirdi, amma ötürmələrdəki dəqiqliyi, oyunu görmə qabiliyyəti onu fərqləndirdi. Bu performans ona daha bir azad transfer qazandırdı – bu dəfə HNK Rijeka-ya. 2017-ci ilin çempionu və dəfələrlə kubok qalibi olmuş klubda Dantas mərkəz yarımmüdafiənin ürəyinə çevrilib, üstəlik qol təhlükəsi ilə də seçilir: bu mövsümə qədər bütün turnirlərdə 44 oyunda 8 qol, 10 qol ötürməsi.
Rijeka Konfrans Liqasının 1/8 finalında Racing Strasbourg-a uduzmasaydı, Dantas yenidən Almaniya azarkeşlərinin gözü önünə çıxa bilərdi. Növbəti mərhələdə fransızlar Mainz 05-lə qarşılaşacaq. Liqada Dinamo Zagreb-dən xeyli geri qalan üçüncü yer buna baxmayaraq, Dantas üçün ilk dəfə komandanın aparıcı fiquru kimi titul qazanmaq şansını aradan qaldırmır. Münhendə qazandığı liqa və Klub Dünya Çempionatı titulları kağız üzərində CV-ni bəzəsə də, o zamanlar daha çox ehtiyat oyunçu idi.
İndi isə hər şey öz əlindədir. Xorvatiya Kubokunun 1/4 finalında Hajduk Split üzərində inanılmaz 3:2-lik qələbə – üç qolun hamısı əlavə olunmuş dəqiqələrdə vuruldu, hesabı 1:1 edən penaltiyə imza atan da Dantas idi – onu yarımfinalda keçmiş klubu Osijek-lə üz-üzə gətirib. O görüşdə qələbə, indiyə qədər daha çox “uğursuz layihə” kimi xatırlanan karyerasının ən parlaq anı ola bilər. Və illər əvvəl Münhendə atılan səhv addımların, bəlkə də, gec də olsa, özünə yeni bir cavabı.
