Virgil van Dijk: Keçid Mövsümü və Liverpool-un Hədəfləri
Virgil van Dijk: “Bu keçid mövsümüdür – amma mən hələ də hər həftə hazıram”
Liverpool-un ürəyi sayılan müdafiəçi Virgil van Dijk yeni mövsümə bir cümlə ilə möhür vurur: bu, dəyişikliklərin ili olacaq. Amma geri çəkilmə ili yox.
Klubun sükanı artıq Andoni Iraola-nın əlindədir. İki il əvvəl Arne Slot ilə Premyer Liqanı qazanan Liverpool, ötən mövsümdəki uğursuzluğun ardından baş məşqçisini, bu yay isə həm hücumunun simvolu Mo Salah-ı, həm də illərin sol cinah müdafiəçisi Andy Robertson-u itirib. Anfield-də köhnə komandanın skeleti dağılıb, yerində yenisi yığılır.
Van Dijk bunu gizlətmir, üstəlik, adını da qoyur: keçid.
“Bu, şübhəsiz ki, bir az keçid kimi hiss olunur,” – deyə o bildirir. “Liverpool-la bağlı olan hər kəsin üzərinə düşən odur ki, illər boyu uğurlu olacaq bir şey qurmağımıza kömək etsin.”
Bu, sadəcə bir yenilənmə deyil, nəsil dəyişimidir. Yeni məşqçi, yeni ideyalar, yeni liderlik xətti. Və bu xəttin önündə hələ də Van Dijk dayanır.
Çətin təqvim, aydın hədəf
Niderlandlı müdafiəçi yaxşı anlayır ki, keçid sözü bəhanə kimi səslənməməlidir. Liverpool hələ də Liverpool-dur və yarışdığı turnirlər siyahısı bunu xatırladır: Premyer Liqa, League Cup, FA Cup, Champions League. Hər üç-dörd gündən bir final ab-havası.
“Bu il də uğurlu olmaq istəyirik, amma hələ görüləsi çox iş var və hamımız bilirik ki, Premyer Liqa-da, League Cup-da, FA Cup-da, Champions League-də oynamaq nə qədər çətindir,” – Van Dijk deyir. – “Buna görə hamımız ən yaxşı formada olmalıyıq.”
Bu cümlələrdə nə nostalji var, nə də qorxu. Yalnız reallıq və tələbkarlıq. Liverpool-un kapitanı bilir: Anfield tribunaları üçün keçid dövrü də nəticə tələb edən dövrdür.
“35 yaşım var deyə oynaya bilmərəm?”
Van Dijk artıq 35 yaşındadır. Məsuliyyət yükü ağır, oyun tempi isə əvvəlkindən də amansızdır. Ondan soruşurlar: hər həftə oynamağa hazır olacaqsanmı?
Cavabında nə tərəddüd var, nə yumşaq keçid:
“Bəli. Nə, indi deyəcəksiniz ki, mən 35 yaşındayam və bunu bacarmaram?”
Bu reaksiya onun xarakterini açır. Yaş rəqəmdir, amma bu rəqəmi dolduran peşəkarlıqdır. Van Dijk özünü qorumağı, bədəninə qulluğu “əlavə üstünlük” yox, ən aşağı tələb kimi görür.
“Günün sonunda özünə baxmalısan. Mən buna bəxt demərəm, sadəcə, gücün daxilində olan hər şeyi etməlisən və bu, mənim üçün minimumdur, çünki hər oyuna hazır olmaq məsuliyyətini hiss edirəm.”
O, təqvimi sadalayır: hər üç gündən bir oyun. Amma bu, şikayət kimi yox, peşəkarın gündəlik iş planı kimi səslənir.
“Hər üç gündən bir, evdə də, məşq bazasında da oyuna hazır olmaq üçün gücüm çatdığı hər şeyi edirəm. Özümü yaxşı hiss edirəm. Mən həm də gec açılan futbolçuyam, bəlkə də… Nə olsun, vəziyyət belədir, özümü əla hiss edirəm və uğurlu bir Liverpool komandasının parçası olmaq istəyirəm.”
Yeni Liverpool-un köhnə sütunu
Salah getdi, Robertson getdi, Slot artıq tarixdə qaldı. Amma Van Dijk qalır və özünü bu yenidənqurmanın mərkəzinə qoyur. Onun üçün bu, yalnız kuboklar məsələsi deyil; forma geyinməyin mənası var.
“Mən dünyanın hər yerində bizi dəstəkləyən azarkeşlərin hamısını qürurlandırmaq istəyirəm və bunu da oyun qazanmaqla, hər dəfə o formanı geyinməyin nə demək olduğunu göstərməklə edə bilərik. Bu, mənim üçün minimumdur və mən davam edəcəyəm.”
Bu sözlərdə bir növ manifest var. Keçid mövsümü, yeni məşqçi, böyük itkilər – bunların hamısı fon kimi qalır. Səhnənin ortasında isə 35 yaşlı mərkəz müdafiəçisi dayanır və bir mesaj verir: Liverpool yenidən qurulur, amma ambisiya azalmır.
İndi sual təkcə budur: bu yeni erada Van Dijk-in iradəsi Liverpool-u yenidən titul mübarizəsinin mərkəzinə qaytarmağa kifayət edəcəkmi?
