Watford-un Mövsümün İlk Ayında Problemləri
Mövsümün ilk ayında Watford-un nə qədər “nazik” heyətlə oynadığı haqqında kifayət qədər danışılıb. Və bu, şişirtmə deyil.
Transfer pəncərəsinin bağlanmasına bir gün qalmış klub daha çox oyunçu itirmişdi, nəinki heyətə qatmışdı. Avqustun tamamını cəmi iki tanınmış mərkəz müdafiəçisi ilə keçirmək – Çempionşip səviyyəsində belə – inanılmaz mənzərə idi.
Son gün edilən gediş-gəlişlər tabloyu bir az dəyişdi. Amma o vaxta qədər ziyan artıq vurulmuşdu.
İdarə heyəti öz mövqeyini müdafiə edəcək: daha yaxşı, daha gənc hədəfləri gözlədiklərini, sadəcə “adam olsun” xatirinə transfer etməyə məcbur olmayacaqlarını deyəcəklər. İndi bazar bağlanıb və əgər bütün oyunçular sağlam olsaydı, heyət – xüsusən də mərkəz xətti istisna olmaqla – pis görünməzdi.
Ədalət naminə, klub yayda müəyyən işləri vaxtında görmüşdi. Bəzi transferlər həqiqətən uğurlu alınıb. Iker Bravo qısa müddətdə sensasiyaya çevrilib, Federico Ravaglia qapıda səviyyəni qaldırıb, Jordan Zemura ilə Omar Traore cinah müdafiəsində kifayət qədər etibarlı görünür. Soumaila Coulibaly və Branimir Mlacic də ilk təəssüratda ümidverici təsir bağışlayıb.
Problem başqa yerdədir. Baş məşqçi Alessio Dionisi eyni oyunçuları həftə ardınca, bəzən həftədə iki dəfə meydana atmağa məcbur qalıb. Zədələr yığılır, yorğunluq toplanır, ritm pozulur. Avqustda başlayan eniş indi sentyabra da sızıb.
İşini daha da çətinləşdirən məqam: gec gələn transferlər nə fiziki, nə də oyun ritmi baxımından hazır vəziyyətdə deyildilər. Buna baxmayaraq, bəziləri artıq azalan heyətin içində özlərini tapdılar.
Son iki matçda Watford ehtiyatda maksimum səkkiz oyunçu belə qeydiyyata sala bilməyib. Üstəlik, ardıcıl beş oyundur ehtiyat skamyasında iki qapıçı oturur. Elə buna görə də Dionisi matçlardan əvvəl və sonra dönə-dönə eyni cümləni təkrarlayır: “asan deyil”.
İtalyan mütəxəssis üçün yığma oyunlarına görə fasilə adətən xilas halqası kimi görünməməlidir. Amma Vicarage Road-da son illərin vaxtsız istefalarını xatırlayanda, bu dəfə paradoks yaranır: məhz indi fasilə onun üçün nəfəs payıdır.
Cümə günü Bristol City ilə oyundan sonra “hornets”in qarşısında üç həftəlik pəncərə açılır. Bərpa olunmaq, yenidən qruplaşmaq, mövsümün növbəti mərhələsinə hazırlaşmaq üçün nadir şans.
O vaxta qədər Watford böyük ehtimalla artıq təqibçi rolunda olacaq. Avqustun əvvəlində xərcləməyə tələsməyən, bazarın son günlərini gözləyən rəhbərliyin strategiyası kağız üzərində məntiqli görünürdü. Amma praktikada özünü doğrultmadı, əksinə, geri tepdi.
Nə vaxtsa bu heyət rəqabətədavamlı olacaq. Yəqin ki, oktyabrın sonlarına doğru. Amma əgər son məqsəd yüksəliş uğrunda mübarizədirsə, artıq özlərinə kiçik yox, əməlli-başlı dağ ucalığı hədəf qoyublar.
Bu komanda həmin dağı dırmaşa biləcəkmi, yoxsa mövsümün ilk aylarındakı gecikmə bütün planları alt-üst edəcək?
