West Ham 14 ildən sonra Premier League-dən ayrıldı: 3:0-lıq qələbə və kədər
London Stadium-da tablodakı rəqəmlər ümid verirdi, lövhənin altındakı reallıq isə artıq hökmünü kəsmişdi. 3:0-lıq qələbə, amma eniş. Qışqırıqla qarışıq sükut.
West Ham mövsümün son günündə öz işini gördü. İkinci hissədə Taty Castellanosun açdığı hesab, Jarrod Bowenin sürətli zərbəsi, Callum Wilsonun nöqtəni qoyan qolu – hər biri tribunadakı ümidə bir az da od atdı. Hər qol London Stadium-u ayağa qaldırdı, sanki möcüzə qapıdan içəri girəcəkdi.
Amma xilas Londonda deyildi. Baxışlar telefon ekranlarına, radionun səslənən xəbərlərinə dikilmişdi: ümid Tottenham – Everton matçından gəlməli idi. West Ham qalmaq üçün yalnız Leeds-i məğlub etməli deyildi, həm də paytaxt rəqibinin evdə uduzmasına bel bağlamalı idi. Bu, artıq onların oyunu deyildi.
O oyunda isə başqa hekayə yazıldı. Tottenham minimal hesabla qalib gəldi, 1:0. Xal cədvəlində cəmi iki xal fərq, amma nəticə sərt və dəyişməz: West Ham 14 ildən sonra Premier League-i tərk edir.
Nuno Espírito Santo final fitindən sonra hisslərini gizlətmədi. O, sadəcə məğlub olmuş bir məşqçi kimi yox, ağır hökmü qəbul edən bir klubun siması kimi danışdı. Kədərləndiklərini, məyus olduqlarını dedi, amma bir ifadəni dönə-dönə vurğuladı: “kədər”. Komanda öz işini görmüşdü, missiya isə ilk gündən “bizdən asılı deyil” damğası daşıyırdı.
Portuqaliyalı çalışdırıcı həm də bu son günün içində tapıla biləcək yeganə təsəllini önə çıxardı: komandanın mövsümü “xarakter və ləyaqətlə” bitirməsi. 3:0-lıq qələbə, düşmə zonasına boyun əymiş bir komandanın boş-boşuna çıxardığı səs deyildi; bu, tribunadakı minlərlə azarkeşə gec də olsa cavab idi. Onların dəstəyinə görə üzr və təşəkkür bir arada səsləndi.
“Oğlanlarla fəxr edirəm, çətin, çox çətin gün idi,” – Nuno belə dedi və yenə azarkeşlərə qayıtdı. Onun sözlərinə görə, klub – məhz həmin azarkeşlərdir və indi onlara hər zamankından daha çox ehtiyac olacaq. Bu, eniş anında atılan klassik bir cümlə kimi səslənə bilər, amma London Stadium-un tribunalarında yaşananları görənlər üçün bu, sadəcə təsəlli deyil, yaxın gələcəyin planıdır.
İndi isə reallıq daha sərtdir: növbəti mövsüm Championship. 14 illik Premier League həyatı bir gündə bitmədi, amma bir gündə rəsmiləşdi. Nuno qarşıdakı günlərin daha ağır olacağını açıq şəkildə etiraf etdi. Bu günün ağrısı sabah daha dərindən hiss olunacaq, çünki klubun qarşısında duran yol birdən-birə dəyişib.
Onun bir cümləsi tribunadakı hər kəsin beynində ilişib qalacaq: West Ham özünü Premier League klubu kimi görür və ora layiq olduğuna inanır. Amma indi bu inamı sübut etmək üçün başqa meydanlara, daha dar stadionlara, daha sərt qrafikə getməli olacaq.
Gecənin sonunda tablo 3:0 yazdı, azarkeşlər futbolçuları alqışlarla yola saldı. Skor qalibiyyətə, hisslər isə enişə aid idi. İndi sual təkdir: bu kədərdən doğan qəzəb və qürur West Ham-ı geri qaytaracaq, yoxsa bu, daha uzun bir ayrılığın başlanğıcı olacaq?
