AC Milan W-nin Parma W üzərindəki 3:1-lik qələbəsi

Centro Sportivo Peppino Vismara-nın sakit may səhəri “Serie A Women” mövsümünün gizli qovşaqlarından birinə çevrildi. “Regular Season - 21” turunun bu duelində AC Milan W, Parma W üzərində 3:1-lik qələbə ilə həm oyunun, həm də mövsümün hekayəsini yenidən yazdı. 90 dəqiqəlik bu qarşılaşma, turnir cədvəlindəki mövqeləri və mövsümi DNT-ni nəzərə alanda, sadəcə üç xal deyil, iki fərqli layihənin toqquşması idi.

AC Milan W bu oyuna turnir cədvəlində 6-cı pillədə, 21 matçda ümumilikdə 32 xal və +6 qol fərqi ilə daxil olmuşdu. Ümumilikdə 31 qol vurub, 25 qol buraxan Milanın hücum-profilində balanslı, amma partlayış potensialı olan bir komanda görünürdü. Evdə 11 oyunda 18 qol (oyuna 1.6) və 15 buraxılmış top (oyuna 1.4) ilə “Vismara”nı tam qalaya çevirməsələr də, burada rəqibi açmağı bacaran bir kollektiv idilər. Parma W isə eyni sayda – 21 matçdan sonra 10-cu yerdə, cəmi 16 xal və -13 qol fərqi ilə daha çox sağ qalma mübarizəsinin içində idi: ümumilikdə 15 qol vurub, 28-ni buraxmışdılar. Xüsusilə səfərdə tablo ağır idi: 11 oyunda cəmi 2 qol, 14 buraxılan top; yəni səfərdə orta hesabla 0.2 qol vurub, 1.3 qol buraxan bir komanda.

Bu kontekstdə 3:1-lik yekun, kağız üzərindəki rəqəmlərin meydandakı təsdiqi oldu. İlk hissənin 1:1 başa çatması, xüsusilə də Parma W üçün, oyunun açılışında psixoloji dayanıqlığın göstəricisi idi. Amma ikinci hissədə keyfiyyət, geniş heyət və struktur üstünlüyü Milanın tərəfində ağır basdı.

Taktiki boşluqlar və heyət hekayəsi

AC Milan W-in start onbirliyi Suzanne Bakker-in bu mövsüm qurduğu kimliyin xülasəsi idi. Qapıda L. Giuliani, arxada isə E. Koivisto, K. De Sanders, A. Soffia və M. Keijzer dördlüyü ilə klassik arxa xətt konturları hiss olunurdu. M. Keijzer-in liqa statistikası onu riskli, amma aqressiv bir müdafiəçi kimi göstərir: ümumilikdə 868 dəqiqədə 23 uğurlu müdaxilə, 3 blok və 10 araya girimə ilə topa yönələn, eyni zamanda 1 qırmızı kart və 1 penaltı ilə sərtlik həddini bəzən aşan bir profil. Bu matçda da onun mövcudluğu Milanın arxadan oyun qurmasına sabitlik gətirdi.

Mərkəzdə G. Arrigoni və M. Mascarello kimi iki fərqli xarakterli yarımmüdafiəçi vardı. M. Mascarello-nun mövsüm ərzində 368 ötürmə, 15 açar pas və 4 sarı kartı, onun həm top paylayıcısı, həm də ritm pozucu kimi ikiqat rolunu təsdiqləyir. Bu matçda o, həm pressing altında topdan çıxma mərhələsində, həm də Parma-nın sürətli keçidlərini kəsməkdə kritik fiqur idi. Onun yanında C. Grimshaw isə “box-to-box” enerjisini bir daha nümayiş etdirdi. Mövsümdə 263 ötürmə, 11 açar pas, 12 müdaxilə və 4 blokla C. Grimshaw həm topu irəli daşıyan, həm də ikinci zonada rəqibin nəfəsini kəsən oyunçu rolundadır və bu qarşılaşmada da bu profil tam görünürdü.

Hücum xəttində T. Kyvag və C. Dompig kimi dinamik adlar, həmçinin S. Stokic ilə birlikdə Parma müdafiəsini genişliyə açan, arxaya qaçışlarla boşluq yaradan bir üçbucaq formalaşdırdılar. C. Dompig-in mövsümdəki qırmızı kartı onu riskli obraz kimi göstərsə də, 1 qol, 1 assist və cəmi 256 dəqiqədə 3 hədəfə zərbə ilə yüksək effektivlik əmsalına malikdir. Bu görüşdə də onun dərinlik qaçışları Parma-nın üçlü müdafiə quruluşunu davamlı test etdi.

Parma W tərəfində isə Giovanni Valenti start onbirliyində mövsümün yükünü daşıyan simalara güvəndi: arxada C. Minuscoli, C. Ambrosi və D. Cox, mərkəzdə isə M. Uffren və M. Gueguen ilə daha çox mübarizə və struktur sabitliyə söykənən plan. M. Uffren liqanın sarı kart lideri kimi bu matça daxil olmuşdu – 19 oyunda 7 sarı, 32 müdaxilə, 34 araya girmə və 24 qayda pozuntusu ilə Parma-nın əsas “süpürgəçisi”. Onun penalti nöqtəsindən 1 dəfə mərkəzdən yayınması isə bu komandanın standart vəziyyətlərdə nə qədər incə xətlə hərəkət etdiyini göstərir. Milan qarşısında da Uffren-in enerjisi Parma-nı uzun müddət oyunda saxladı, amma ikinci hissədə həm fiziki, həm də struktur yorğunluq özünü göstərdi.

Ön xəttdə G. Distefano və A. Kerr ilə Parma W sürətli keçidlərə bel bağlayırdı. G. Distefano-nun mövsümdə 1 qol, 2 assist, 24 zərbə və 16 açar pası onu Parma hücumunun beyni kimi təqdim edir. Onun 151 ikili mübarizədən 81-ni qazanması, həm topu saxlama, həm də rəqib cərimə meydançasına doğru oyun qurma qabiliyyətini önə çıxarırdı. Lakin bu oyunda AC Milan W-in mərkəz blokunun sıxlığı, Distefano-nun arxaya çəkilib top almasına məhdudiyyət qoydu.

“Ovçu və qalxan”: hücum və müdafiə toqquşması

Milanın ümumilikdə 31 qol vurmuş hücumu, Parma-nın 28 qol buraxan müdafiəsi ilə üz-üzə gəlirdi. Xüsusilə evdə 1.6 qol ortalaması olan Milan üçün, səfərdə cəmi 2 qol vuran Parma-nın təhdidi nisbətən məhdud görünürdü. Bu balans oyunun gedişində də öz təsdiqini tapdı: Parma ilk hissədə bərabərliyi qorusa da, struktur olaraq geridən çıxışda risk ala bilmədiyi üçün hücumda say üstünlüyü yarada bilmədi.

Milanın arxa xəttində M. Keijzer-in 3 bloklu mövsüm performansı bu matçda da təkrarlandı: Parma-nın uzaq məsafədən cəhdləri tez-tez bu bloklara ilişdi. Mərkəzdə isə M. Mascarello və C. Grimshaw ikilisinin təzyiqi Parma-nın oyun qurucu xəttini – M. Uffren və L. Dominguez – geriyə sıxdı, beləliklə G. Distefano tez-tez tək qaldı.

İntizam xəritəsi: gecikən sarılar, sərtləşən ritm

Hər iki komandanın mövsümi kart paylanması bu oyunun ritmini öncədən xəbər verirdi. AC Milan W-in sarı kartlarının 31.58%-i 76-90-cı dəqiqələr arasında gəlir; yəni gecikən, nəticəni qorumaq üçün sərtləşən bir komanda obrazı. Parma W-də isə sarı kartların 29.17%-i yenə 76-90-cı dəqiqələrdə toplanır, üstəlik bütün qırmızı kartlarının 100%-i də bu aralıqda baş verib. Bu, məğlubiyyət anlarında emosional partlayışa meyilli bir kollektivdən xəbər verir.

Bu matçda da son dəqiqələrdə Parma-nın risk alma məcburiyyəti, Milanın isə nəticəni qoruma instinkti toqquşdu. Lakin ev sahibinin struktur sabitliyi, Parma-nın gecikmiş aqressiyasını daha çox faydasız foullar və kəsilən hücumlara çevirdi.

Mühərrik otağı: yaradıcılıq və dağıdıcılıq

AC Milan W-in mövsümdəki əsas assist lideri Park Soo-Jeong bu oyunda startda yox idi, amma onun mövsüm boyu 4 assist və 14 açar pasla qurduğu yaradıcılıq xətti, komandanın ümumi hücum mədəniyyətinin fonunda hiss olunurdu. Bu gün isə bu rolu daha çox C. Grimshaw və cinah oyunçuları üzərinə götürdü.

Parma W tərəfində isə “engine room” M. Uffren idi. 512 ötürmə, 82%-lik dəqiqlik, 11 açar pas və 34 araya girimə ilə o, həm müdafiə, həm də ilk faza oyun quruculuğunun mərkəzində dayanır. Milan qarşısında da o, uzun müddət Parma-nın mərkəzdə batmamasını təmin etdi, amma hücum xəttində kifayət qədər dəstək ala bilmədi.

Statistik proqnozdan nəticəyə

Mövsümi rəqəmlər bu oyunun ssenarisini əvvəlcədən yazmış kimiydi: evdə orta hesabla 1.6 qol vuran, ümumilikdə 1.5 qol ortalaması olan AC Milan W; səfərdə 0.2 qol vuran, ümumilikdə oyuna 0.7 qol ortalaması ilə hücumda ən zəiflərdən olan Parma W. Müdafiə baxımından Milanın ümumilikdə oyuna 1.2 buraxılan qol, Parma-nın isə 1.3 buraxılan qol ortalaması, matçın xG balansını ev sahibinin xeyrinə çəkirdi.

Bu 3:1-lik nəticə, ehtimal edilən ssenarinin reallığa çevrilməsi idi: daha keyfiyyətli heyət, daha stabil struktur və ev üstünlüyü, səfərdə qol vurmaqda çətinlik çəkən, psixoloji olaraq da aşağı sıralarda sıxışmış bir Parma W-ni üstələdi. AC Milan W üçün bu qələbə, turnir cədvəlində 6-cı pillədə mövqelərini möhkəmləndirməklə yanaşı, mövsümün son düzüyündə özünə inamın təsdiqi oldu; Parma W üçünsə bu matç, mövsüm boyu davam edən hücum sterilinin və səfər kompleksinin güzgüsü kimi yadda qaldı.