Allianz Arenada Real Madridin taleyini müəyyən edən gecə

Bernabéuda 2024 yayında Kylian Mbappe, Vinicius Junior və Jude Bellingham eyni paltardəhlizdə birləşəndə, Madrid azarkeşləri artıq xəyallarını gizlətmirdi. Kağız üzərində bu, rəqibləri qorxudan, turnirləri silkələyən hücum xətti idi. Meydanda isə hələ də tam oturmayan, bəzən parıldayan, bəzən isə bir-birinin ayağına dolaşan bir kimya görünür.

Bellinghamın səmimiyyəti: “Bəzən çətin olur”

Allianz Arenadakı həlledici gecədən əvvəl Jude Bellingham pərdə arxasındakı gərginliyi gizlətmədi. Ulduzlarla dolu hücum xətti romantik səslənir, amma praktikada incə detallar hər şeyi dəyişir.

“Çətindir, çünki hələ də elə oyunlar olub ki, bir-birimizlə həqiqətən yaxşı qarışdığımızı hiss etmişəm,” – deyə o, açıq şəkildə etiraf edib. O, xüsusilə Mbappe və Viniciusun təbii olaraq eyni zonalara – sol cinaha – meyillənməsinə toxundu: “Bəzən iki təbii sol tərəf oyunçusu ilə [Mbappe və Vini] çətin olur. Hamımız eyni tərəfdə olanda çətinləşir.”

Bu sıxlığı qıran isə Alvaro Arbeloanın kiçik, amma həlledici toxunuşu olub. Bellingham artıq tez-tez əks cinaha sürüşür, oyunu oradan oxuyur, boşluqları oradan tapır: “Arbeloa mənim daha çox digər tərəfdə oynamağımla balans tapıb. Biz axıcıyıq, hərəkət azadlığımız var, bəzən bu bir az nizamı poza bilər, amma onların hər ikisinə inanmalısan. Hər şey düz olanda… ümid edirəm sabahkı kimi. Mən bunu əvvəllər görmüşəm.”

Bu sözlər sadəcə taktiki izah deyil. Bu, Real Madridin bu mövsüm yaşadığı daxili mübarizənin etirafıdır: kağız üzərində dahiyanə görünən planın gerçək həyatda öz yolunu tapma mübarizəsi.

Çempionlar Liqası – son xilas dairəsi

Real Madrid üçün indi seçim qalmayıb. İlk oyunda evdə 2:1 hesablı məğlubiyyət, La Liyada Barcelona ilə aradakı 9 xallıq fərq və Girona ilə məyusedici heç-heçə – bütün bunların fonunda Çempionlar Liqası artıq sadəcə bir turnir deyil. O, mövsümün taleyidir.

Bellingham bunu hamıdan yaxşı anlayır. Çiynindən əməliyyat, ardınca hamstring zədələri, ritmi pozulan bir mövsüm. İlk dəfədir ki, bu ölçüdə məhrumiyyətlə üz-üzədir:

“Mövsümün sonunda hələ də nəsə uğrunda oynamaq istəyirik,” – deyə o əlavə edib. “Bu, bizim üçün, klub üçün inanılmaz dərəcədə vacibdir. Mənim üçün bir az məyusedici mövsüm olub, bu cür – bu qədər oyunu zədə səbəbilə buraxdığım ilk mövsümdür.”

Sonra isə Çempionlar Liqasının Madrid üçün nə demək olduğunu bir cümlə ilə xülasə edib: “Çempionlar Liqasında hər məğlubiyyət fəlakət kimi hiss olunur. İçində olduğumuz vəziyyəti nəzərə alanda sabahkı oyunun final olduğunu anlayırıq. Bunu ‘ya hamısı, ya heç nə’ oyunu kimi görməliyik.”

Məhz bu cümlə bu qarşılaşmanın tonunu müəyyənləşdirir. Allianz Arenada bu, sadəcə yarımfinala çıxmaq mübarizəsi deyil. Bu, mövsümün məna axtarışıdır.

Kompany mifləri sökür: “Remontada” təkcə Madridə aid deyil

Bu arada qarşı tərəfdə tamam başqa ton var. Bayern Munich baş məşqçisi Vincent Kompany Real Madridin Avropadakı “mistik aurasına” təslim olmağa hazır görünmür. İllərdir davam edən “remontada” hekayələri, Bernabéudakı möcüzələr, son dəqiqə qolları – bütün bunlar Kompany üçün toxunulmaz əfsanə deyil.

O, Madridin Avropa tarixini tanıyır, amma onu fərqləndirən bu nağılları müstəsna saymır: “Onlar hələ də Avropanın ən yaxşıları arasındadır, amma ‘remontada hekayələrini’ unikal görmürəm. Bu, Barcelona, Liverpool və Bayern Munich kimi klubların da hekayəsidir.”

Bu sözlər sadəcə psixoloji oyun deyil. Kompany açıq mesaj verir: Allianz Arena bu dəfə Madrid nağıllarının davamı üçün səhnə deyil, Bayern üçün öz hekayəsini yazmaq üçün meydandır.

Arbeloa isə əksinə – mifə sarılır

Real Madrid düşərgəsində isə tam əks yanaşma hökm sürür. Kompany mifləri dağıtmağa çalışırsa, Alvaro Arbeloa onları qucaqlayır. O, təzyiq altındadır – ardıcıl üç oyundur qələbə yoxdur, suallar çoxalıb, tənqid səsi yüksəlib. Amma Arbeloa üçün bu, Madridin ən sevdiyi ssenaridir: divara dirənmiş halda, çıxış yolunu yalnız öz DNT-sində axtarmaq.

“Ondan başlayaq ki, biz Real Madridik,” – deyə o, mətbuat konfransında sərt, amma sakit tonda bildirib. “Əgər bu stadionda (Allianz Arena) geridönüş etmək üçün gələn bir komanda varsa, o da bizik.”

Arbeloa ilk oyunu da unutmur. Onun fikrincə, hesab hekayəti tam danışmır: “Əgər ilk oyunu udsaq, bu, heç də qeyri-adi olmazdı. Onların qapıçısı Manuel Neuer MVP idi.”

Bu, həm rəqibə hörmət, həm də öz komandasına mesajdır: “Biz kifayət qədər yaxşı idik, indi isə sadəcə daha qəddar olmalıyıq.”

“Bir nəfər də inamsız azarkeş görməmişəm”

Allianz Arenada işıqlar sönəndə, bu, ya bir mövsümün dağılması, ya da daha bir Madrid fəsli üçün giriş olacaq. Arbeloanın son sözləri isə bu gərginliyin fonunda düşərgənin psixoloji durumunu açıq göstərir:

“Biz buna qadiriq. Real Madrid baş məşqçisi inanır, futbolçular inanır, klub inanır. Son günlərdə rastlaşdığım bir nəfər azarkeş belə görməmişəm ki, bizim qalib gələcəyimizə inanmasın.”

Bu cümlə sadə səslənə bilər, amma Madrid üçün adi bir şüar deyil. Bu, klubun özünü necə gördüyünün xülasəsidir: nəticələrdən, zədələrdən, tənqiddən asılı olmayaraq, Avropada son sözü demək iddiasından geri çəkilməyən bir klub.

İndi isə söz nə Bellinghamın taktiki balansına, nə Kompanynin mif oxunuşuna, nə də Arbeloanın ritorikasına qalır. Allianz Arenada cavab tək bir sualdadır: Real Madrid bu mövsümü xatırlanacaq bir hekayəyə çevirəcək, yoxsa sadəcə unudulan bir mövsüm kimi arxivə təhvil verəcək?