Stamford Bridge-də Chelsea-nin Kabusu: McFarlane Erası
“Chelsea” rəhbərliyinin ümidlə meydanın kənarına gətirdiyi Calum McFarlane üçün bu, ayıq reallıq dərsi oldu. “Leeds United” üzərində FA Cup yarımfinal qələbəsi, sanki yeni başlanğıcın siqnalı idi. Amma “Nottingham Forest”ə qarşı ilk liqa oyunu cəmi iki dəqiqəyə bu illüziyanı dağıtdı.
Stamford Bridge hələ yerini rahat tapmamışdı ki, Dilane Bakwa sağ cinahdan qaldırdığı zərif asma ilə oyunun tonunu qoydu. Cərimə meydançasında Taiwo Awoniyi havaya qalxdı, zərbəsi nə qədər incə idisə, bir o qədər də amansız idi – top Robert Sanchez-i keçib tora dirəndi. Vitor Pereira-nın geniş rotasiyasından maksimum yararlanan hücumçu fürsəti əldən vermədi, meydanın hər yerində hiss olunan gərginliyi daha da dərinləşdirdi.
“Chelsea”nin reaksiyası gecikmədi. Enzo Fernandez cərimə meydançasının kənarından əla zərbə ilə uzaq dirəyi yoxladı, amma top dirəkdən qayıtdı. Bu epizod qığılcım ola bilərdi. Olmadı. Əksinə, mavi formalılar üçün hər şey daha da qaranlıqlaşdı.
Sağ cinahdan gələn növbəti asma “Chelsea” müdafiəsində panikanı açıq-aşkar göstərdi. Malo Gusto, Awoniyi-ni itirdiyi anda instinktiv şəkildə onu arxadan dartdı. VAR üçün seçim yox idi – penalti. Topun arxasına keçən Igor Jesus soyuqqanlılıqla zərbəsini yerinə yetirdi, Sanchez yanlış küncə atıldı, tribuna isə donub qaldı. Stamford Bridge artıq bu mövsüm kifayət qədər zərbə görmüşdü, amma bu epizod yeni bir dib nöqtəsi kimi hiss olundu.
“Forest”in müdafiə xətti də az təcrübəli deyildi. Avropa oyunlarından yalnız Morato start heyətində yerini qorumuşdu və 24 yaşlı müdafiəçi birdən-birə arxa xəttin liderinə çevrilmişdi. Onun yanında tam debütünü edən Luca Netz, cəmi ikinci liqa startını alan 19 yaşlı Zach Abbott – kağız üzərində bu, riskli görünürdü. Amma səhv edən tərəf onlar yox, meydanın o biri başında idi.
İlk hissənin sonuna yaxın bu gənclik və sərtlik bir epizodda birləşdi. Cərimə meydançasında topa hücum edən debutant Jesse Derry ilə Luca Netz-in hava mübarizəsi ağır toqquşma ilə bitdi. “Chelsea” üçün oyun baxımından bəlkə də yeganə şans, amma insan tərəfi daha ağır idi. Gənc Derry xərəkdə meydanı tərk edərkən, stadionda on dəqiqəlik narahat sükut yaşandı.
Bu fasilə “Chelsea”yə nəfəs almaq, penalti nöqtəsindən geri dönüş üçün qapı açmaq imkanı verirdi. Topun arxasına Cole Palmer keçdi. Bu mövsüm komandanın ən etibarlı ayaqlarından biri. Amma bu dəfə Matz Sels oxudu, gözlədi və möhtəşəm qurtarışla zərbəni dəf etdi. McFarlane üçün bu, təkcə qaçırılmış penalti yox, həm də oyunun emosional qırılma nöqtəsi idi.
İkinci hissə Levi Colwill-in uzun müddətdən sonra qayıdışı ilə başladı. Tribunalar üçün kiçik də olsa təsəlli. Amma matçın axarını dəyişən yenə də qonaq komandanın ehtiyat oyunçular skamyası oldu. Oyuna daxil olan Morgan Gibbs-White qısa müddətdə öz izini qoydu. Onun ötürməsindən sonra Awoniyi bir daha “Chelsea” müdafiəsinin mərkəzini yarıb keçdi və topu qapıya göndərdi. VAR ofsayd üçün xətləri çəkdi, amma qolu ləğv etməyə əsas tapılmadı. 0:3 və tablodakı rəqəmlər artıq “Chelsea”nin bu mövsümkü həqiqətini acı şəkildə əks etdirirdi.
Gibbs-White üçün axşam çox çəkmədi. Meydanda baş verən daha bir ağır toqquşma həm onu, həm də Sanchez-i oyundan aldı. Zədələr, itkilər, ritmin dağılması – “Chelsea”nin mövsümü sanki bu 90 dəqiqəyə sıxışmışdı.
“Chelsea”nin hücum cəhdləri gecikmiş üsyana bənzəyirdi. Joao Pedro nəhayət hesabı dəyişdiyini düşündü, amma onun vurduğu qol ofsayd səbəbilə sayılmadı. Az sonra, artıq əlavə olunmuş dəqiqələrdə, o, öz istədiyini aldı – bu dəfə qapıya arxası dönük vəziyyətdə möhtəşəm “qayçı” zərbəsi ilə. Top tora sancıldı, stadiondan alqış səsi yüksəldi, amma tablodakı 1:3 sadəcə uzun sürən qolsuzluq seriyasının qırılması idi. Oyunun taleyi çoxdan həll olunmuşdu.
Bu məğlubiyyət “Chelsea” üçün tək-tük uğursuzluqlardan biri deyil, tarixi geriləmədir. Komanda ardıcıl altıncı liqa məğlubiyyətini yaşadı – 1993-dən bəri ən pis seriya. Turnir cədvəlində doqquzuncu pillə, ilk beşlik artıq rəsmi olaraq əlçatmaz. Stamford Bridge üçün bu, təkcə xal itkisi deyil, identitet sualıdır.
“Nottingham Forest” isə tamam başqa ovqatdadır. Son yeddi liqa oyununda məğlubiyyətsiz seriya, bu qələbə ilə birlikdə düşmə zonasından altı xal aralanma və cəmi üç tur qalmış demək olar ki, təmin olunmuş elitada qalma. İndi klubun baxışları daxili arenadan çox Avropaya çevrilir – qarşıda UEFA Europa League yarımfinalında “Aston Villa”ya qarşı ikinci oyun dayanır.
Bu gecənin adamı isə şübhəsiz idi. Taiwo Awoniyi həm hesabı açdı, həm də komandasının üçüncü qoluna imza atdı, “Chelsea” müdafiəsini hər epizodda təzyiq altında saxladı. Rəsmi olaraq “Flashscore Man of the Match” seçilməsi sadəcə statistika idi. Stamford Bridge-dən çıxan hər kəs üçün bu, gözlə görünən həqiqət idi.
Sual indi budur: McFarlane bu dağılmış “Chelsea”ni mövsümün qalan hissəsində nə qədər toparlaya biləcək, yoxsa 1993 xatirələri daha ağır kabusa çevriləcək?
