Antoine Griezmann: Madridı tərk edən ulduzun Champions League hədəfi
Bu yay bir dövr bitir. İki ayrı gediş-gəliş, təxminən 500 oyun, 200-dən çox qol. Antoine Griezmann yayda Major League Soccer klubu Orlando City-yə qoşulanda, Atletico Madrid tarixində öz adını artıq əfsanələr sırasında həkk etmiş halda yola çıxacaq.
Amma hələ son fəsil yazılmayıb.
35 yaşlı fransız hücumçu üçün ən azı iki, bəlkə də üç UEFA Champions League oyunu qalıb. 96 dəfə Rojiblanco formada bu turnirdə meydana çıxıb, indi isə Arsenal-la yarımfinal seriyası önündə hədəf aydındır: illərdir içində daşıdığı o dərin yaraya nəhayət dərman tapmaq.
La Real-dan Madridə – iki dəfə yaşanan sevgi
Griezmann üçün bu hekayə 2013-cü ildə Champions League səhnəsində başlayıb. O, Real Sociedad forması ilə turnirdə ilk addımlarını atanda artıq San Sebastian şəhərində böyüyən uşaq deyildi, 2009-cu ildə əsas komandada debüt edən, tribunaların sevimlisinə çevrilən gənc idi.
Real Sociedad onu 14 yaşında, çətin günlərində qəbul etmişdi. Ona görə də 2014-cü ildə Atletico Madrid-ə keçmək qərarı emosional cəhətdən ağır idi. Öz sözləri ilə desək, La Real-dan ayrılarkən başqa heç bir klub üçün eyni hissləri keçirməyəcəyinə inanırdı.
Amma Madrid onu hazırlıqsız yaxaladı.
Wanda Metropolitano tribunasının ehtirası, klubun rəngləri, embleminin çəkisi… Griezmann özünü ikinci dəfə eyni sevgini yaşayarkən tapdı. Hətta daha artıq. O, bu bağları sadəcə “sevgi” ilə izah etməyi az hesab edir. Burada söhbət həm klubun rənglərinə, həm futbolun özünə, həm də ağır zəhmətə hörmətdən gedir. Məhz buna görə Atletico azarkeşləri ilə bu qədər tez birləşdi.
İlk mövsümdən partlayış, itirilmiş final və unudulmayan penalti
Atletico forması ilə uyğunlaşma dövrü olmadı. İlk liqa mövsümündə 22 qol – Neymar ilə birlikdə turnirin üçüncü bombardiri. İspaniya Superkuboku, Champions League-də 1/4 final. Fransız hücumçu artıq Avropanın ən təhlükəli oyunçularından biri kimi qəbul edilirdi.
Növbəti mövsüm isə onu fərdi zirvəyə çıxardı. La Liga-nın mövsümün futbolçusu seçildi, Ballon d'Or sıralamasında üçüncü yeri tutdu. Champions League-də isə ən yaxın olduğu, amma yenə də əldən qaçan kubok hekayəsi yazıldı.
2015/16 mövsümü. 13 oyunun hamısında start heyətində, 7 qol, Milan finalı. Atletico Madrid – Real Madrid. 1:1-dən sonra penaltilər. Amma bu hekayənin qəlbində başqa bir an dayanır: 48-ci dəqiqədə qaçırılan penalti.
Griezmann illər sonra belə etiraf edir: gündəlik həyatında o zərbəni düşünmür. Amma söhbət haradasa Champions League-dən düşən kimi, dostlarla, komanda yoldaşları ilə xatirələr canlananda, mütləq 2016-cı il və həmin penalti ortaya çıxır. O an hələ də onu sıxır, hələ də içindədir.
Bu gün isə həmin ağrı başqa cür işləyir. Yanğı artıq motivasiyaya çevrilib. Onun üçün bu mövsüm qazanılacaq bir Champions League kuboku sadəcə titul deyil, “çox dərin bir yaraya məlhəm” olardı. Öz sözləri ilə desək, onu həqiqətən geridə qoymağın yeganə yolu bu il kuboku qaldırmaqdır.
Simeone ilə bağ: məşqçidən daha artıq
Bu hekayənin digər xətti isə Diego Simeone ilə münasibətdir. 2011-ci ildən Atletico-nun başında olan argentinalı, Griezmann-ın Madridə ilk gəlişindən son oyunlarına qədər demək olar ki, hər addımında yanında olub.
2014-cü ildə klubda peyda olan, sürətli, partlayıcı, lakin hələ cilalanmalı hücumçunu o, tam hazır ulduza çevirdi. 2019-cu ildə Barcelona macərası üçün ayrıldıqdan sonra belə yollar yenidən kəsişdi. 2021-ci ildə əvvəl icarə, sonra yenidən tam transfer – Simeone bu dəfə Griezmann-ı karyerasının son mərhələsinə uyğunlaşdırmağa başladı.
Fransız ulduzun fikrincə, bu münasibətdə tərəflər bir-birinə hər şeylərini veriblər. O, Simeone-dən aldıqlarının miqyasını gizlətmir, eyni zamanda özünü də bu layihənin tam ortasında görür. Və bilir ki, karyera bitəndən sonra da aralarında təkcə “keçmiş məşqçi-oyunçu” yox, dostluq qalacaq.
Onlar birlikdə artıq UEFA Europa League və UEFA Super Cup qazanıblar. İndi isə 2016-cı ildə əllərindən sürüşüb gedən o Avropa zirvəsinə yenidən hücum edirlər.
Yenidən icad olunan Griezmann: daha az parıltı, daha çox beyin
İllər keçdikcə Griezmann-ın oyunu dəyişdi, amma təsiri azalmadı. Simeone-nin əlində o, artıq sadəcə cərimə meydançasında bitirici yox, bütün hücum strukturunun beyni kimi çıxış edir.
Son Champions League pley-off oyunlarında bunu açıq görmək olur. Atletico-nun son dörd nokaut matçında o, Julián Álvarez ilə yanaşı meydana çıxıb. Tottenham-a qarşı mərhələdə isə fransız hücumçu bir epizodla hələ də sehrini itirmədiyini göstərdi: zərbə vurmaq əvəzinə, incə toxunuşla komanda yoldaşını ideal vəziyyətə çıxaran o zərif ötürmə.
Özü də etiraf edir ki, bəzən qapıçı ilə təkbətək qalmaqdan daha çox gözəl assist verməyi sevir. Özünü bir və ya iki toxunuşlu oyunçu kimi görür, parıltı axtarmır, amma komanda yoldaşları üçün zaman və məkan yaradır, rəqibi çaşdırır. Tottenham-a qarşı həmin an da məhz belə doğuldu.
Son pərdə: sağalacaq, yoxsa açıq qalacaq?
İndi isə Atletico Madrid üçün mövsümün ən həlledici günləri gəlir. Arsenal-la yarımfinal, mümkün final, eyni zamanda Griezmann-ın Rojiblanco formasında son Champions League yürüşü.
Bu, sadəcə ayrılıq hekayəsi deyil. Bu, 14 yaşında qapıları üzünə açılan, San Sebastian-da böyüyən, Madrid-də ikinci evi tapan, Milanda qaçırdığı penalti ilə illərlə yaşayan bir futbolçunun öz taleyi ilə son dəfə üz-üzə qalmasıdır.
Orlando City onu yayda gözləyəcək. Amma bu bahar Avropada hələ çox söz deyiləcək. Sual təkcə budur: Atletico ilə birlikdə kuboku qaldırıb o dərin yarasını sağalda biləcəkmi, yoxsa Griezmann Amerikaya hələ də içində sızlayan bir final xatirəsi ilə yollanacaq?
