Neymarın Karyerası: Vaxtı Bitir, Yoxsa Yenidən Doğulur?
Neymar bir vaxtlar Messi ilə Ronaldonun taxtının varisi kimi görülürdü. Qızıl topu isə heç vaxt qaldıra bilmədi. İndi 34 yaşında, zədələrin parçaladığı bir karyeranın ardından, yenidən Santos formasında öz kölgəsi ilə mübarizə aparır.
Birinci Santos dövründən bəri Braziliya futbolunun ikonudur. Amma meydandan kənardakı yetkinliyi, diqqəti, həyat tərzi illərlə müzakirə olundu, tənqid edildi. İndi isə vaxt daralır. Dünya çempionatı qapıdadır, Carlo Ancelottinin siyahısına düşmək üçün hər matç, hər məşq Neymar üçün sınağa çevrilib. Braziliya 2002-dən bəri ilk dünya titulunu axtarır, ölkənin gözləntisi isə yenə eyni ünvana yönəlir: 10 nömrəyə.
Cafunun sərt, amma inamlı hökmü
Son illərdə Neymarın adı daha çox zədələr, qaçırılan turnirlər, itirilən ritmlə hallanır. Buna baxmayaraq, Braziliya futbolunun canlı əfsanələrindən biri olan Cafu onu hələ də başqa səviyyəyə qoyur.
Keçmiş AC Milan müdafiəçisi, “Barcelona”nın sabiq ulduzu haqqında “The Times”a danışarkən tərəddüd etmədi: onun üçün Neymarın texniki tavanı Messi və Ronaldodan da yuxarı olub.
“Texniki baxımdan Neymar mənim üçün [Cristiano] Ronaldo və [Lionel] Messidən də yaxşı idi. Möhtəşəm karyerası olub,” – deyə Braziliya əfsanəsi bildirib.
Bu, asanlıqla deyiləcək cümlə deyil. Xüsusilə də iki nəhəngin on il ərzində futbolu monopoliyaya aldığı bir dövrdə. Amma Cafu üçün Neymarın ayağındakı top, onun elastikliyi, oyun içi yaradıcılığı hələ də unudulmayıb.
Söhbət Dünya çempionatına gələndə, Cafunun tonu bir qədər dəyişir, amma inamı yox olmur: “Hər hansı komandanın Neymar kimi həlledici futbolçuya ehtiyacı var. Əgər Neymar yaxşı vəziyyətdədirsə – fiziki, taktiki, texniki baxımdan tam hazırdırsa – aydındır ki, o, oyunları həll edən futbolçudur. Amma qərarı yalnız Ancelotti verə bilər, yalnız Neymar isə özünün hazır olub-olmadığını bilər.”
Yəni mesaj aydındır: potensial, status, ad – hamısı yerindədir. Qalan hər şey isə Neymarın bədəninə, beyninə və Ancelottinin siyahısına bağlıdır.
Ancelottinin Braziliyası: italyan müdafiəsi, braziliyalı hücumu
Seleçao yeni bir dövrə girir. Sükan arxasında ilk dəfə tam səlahiyyətlə bir əcnəbi baş məşqçi – Carlo Ancelotti. Braziliyada bu addım hamı tərəfindən alqışlanmadı. Futbol ənənədir, qürurdur, milli kimlikdir. Bəziləri üçün isə əcnəbi baş məşqçi bu kimliyə toxunuş deməkdir.
Cafu isə bu fikirdə deyil. Onun üçün Ancelotti artıq yarı braziliyalıdır.
“Mən bununla özümü rahat hiss edirəm,” – deyə o, bildirib. “Ancelotti indiyə qədər olmuş ən braziliyalı italyan məşqçidir, çünki çoxlu braziliyalı futbolçu ilə işləyib. Braziliya müasirləşib. Ən yaxşı braziliyalıların çoxu Avropada oynayır və Ancelotti avropalıdır, amma bu o demək deyil ki, braziliya futbolu avropa futboludur. Braziliya mahiyyəti həmişə qalacaq.”
Ancelotti özü də tarazlıq axtarır. Onun planı sadə, amma iddialıdır: “italyan müdafiəsi və braziliyalı hücumu”. Cafu bu yanaşmanın işləyə biləcəyinə inanır. Kağız üzərində bu konsepsiya məntiqlidir: arxada intizam, öndə azadlıq. Braziliya ruhunu itirmədən, Dünya çempionatlarının sərt reallığına uyğunlaşmaq cəhdi.
Neymar bu mənzərədə hara yerləşir? Əgər o, fiziki olaraq ayaqda qala bilsə, meydanda yenə də fərqi yaradan ad ola bilər. Əks halda, Ancelottinin “braziliyalı hücumu” Neymarın kölgəsindən kənarda, yeni nəsil üzərində qurulmalı olacaq.
2002-nin golf dərsi: təzyiqə qarşı gülüş
Braziliya millisində təzyiq heç vaxt az olmayıb. Altıncı ulduzun axtarışı artıq psixoloji baryerə çevrilib. Altı mundial ardıcıl titulsuz keçə bilərmi? Ölkə bunu ağlına belə gətirmək istəmir.
Cafu isə təzyiqi yaxşı tanıyır. O, 2002-ci ilin finalına çıxan komandanın kapitanı idi. Dünya çempionluğuna gedən yolda, Braziliyanın necə davranmalı olduğunu, bu ağırlığı necə daşımalı olduğunu görmüş adamdır.
Və həmin gecənin hekayəsi, gözlənildiyindən çox fərqlidir.
“Biz golf oynadıq,” – deyə Cafu xatırlayıb. Komanda finaldan bir gün əvvəl oteldə idi, hamı sadəcə söhbət edirdi. Ronaldinhonun otağında ona hədiyyə edilmiş top və golf çubuğu var idi. O, plastik stəkanı götürüb dəhlizdə yerə qoydu və topu stəkanın içinə vurmağa çalışmağa başladı.
Mükəmməl hazırlıq planı kimi səslənmir. Amma həmin dəhlizdə, həmin saatlarda Braziliyanın ən böyük ulduzları – Cafu, Ronaldo, Roberto Carlos, Lúcio, Roque Júnior, Edmílson – hamısı oyuna qoşuldu.
Cafu deyir ki, o, qolfda bərbaddır. Amma bu, heç kimi maraqlandırmırdı. Onlar təxminən bir saat yarım o dəhlizdə qaldılar. Dünya çempionatının finalından bir gecə əvvəl, bütün planetin gözlərinin üstündə olduğu anda, Braziliyanın ulduzları gülə-gülə qolf oynayırdı. Təzyiqi dağıtmağın, qorxunu kənara atmağın, futbolu yenə oyun kimi yaşamağın yolu bu idi.
İndi isə başqa bir sual havada asılı qalıb: Bu dəfə, Ancelottinin Braziliyasında, zədələrlə sınanmış, amma hələ də unudulmayan Neymar üçün, o dəhlizdəki qədər yüngül, o qədər azad bir gecə yenidən mümkün olacaqmı?
