Arbeloa-nın Real Madrid-dəki Yeni Dönəmi: Uğursuz Başlanğıc
Yanvarın 12-si Valdebebas-da hər şey həddindən artıq sürətlə baş verdi. Xabi Alonso maşınını dayanacaqdan yenicə çıxarmışdı ki, Álvaro Arbeloa geriyə verib onun avtomobilinə toxundu. Simvolik səhnə idi: biri gedir, o biri gəlir. Klub binasında da eyni templə hərəkət vardı.
Alonso-nun istefası uzun müddətdir havada idi. Azarkeş narazılığı, Vinicius Jr ilə toqquşmalar, yorğun və ruhsuz futbol – son həftələr artıq davam edə bilməyəcək bir gərginliyə çevrilmişdi. Amma buna baxmayaraq, qərar yenə də qəfil hiss olundu. Nə səs-küy, nə sızma, nə də “tic tac”larla dolu gecələr. Sadəcə quru, hissiz bir “comunicado oficial”: klub elan etdi ki, birinci komandanın yeni baş məşqçisi Álvaro Arbeloa-dır.
Heç bir romantika yox idi. Bəlkə də “Real Madrid” üçün lazım olan da elə bu idi. Alonso dövrünün son günləri tam bir seriala çevrilmişdi. “Santiago Bernabéu” tribunalarında narazı fitlər, meydanda isə ritmsiz, dişsiz oyun. Soyuq, emosiyasız nəsil dəyişikliyi məntiqli görünürdü.
Arbeloa isə bu rola uyğun obraz idi. Tanıdığımız, klubdan keçmiş, amma sözlərini ölçüb-biçən, hisslərini gizlədən biri. İlk mətbuat konfransı da buna uyğun keçdi. Qısa, şablon, emosiyasız. Sanki illərdir əzbərlənmiş Madrid manifestini oxuyurdu.
“Bu klub qazanmaq, yenə qazanmaq və bir daha qazanmaq üçündür. Bu tələblər bizi bura, bu kuboklarla dolu tarixə gətirən DNT-nin əksidir. Futbolçu olanda bu dəyərləri həmin paltardəyişmə otağındakı adamlardan öyrəndim. Onlar hələ də buradadır və əsas olan budur. Biz dünyadakı azarkeşləri həyəcanlandırmaq, kubok şkaflarını daha da doldurmaq istəyirik. Mənim işim budur və hər gün bunun üçün yaşayacağam,” – deyə o, açılış nitqində bildirdi.
Amma bir sual havada qaldı: bu təyinat nə qədərlikdir? Mövsümün sonuna qədər? Bir neçə həftəlik? Yoxsa klub onu uzunmüddətli layihənin mərkəzinə qoyub? Bu adam həqiqətən “Real Madrid”in gələcəyidirmi?
Arbeloa-nın cavabı pərdələri aralamadı: “Bu klubda 20 ildirəm və ‘Real Madrid’ nə qədər istəsə, burada olacağam. Bu mənim evimdir və həmişə belə qalacaq.”
Uğursuz start: Copa fiaskosu və La Liga-da sürüşmə
Yeni dövr isə fəlakətlə başladı. Arbeloa açıq şəkildə dedi ki, La Fábrica-da çalışdığı gənclərə birinci komandada şans verəcək. Copa del Rey-də ikinci liqa təmsilçisi “Albacete”yə qarşı səfər matçı bu plan üçün ideal sınaq meydanı kimi görünürdü. O, dörd futbolçuya debüt verdi. Nəticə? 3:2 məğlubiyyət, 94-cü dəqiqə qolu ilə.
La Liga da təsəlli olmadı. “Real Madrid” son üç ayda titulu addım-addım əldən verib. Komanda “Barcelona”dan doqquz xal geri qalır. Gələn ay keçiriləcək El Clásico-da qələbə belə, real mənzərəni ciddi dəyişmir – bu Madridin katalonları tutacağına inanmaq üçün əsaslar azdır.
Rəqəmlər də Arbeloa-nın gəlişini çətin müdafiə edir. Alonso-nun Klublararası Dünya Çempionatından yanvarın əvvəlinə qədər olan dönəmi: 34 oyun, 24 qələbə, 6 məğlubiyyət. “Real Madrid” standartına görə kifayət etməyən, amma faciəvi də olmayan statistika. PSG, Liverpool, Atlético Madrid, Celta Vigo, Barcelona və Man City-yə uduzmuşdu. Bunların heç biri klub üçün qəbuledilən deyil, xüsusən də Balaídos-da “Celta”ya məğlubiyyət. Anfield-də yenilgi və Supercopa finalında “Barça”ya uduzmaq isə ciddi zərbələr oldu.
Amma o məğlubiyyətlərin çoxu ya bərabər, ya da daha güclü rəqiblərə qarşı gəlmişdi. Arbeloa dövründə isə tablo daha xaotikdir: 20 oyun, 13 qələbə, 6 məğlubiyyət, 1 heç-heçə. Qələbə faizi Alonso-dan aşağıdır. Uduzulan rəqiblər – Bayern, Mallorca, Getafe, Osasuna, Benfica və yenə o lənətli “Albacete”.
Prinsiplərdən imtina: La Fábrica-dan 4-4-2 “bozluğuna”
Ən maraqlısı isə odur ki, hər iki məşqçi “Real Madrid”i fərqli cür idarə etməyə çalışdı. Alonso sistem adamı idi. Vinicius Jr ilə Kylian Mbappé-ni bir arada saxlamaq üçün bəzi xırda dəyişikliklər etsə də, müdafiə intizamından vaz keçmədi. Topa nəzarət, oyunun tempinə nəzarət, hər futbolçuya dəqiq tapşırıq – müasir məşqçi resepti. Axırda da onu işdən edən məhz bu inadkar sistemçilik oldu.
Arbeloa isə akademiyada tam əksinə, strukturlu, amma dinamik futbolla seçilirdi. O, 4-3-3-ə sadiq idi, topa sahib olmağı sevən, tempə nəzarət edən futbolçular yetişdirirdi. Məsələn, bu gün birinci komandaya yüksəlmiş Thiago Pitarch kimi. Onun komandaları topu istəyirdi, amma eyni zamanda sürətli oynayırdı. Riskə gedir, xətləri tez keçir, yenə də strukturdan qopmurdu.
Bu fəlsəfə isə birinci komandada çox tez yoxa çıxdı. Arbeloa 4-3-3-dən əl çəkdi, Carlo Ancelotti dövrünün “boğucu” 4-4-2-sinə bənzər bir sxemə keçdi. Sanki o, səssizcə etiraf etdi: “Real Madrid” tam mənada məşq oluna bilən komanda deyil, daha çox idarə olunmalı ulduzlar toplusudur. Burada çox sayda dünya səviyyəli futbolçu var və onları müəyyən dərəcədə ortaq ideyalara inandırmaq bəzən kifayət edir.
Bu qədər sərbəstlik isə hər zaman nəticə vermir. Son həftələrdə “Real Madrid” ağır, ideyasız görünür. Eyni hücum nümunələri təkrar-təkrar oynanır, amma rəqiblər artıq bu naxışı əzbərləyib. Geridə otururlar, Vinicius Jr-ə iki nəfərlə press edirlər, sonra isə əks-hücumla zərbə endirirlər. Mbappé-nin soyuq forması da tabloya təsir edir. Nəticə: Madrid həm proqnozlaşdırıla bilən, həm də döyülə bilən komandaya çevrilib.
Bayern dərsi və köhnə sehrə ümid
Bu mövsümün indiyə qədərki ən böyük sınağında – ötən həftəki 2:1-lik Bayern məğlubiyyətində – “Real Madrid” sadəcə olaraq əzildi. Bavariya təmsilçisi mərkəzi yarıb keçdi, bir saat ərzində hesabı üç-dördə çatdırmalı idi. Los Blancos-un bu dueldə hələ də sağ qalması, daha çox Vinicius-un sağ ayağının keyfiyyəti və Jude Bellingham-ın işgüzarlığının nəticəsidir.
Tanış ssenaridir. “Real Madrid” illərdir bu cür vəziyyətlərdən qayıdır. Çempionlar Liqası ətrafında yaradılan “aura” bəzən şişirdilmiş təsir bağışlaya bilər, amma inam, klub nişanına kor-koranə hörmət və bu formanın “gecə sehrinə” olan fanatik inanc onları dəfələrlə yarımfinala, finala daşıyıb.
Joselu-nun bir anda Harry Kane tipli “9 nömrə”yə çevrilməsi təkcə taktika ilə izah olunmur. 2022-ci ildə Liverpool-a qarşı finalda Thibaut Courtois-nın göstərdiyi möhtəşəm performans da eyni qəlibə sığmır. Rodrygo-nun, adətən başla vurmadığı halda, Man City-yə qarşı başla qol vurması – bu klubun öz içində çoxdan mifə çevrilmiş epizodlardandır.
Bayern ilə indiki duel də həmin kateqoriyaya düşür. Kağız üzərində “Real Madrid” müdafiədə, mərkəzdə və hücumda geri qalır. Arbeloa mətbuat konfransında açıq şəkildə dedi ki, keçən həftə göstərdiklərindən hər mövqedə daha yaxşı olmalıdırlar. Məhz belə şəraitdə Madrid gecələri yaranır. Bütün çətinliklər, sanki, eyni anda, eyni səhnədə toplaşıb.
Vinicius və Mbappé cümə günü “Girona” ilə heç-heçə oyununda zəif təsir bağışladılar. Formanı bərpa etmək üçün daha ideal səhnə ola bilərmi? Çempionlar Liqasının ən formda komandası hesab olunan Bayern-ə qarşı, 2:1-lik ilk oyun məğlubiyyətini çevirmək şansı. Arbeloa-nın özü də bilir ki, material var: “Real Madrid-in tarixi sabahkı kimi çətin sınaqları aşmaq üzərində qurulub.”
Madrid ədalətli deyil – Arbeloa üçün də olmayacaq
Reallıq isə amansızdır. Bütün məntiq deyir ki, “Real Madrid” bu oyunu uduzmalıdır. Bayern alovdadır. Harry Kane Ballon d’Or yarışında favorit kimi görünür. Madridlilər isə digər bütün turnirlərdən əlini üzüb, Çempionlar Liqasına, demək olar ki, son ümid kimi yapışıb.
Amma bu klubun tarixi göstərir: hər baş məşqçi, istisnasız olaraq, böyük Avropa gecələrində öz imzasını qoymağa məcburdur. Ancelotti kimi əfsanəvi ad belə, bir vaxtlar sual altına düşmüşdü, ta ki, həmin sehrli gecələri yenidən yaratmağa başlayana qədər. Arbeloa-nın da indi öz gecəsinə ehtiyacı var. Şərait? Düzgün qurulub.
O, mətbuatda doğru sözləri deyir. Prinsiplərini qurban verib, ulduzlara daha çox azadlıq tanıyan “vibes” məşqçisinə çevrilib. “İnanc”, “remontada”, “böyük oyunlarda özünü rahat hiss etmək” kimi ifadələrdən danışır. Qısası, klassik Madrid Çempionlar Liqası kitabçasını vərəq-vərəq tətbiq edir.
Fərq ondadır ki, ondan əvvəlkilər arxasına sığınacaq CV-yə malik idilər. Arbeloa-nın isə belə lüksü yoxdur. O, heç bir aydın zaman çərçivəsi olmadan, “klubu tanımaq”dan başqa ciddi üstünlüyü olmayan bir fiqur kimi bu alova atılıb. Bir məşqçidən işini qorumaq üçün möcüzə tələb etmək ədalətli deyil. Amma “Real Madrid” heç vaxt ədalətli olmayıb.
Bu dəfə isə məsələ daha açıqdır: bu, Arbeloa-nın “remontada”sı olmalıdır. Yoxsa onu saxlamaq üçün masanın üzərində ciddi səbəb qalmayacaq.




