Arsenalın UEFA Champions League-də Həyat Mübarizəsi
Arsenal üçün mövsüm sürətlə dağılır, amma bu həftə Londonun şimalında hələ də işıq yanır: ümid adı altında və turnir cədvəllərinin ən prestijlisində – UEFA Champions League-də. Mikel Artetanın komandası dörd oyundur yalnız bu arenada məğlubiyyətdən qaça bilib və indi bütün diqqətini yenidən buraya yönəltməyə məcburdur. Rəqib isə tanışdır – keçən həftə son dəqiqə zərbəsiylə diz çökdürdükləri Sporting CP.
Emirates Stadium çərşənbə günü axşamı yalnız bir oyuna deyil, mövsümün taleyinə şahidlik edə bilər.
Çempionluq təzyiqi fonunda Avropa gecəsi
Arsenal artıq hər iki yerli kubokdan – League Cup və FA Cup-dan – kənarlaşdırılıb. Çempionluq yarışı isə qəfil daralıb: yanvardan bəri ilk Premier League məğlubiyyəti həftəsonu gəldi, bir vaxtlar doqquz xalla idarə etdikləri fərq indi altı xala düşüb. Üstəlik, 2-ci yerdəki Manchester City bir oyunu ehtiyatda saxlayır və bazar günü birbaşa duel gözlənilir.
Bu fonu nəzərə alanda, bu gecəki qarşılaşma sadəcə bir 1/4 final cavab oyunu deyil. Bu, Artetanın risk hesablamasıdır. Komanda həm Champions League yarımfinalına (və ya daha irəliyə) qaça, həm də Premier League tacını əldən verə bilər. İki cəbhədə döyüşmək – indi artıq romantik hekayə yox, real təhlükədir.
Amma meydanda belə hesablamalar üçün yer yoxdur. Skor lövhəsində hər şey sadədir: Arsenal – Sporting Lisbon 0:0, ümumi hesabda 1:0. Bir qol fərqi, amma çox ağır gələn bir üstünlük.
Start heyətlər: Artetanın cəsarətli xətti
Arsenal oyuna belə çıxır:
- Raya – Mosquera, Saliba, Gabriel, Hincapie – Zubimendi, Rice, Eze – Madueke, Martinelli, Gyokeres.
Bu düzülüşdə xəttlər arasındakı niyyət aydındır. David Raya arxadan oyunu quran, riskli ötürmələrə hazır olan qapıçı rolundadır. Müdafiənin mərkəzində Saliba–Gabriel tandemi yenə sütun kimidir, kənarlarda Mosquera və Hincapie həm sürət, həm də topa sahib olma mərhələsində genişlik verməlidir.
Mərkəz xətti isə bu gecənin ritmini müəyyən edəcək: Zubimendi və Rice – balans, top qazanma, pressinqin başlanğıcı. Onların önündə Eze yaradıcı azadlıqla oynayır, xətlər arasındakı boşluqları tapmaq üçün. Kənarlarda Madueke və Martinelli, mərkəzdə isə Gyokeres – bu üçlükdən gözlənti sadədir: sürət, aqressivlik, cərimə meydanına davamlı qaçışlar.
Sporting CP isə belə cavab verir:
- Silva – Quaresma, Diomande, Inacio, Araujo – Hjulmand, Morita, Trincao – Catamo, Pote, Suarez.
Portuqaliya təmsilçisi beşli müdafiə xəttinə yaxın quruluşla başlayır. Quaresma, Diomande və Inacio mərkəzdə, Araujo isə cinahda həm müdafiə, həm də hücuma dəstək rolunu daşıyır. Mərkəzdə Hjulmand və Morita topa nəzarəti ələ almağa, ritmi yavaşlatmağa çalışacaq. Trincao, Catamo, Pote və Suarez isə keçid hücumlarında boşluqları cəzalandırmaq üçün gözləyir.
Səssiz tablo, gərgin dinamika
Oyunun gedişində qol hələ ki yoxdur. Skor: 0:0. Ümumi hesab: 1:0.
Kağız üzərində bu, sadə görünə bilər, amma meydanda hər toxunuşun arxasında təzyiq var. Arsenal üçün ikinci qol demək olar ki, biletin möhürlənməsi deməkdir. Sporting üçün isə tək bir epizod hər şeyi alt-üst edə bilər.
Silva qapıda hələlik tablonu dəyişdirən zərbə görməyib, amma Arsenalın ön xətti onu daim yoxlayır. Martinelli cinahda rəqib müdafiəçiləri üzərinə çəkir, Madueke fərdi reydlərlə boşluq açmağa çalışır, Gyokeres isə mərkəzdə dayanmadan hərəkətdədir, müdafiəçiləri özünə bağlayır.
Mərkəzdə Rice-in oyunu diqqət çəkir. O, həm top qazanır, həm də hücumu bir toxunuşla sürətləndirir. Zubimendi isə daha çox mövqe oyunu ilə balansı qoruyur, Eze isə cərimə meydanına yaxın zonalarda riskli ötürmələrə cəhd edir.
Sporting isə oyunu tam Arsenalın ixtiyarına buraxmır. Pote və Trincao arada bir Riyanın qapısına doğru iti reydlər edir, Catamo və Suarez cinahlardan boşluq axtarır. Bir qol onlara bəs edər ki, hər şey yenidən başlasın.
Qəribə sual: Çıxmaq, yoxsa çıxmamaq?
Bu oyunun ətrafında dolaşan ən maraqlı sual meydandakı 22 nəfərlə yox, klubun ümumi strategiyası ilə bağlıdır. Arsenal üçün Champions League-də irəliləmək nə qədər arzuolunandır, o qədər də risklidir.
Əgər komanda yarımfinala, bəlkə də finala qədər gedib, amma kuboku qaldıra bilməsə, üstəlik Premier League tacını da City-yə uduzsa, bu mövsüm necə xatırlanacaq? Avropada yenidən hörmət qazanan, amma həlledici anda yenə büdrəyən komanda kimi?
Arteta üçün ən pis ssenari məhz budur: iki cəbhədə sona qədər gedib, heç birini qazana bilməmək. Amma bu, eyni zamanda böyük klubların öhdəsinə götürdüyü riskdir. Bu səviyyədə heç kim özünü turnirdən “məqsədli şəkildə” kənarlaşdırmır. Arsenal meydanda olduğu müddətdə, bu suallar yalnız kənarda – tribunada, media otaqlarında, azarkeşlərin beynində dolaşacaq.
Heyət xəbərləri: İncə xətt üzərində
Arsenal üçün itkilər və sual işarələri də az deyil.
Mikel Merino ayaq zədəsinə görə oyunu buraxır. Bukayo Saka əzələ problemi səbəbilə şübhə altındadır, Martin Odegaard-ın durumu açıqlanmayan səbəbdən qeyri-müəyyəndir. Riccardo Calafiori zərbə alıb, Jurrien Timber isə yenə əzələ problemi ilə boğuşur. Bu siyahı Artetanı həm rotasiya, həm də risk arasında incə xəttdə saxlayır.
Sporting CP-də isə Nuno Santos hamstring zədəsi ilə sıradan çıxıb. Luis Guilherme-nin vəziyyəti açıqlanmayan səbəbdən qeyri-müəyyəndir, Fotis Ioannidis isə diz problemi ilə sual altındadır. Bu itkilər, xüsusən də hücum variantlarını məhdudlaşdırdığı üçün, qonaqların taktiki planını daha praqmatik etməyə məcbur edir.
Növbəti dayanacaq: Atletico Madrid
Bu duel bitən kimi, qalibin qarşısında yeni divar peyda olacaq – Atletico Madrid. Bu ad özü-özlüyündə ağır müdafiə, sıx struktur və psixoloji dözümlülük testi deməkdir. Arsenal üçün də, Sporting üçün də bu, tamamilə başqa tip mübarizə olacaq.
Amma əvvəlcə bu gecə var. Emirates-in işıqları altında, tablonun soyuq rəqəmləri ilə paltardəyişmə otağının isti, ağır havası arasında sıxışıb qalan bir klub. Bir tərəfdə Premier League çempionluğu arzusu, o biri tərəfdə Champions League-də tarix yazmaq şansı.
Arsenal bu ikisinin arasında nəyi seçməyəcək – onu meydandakı performansı göstərəcək. Çünki bu səviyyədə, əslində, seçim yoxdur: ya hər şeyi götürməyə gedirsən, ya da başqaları sənin yerinə yazır bu mövsümün tarixini.




