Arteta və Arsenal: Emirates-də 20 illik hədəf
Arsenal 2006-cı ildən bəri ilk dəfə Çempionlar Liqasının finalına bu qədər yaxın düşüb. Bir oyunun məsafəsində. Bir gecənin emosiyası, 20 ilin yükü.
Mikel Arteta isə bu yükdən qorxmur, əksinə onu silaha çevirir. İspan mütəxəssis komandadan yalnız qələbə yox, xarakter tələb edir: meydanda “canavara” çevrilmiş bir Arsenal.
Bir həftə əvvəl Madriddə 1:1. Nə tam üstünlük, nə də faciə. Sadəcə, qərarı London gecəsinə saxlayan, gərginliyi sonadək diri tutan nəticə.
Emirates-də qaynayan qazan
Bu mövsüm Emirates, Arsenal üçün sadəcə stadion deyil, qalaya çevrilib. Komanda evdə keçirdiyi altı Çempionlar Liqası oyunundan beşini qazanıb, cəmi üç qol buraxıb. Rəqiblər üçün burada nəfəs almaq belə çətinləşib.
Qrup mərhələsində Viktor Gyökeres-in dublyi ilə gələn 4:0-lıq qələbə hələ də yaddaşlardadır. Həmin axşam Atlético Madrid sanki özünü tapa bilməmişdi. Amma indi başqa mərhələdir, başqa təzyiqdir, üstəlik, bu dəfə qarşılarında “Barcelona-nı mübarizədən kənarlaşdıran” bir Atlético var. Arsenal bu yaddaşı unutmur, amma aldanmır da.
Emirates ətrafında isə artıq oyundan əvvəl mühit qurulub. Azarkeşlər komanda avtobusunu xüsusi qarşılayacaq, tribunalar isə klub tarixinin “ən böyük tifo”su ilə alışıb-yanacaq. Şərq tribunasından havaya qalxacaq həmin görüntü yalnız dekor deyil, mesajdır: bu klub yenidən Avropanın səhnə mərkəzinə qayıtmaq niyyətindədir.
“Gedib onu qapın”
Arteta sözünü gizlətmir, ritorikaya qaçmır. Oyunöncəsi çağırışı birbaşa idi:
“Gedib onu qapın. Belə bir fürsətin qarşısındasınızsa, deməli, çatdırmağa hazırsınız və komanda ilk dəqiqədən bunu almaq üçün gedəcək”.
Onun üçün indi texniki detallar qədər emosional vəziyyət də önəmlidir. Soyuq baş, amma alovlu ürək.
“Biz həmişə bu an üçün böyük emosional durumda olan futbolçulara ehtiyacımızdan danışmışıq. Çünki qalan hər şeyi bu müəyyənləşdirir və sabah üçün özümüzü çox yaxşı hiss edirik. Komandanın içində, azarkeşlərimizin arasında enerjini hiss edirəm. Bu, birlikdə yaşamaq istədiyimiz andır. Klub, komanda kimi 20 ildən sonra yenidən bu mövqeyə gəlmək üçün çox işlədik. Sabah istədiyimiz oyunu oynamağa və finala keçməyə bu qədər ac olmuşuq”.
Bu sözlər sadəcə motivasiya deyil, 2006-cı ilin kölgəsinə cavabdır. Arsène Wenger-in o finala apardığı, amma Barcelona qarşısında sonunu gətirə bilmədiyi komandanın izi hələ də klubun divarlarında qalır. Arteta həmin tarixi təkrarlamaq yox, tamamlayıb yenidən yazmaq istəyir.
Ondan Wenger-i həm Çempionlar Liqası finalına çıxarmaq, həm də bu mövsüm Premyer Liqanı qazanmaq baxımından təkrarlamaq barədə soruşanda cavab qısa oldu:
“Yeganə işim sabahkı oyuna mümkün qədər yaxşı hazırlaşmaqdır – oyunu, komandanı – və oraya canavar kimi çıxmağımız, anın dadını çıxarmağımız və bunun dalınca getməyimizdir”.
Kapitan geri dönür, ön xətt güclənir
Arsenal üçün kadr xəbərləri də Arteta-nın tonuna uyğundur: Martin Ødegaard Fulham üzərində qələbəni buraxdıqdan sonra bu oyuna qayıtmağa hazır görünür. Kapitanın geri dönüşü yalnız yaradıcılıq deyil, meydanın mərkəzində liderlik deməkdir.
Kai Havertz-in də iştirak edəcəyi gözlənilir. Alman futbolçunun son aylardakı forması, topla və topsuz oyundakı ağıllı hərəkətləri Arsenal-ın hücum planının mərkəzinə çevrilib. Bu cür axşamda belə fiqurların mövcudluğu fərqi müəyyən edə bilər.
Simeone-nin ironiyası və planına sadiqliyi
Rəqib cəbhədə isə hər zamankı kimi teatrın mərkəzində bir ad var: Diego Simeone. Argentinanın bu dəfə əsas mövzusu taktika yox, otel seçimi idi.
Atlético oktyabrda London səfərində Regent’s Park-dakı Marriott-da qalıb 4:0 hesabı ilə darmadağın olmuşdu. Bu dəfə isə komanda Shoreditch-dəki Courthouse Hotel-ə keçib. Bu dəyişiklik onun xurafata bağlılığı ilə əlaqələndirildi, amma Simeone bunu gülüşlə kənara itələdi:
“Otel daha ucuz idi, ona görə dəyişdik”, – deyə o, istehzalı şəkildə cavab verdi.
Bununla belə, meydan üçün ton tamamilə fərqlidir:
“Oktyabrla müqayisədə indi özümüzü daha yaxşı hiss edirik. Oyundan nə istədiyimiz baxımından özümüzə güvənirik, amma bu, yalnız bizdən asılı deyil. Nə etməli olduğumuz barədə əminik. Hansı plan seçiləcəksə, sona qədər onunla qalacağıq”.
Simeone-nin komandası adətən belə anlarda möhkəmlənir, oyunu ləngidir, ritmi pozur, rəqibi sinir oyununa çəkir. Arsenal-ın bu tələyə düşməməsi, oyunu öz sürətində saxlaması həyati olacaq.
Hakim kölgəsi və köhnə xatirələr
Birinci oyunda hər iki baş məşqçi hakimlikdən narazı qalmışdı. Qayıdış qarşılaşması öncəsi diqqətlər alman hakim Daniel Siebert-in təyinatına yönəldi. Simeone-dən bu barədə soruşanda o, sadəcə “yox” deməklə kifayətləndi. Heç bir şərh, heç bir polemika.
Statistika isə sakitcə danışır: Siebert Atlético-nun oyunlarını üç dəfə idarə edib, hamısı İngiltərə klublarına qarşı olub və heç birində Madrid təmsilçisi qələbə qazanmayıb. Bu, rəqəmlərdən ibarət kiçik detal kimi görünə bilər, amma bu səviyyədə hər xırdalıq psixoloji fonu dəyişdirir.
20 ilin sualı: bu dəfə sonadək gedəcəklərmi?
Emirates bu axşam yalnız bir oyuna yox, bir nəslin sualına ev sahibliyi edəcək: Arsenal yenidən Avropanın ən böyük səhnəsinə çıxa bilərmi?
Arteta “canavar” obrazı ilə komandasına meydanda emosional maska taxdırmaq istəyir. Simeone isə özünəməxsus soyuq qətiyyətlə planına sadiq qalmağa hazırdır.
Bir tərəfdə 20 illik həsrət, digər tərəfdə illərdir Avropanın nizamını poza bilən, Barcelona-nı yıxan, böyük axşamları sevən Atlético.
İndi sual təkdir: bu dəfə Arsenal həmin fürsəti doğrudan da “gedib qapacaq”, yoxsa bu gecə yenə Londonda yarımçıq qalan bir hekayənin növbəti fəslinə çevriləcək?
