Bolton şəhərində pley-off həyəcanı – 2001-in qəhrəmanı geri qayıdır
Bolton şəhərində pley-off qızdırması artıq küçələrdən hiss olunur. Klubun biletlə bağlı ilk günlərdə verdiyi rəqəmlər də bunu sübut edir: onlayn satış bazar ertəsi açılan kimi axına dözmək çətinləşib, ertəsi səhər kassaların önündə isə növbələr uzanıb gedib.
Bu həftə sonu isə iş yalnız bilet ovundan ibarət olmayacaq. Klub köhnə xatirələri dirildib, yeni uğura yol açmaq istəyir.
2001-in qəhrəmanı geri qayıdır
Şənbə axşamı FanZone-un qapıları saat 17:00-dan etibarən açılacaq və Bolton rəhbərliyi tribunadakı enerjini yüksəltmək üçün xüsusi qonaq gətirir. 2001-ci ildə Preston North End-ə qarşı Millennium Stadium-da 3:0 hesablı tarixi qələbədə üçüncü qolu vuran Ricardo Gardner azarkeşlərin qarşısına çıxacaq.
O, oyundan əvvəl azarkeşlərlə sual-cavab sessiyasında iştirak edəcək, həm də bu ilin sonuna planlaşdırılan xeyriyyə oyunu ilə bağlı son məlumatları paylaşacaq. Yəni, həmin gün stadion ətrafında təkcə indiki pley-off deyil, köhnə xatirələr, köhnə qəhrəmanlar da danışılacaq.
Bradford səfərinə dar pəncərə
Pley-off yarımfinalının səfər oyunu 14 may, cümə axşamı, saat 20:00-da Valley Parade-də keçiriləcək. Oraya bilet axtaran Bolton azarkeşlərini isə çox dar bir şans gözləyir. Səfər üçün ayrılan cəmi 2 179 yer var və bu biletlər cümə axşamı səhər saat 10:00-da satışa çıxarılacaq.
Bradford tərəfi artıq öz işini görüb. Onlara ayrılan 2 051 bilet ümumi mövsümlük sahiblərinə satışa çıxarılandan cəmi səkkiz dəqiqə sonra tükənib. Hətta bəzilərinin gecədən çadır qurub, səhər növbənin önündə olmaq üçün stadionun ətrafında gözlədiyi bildirilir. Bu, yarımfinalın nə qədər yüklü, nə qədər emosional keçəcəyinin ilk xəbəridir.
“Qazan” yenidən qaynaya bilərmi?
Bolton-un keçmiş hücumçusu, 1995-ci ildə Bruce Rioch-un rəhbərliyi altında pley-off qalibiyyətinin bir parçası olmuş John McGinlay üçün bu günlər tanış hissləri geri qaytarır. O, o illərdə Burnden Park-ın yarımfinalın cavab oyununda Wolves-a qarşı “ehtiras qazanı”na çevrilməsi üçün qəzet vasitəsilə azarkeşlərə etdiyi çağırışı xatırlayır.
İndi isə eyni alovu bu həftə sonu yenidən görmək istəyir. Onun fikrincə, Steven Schumacher-in komandası üçün start siqnalını məhz tribunalar verəcək.
McGinlay oyunun iki hissəli, taktiki mübarizə olacağını bilir: komandalar dəyişiklik edəcək, rəqib cavab verəcək, üstünlük dalğalanacaq. Amma bir həqiqəti vurğulayır – hər iki oyunda tribunalar Bolton-un arxasında olacaq. Bradford tərəfdarları da səfərdə səsini eşitdirəcək. Qalanı həmin gün kim daha çox “gələrsə”, onun olacaq.
O, köhnə nəticələrin bu mərhələdə heç bir dəyəri qalmadığını açıq deyir. Nə əvvəlki formada, nə də bir-birinə qarşı ötən oyunlarda. İndi və buradakı performans hər şeyi müəyyənləşdirəcək.
Bradford haqqında təsviri isə qısadır, amma kifayət qədər aydın: böyük, fiziki güclü, qüvvətli komanda. Xüsusən son üçdəlikdə ov edir, rəqibi cərimə meydançasına sıxır, orada müdafiə etməyə məcbur edir. Uzun atışlar, künc zərbələri, standart vəziyyətlər – hamısı təhlükə mənbəyidir və topu cərimə meydançasına göndərmək üçün keyfiyyətləri var.
Onun gözləntisi sadədir: “çox gözəl futbol oyunu”. İki böyük klub, iki böyük azarkeş ordusu, iki təsirli stadion. Gözləniləcək çox şey var, McGinlay isə artıq səbirsizdir.
Wembley dərsinin səsi
Bolton-un son pley-off macərası Wembley-də məyusluqla bitmişdi. Buna baxmayaraq, McGinlay həmin mövsüm Barnsley-yə qarşı yarımfinalda stadionda yaranan atmosferdən çox şeyi götürməyin mümkün olduğunu düşünür.
O, həmin gecəni stadionda gördüyü ən yaxşı atmosferlərdən biri kimi xatırlayır. Səs, coşğu, futbolçuların meydana çıxdığı an tribunaların yaratdığı dalğa – hamısı oyunun tonunu müəyyənləşdirib.
Bir detal xüsusilə diqqətini çəkib: azarkeşlər çox erkən yerlərini tutmuşdu. Komanda isinməyə çıxanda tribunalar demək olar ki, dolu idi. Bu, matç başlamadan əvvəl belə futbolçulara mesaj göndərir. Oyuna atılmaq, mübarizəyə girmək üçün səbirsizlik yaranır.
Barnsley-yə qarşı həmin gecənin son 20 dəqiqəsi əsəbləri gərmişdi. Komanda asılıb qalmışdı, amma tribunadakı səs onları sona qədər daşıdı. McGinlay hesab edir ki, bu dəstəyin real təsirini insanlar bəlkə də heç vaxt tam ölçə bilməyəcək. Onun arzusu sadədir: kaş azarkeşlər bir anlıq futbolçunun yerinə keçə, meydanda o enerjinin nə etdiyini hiss edə biləydi.
O, bunu təkrar-təkrar deməyin səbəbini də gizlətmir: bu həqiqətən fərq yaradır.
Yeni nəsil üçün açıq səhifə
McGinlay Bolton forması ilə üç dəfə yüksəliş sevincini yaşayıb. Bu təcrübə ona bir şeyi aydın göstərib: belə komandalar heç vaxt unudulmur.
O, bu günkü heyətin də klubun tarix kitabında öz bölməsini yazmaq gücündə olduğuna inanır. Bu cür komandaların adları illərlə xatırlanır, oyunçular hörmətlə qarşılanır, geri qayıdanda tribunalar onları alqışlayır. İndi isə növbə bu nəslin ola bilər.
Onun mesajı kəskin və aydındır: gəlin, öz tariximizi yazaq. Öz uğurumuzu. O, hazırkı heyətdə buna çatmaq üçün kifayət qədər istedad gördüyünü deyir və əsas şərti sadalayır – hamı bir yerdə olmalıdır. Azarkeş və futbolçu bir cərgədə dayanarsa, bu yolun sonu yenidən yüksəliş ola bilər.
İndi Bolton üçün məsələ təkcə taktika və standart vəziyyətlərin müdafiəsi deyil. Məsələ odur ki, şəhər, stadion, komanda bir daha pley-off səhnəsinə çıxıb səsindən, ehtirasından, inamından rəqibi silkələyə biləcəkmi?
