Callum McGregor-in qəzəbi: Celtic-in Avropa fəlakəti
Callum McGregor LASK qarşısında baş verən ağlasığmaz dağılmadan sonra həmkomandalarını “passiv” və “qorxmuş” adlandıranda, Celtic-in kürəyi yerə gəldiyi bir axşamın yeganə aydın, məntiqli cümləsini qurdu. Kapitanın “indi görəcəyik, kim nədən düzəlib” atmacası sadəcə emosional reaksiya deyildi, illərin yığılmış əsəbi idi.
O, Avropada çox şey görüb. Çox qaranlıq gecə, çox alçaldıcı məğlubiyyət, çox “harada səhv etdik?” sualı. Təxminən on ildir ki, Celtic-in ən yaxşı oyunçusudur, demək olar hər mövsüm meydandadır. Bu sabitlik ona saysız-kəsəsiz kuboklar qazandırıb, amma eyni zamanda saysız yaralar da vurub.
Bu dəfəki yara isə xüsusi ağırdır. 4:0-lıq ümumi hesab üstünlüyünü əldən vermək, hansı “Celtic fiaskosu” siyahısında hansı pilləyə düşür, mübahisə oluna bilər. Amma bir şey müzakirə mövzusu deyil: bu, tam təslimiyyət idi. LASK-ın fiziki gücü, istəyi və inamı qarşısında zəif, aciz bir çöküş.
McGregor komandasını 4:0 öndəykən “qorxmuş” adlandırdı. Hər hansı tənqidçi mətbuat nümayəndəsinin tapacağı ən sərt ifadədən də ağır bir damğa.
Köhnə yaralar, yeni zərbə
McGregor Avropa sınaqlarından dəfələrlə keçib. Ötən mövsüm Kairat Almaty qarşısında 210 dəqiqə qol vura bilməyən, sonra penaltilərdə beş zərbədən üçünü qaçıran Celtic-in içində də o vardı. Borussia Dortmund-dan 7:1, Atletico Madrid-dən 6:0, Champions League pley-off mərhələsində Midtjylland-a uduzmaq, Europa League-də Sparta Prague-dan ardıcıl iki dəfə 4:1 – hamısında o meydanda idi.
Daha əvvəllər Ferencvaros, AEK Athens, Cluj ilə pley-off fiaskoları, PSG-dən 7:1, Barcelona-dan 7:0 – medalları necə daşıyırsa, bu hesabların izlərini də elə daşıyır. Amma Linz axşamındakı qədər qaynayan, bu qədər içi yanan bir McGregor xatırlamaq çətindir.
O, qışqırmadı. Bu, onun üslubu deyil. Sakit danışdı və elə bu sakitlik sözlərini daha ağır, daha kəsərli etdi. Amma içində qəzəb qaynayırdı – daha bir erkən vida, həlledici anlarda çətinliyə tab gətirməyən, panikaya düşən komanda yoldaşları, hamının gözü qarşısında tapdanan peşəkar qürur.
İroniya ondadır ki, gecənin ilk qolunu da məhz McGregor vurdu. Rikoshetlə nəticələnən zərbə, ümumi hesabda 4:0. LASK oyuna yaxşı başlamışdı, amma bu qol sanki onların mədəsinə dəyən yumruq kimi görünürdü. Glasgoda imkanlar tapmışdılar, Linz-in ilk dəqiqələrində də şanslar qazandılar – amma tablodakı rəqəm 0:4 idi.
Bir komanda neçə zərbə ala bilər, döyüş ruhu sönmədən? Cavab, gözlənildiyindən çox imiş.
Dağılmanın anatomiyası
Celtic bu işdə köməkçi rolunu oynadı. Acı dərəcədə. Bir həftə əvvəl onların zərif qollarını, cəsarətli oyununu tərifləyirdik, üstəlik, bu gözəlliyin arxasında xarakter də olduğunu güman edirdik. Yanıldıq. Böyük səhv.
Benjamin Nygren-in gülünc dərəcədə məsuliyyətsiz ötürməsi LASK-ın gecənin ilk qoluna çevriləndə, ilk çatlar görünməyə başladı. Cəmi 32 dəqiqə keçmişdi, ümumi hesab 4:1 idi, amma Celtic rahat görünmürdü. Dəli səslənir, amma reallıq bu idi.
İkinci hissənin üçüncü dəqiqəsində yenə qol buraxdılar. Bu dəfə Auston Trusty səhvə yol verdi – asanlıqla itələndi, topu itirdi, hesab 4:2 oldu. Trusty zəif idi, amma tək deyildi. LASK bu zəif nöqtəni hiss edib, ora hücum etdi.
Ev sahiblərinin ikinci qolundan on dəqiqə sonra üçüncüsü gəldi. Artıq Celtic-in bir çox hissəsi açıq-aşkar qorxu rejiminə keçmişdi. Yavaş-yavaş baş verən ölüm sürət götürürdü.
Birinci oyunun qəhrəmanı Camilo Duran kölgəyə çevrildi. Kasper Hogh çox qaçdı, amma heç nə dəyişmədi. Ötürmələr pozuldu, hücumlar dağıldı, komanda istiqamətini itirdi. Hər şey parçalandı. Təzyiq artdıqca, Celtic-in halı fənər işığında donub qalan dovşana bənzədi – amma daha da çaşqın.
McGregor meydanda alovu söndürməyə çalışdı, amma alınmadı. Gərginliyi yara bilmədi.
O’Neill-in kabusu
Kənarda Martin O’Neill dayanmışdı, sanki birdən-birə yaşına on il əlavə olunmuşdu. Bu, onun üçün dəhşətli gecə idi. Sonradan özü dedi: karyerasının ən pis gecələrindən biri. Məsuliyyəti üzərinə götürdü, amma tək günahkar ola bilməzdi.
Axına qarşı durmaq üçün ehtiyat skamyasını boşaltdı. Beş dəyişiklik, 12 dəqiqə içində – çaşqınlıq içində edilən cəhdlər. Heç biri oyunun axarını dəyişmədi.
Celtic ikinci hissə boyu və əlavə vaxtda qapıya bircə dəfə də olsun dəqiq zərbə endirə bilmədi. Onların varlığı yalnız uçurumdan asılı qalan adamın varlığına bənzəyirdi – bilirsən ki, sonu birdir.
LASK-ın dördüncü qolu 90-cı dəqiqədə gəldi, amma çoxdan haqq etmişdilər. O ana qədər Celtic qapısına 33 zərbə vurmuşdular (sonda bu rəqəm 40-a çatdı). İlk oyunda da 20 zərbə. Bu, adi dönüş yox, tam meydan sulamaq idi.
Cameron Carter-Vickers bir ayağı ilə sürünürdü. Hogh da oxşar vəziyyətdə idi. Dalğa-dalğa gələn hücumların qarşısına Celtic Ralston, Dane Murray, Trusty və Liam Scales-dən ibarət müdafiə dördlüyü ilə çıxmağa çalışırdı.
Beşinci qol sanki rəhm zərbəsi idi. Yenə də Celtic oyunçusunun səhvi – yanlış anda, yanlış yerdə, yanlış qərar. Bu dəfə səhnədə Luke McCowan vardı. Nygren və Trusty-nin yanına daha bir ad yazıldı. Aciz, çıxışsız – və Champions League-dən kənarda.
Gecə yavaş-yavaş sona süründü. LASK altıncı qol üçün penalti qaçırdı. Sonra yaxın vaxtlara qədər St Mirren-in oyunçusu olan Miguel Freckleton Celtic cərimə meydançasına slalomvari reyd etdi və bir anlıq daha bir qola yaxınlaşdı.
Freckleton-un Avstriyadakı yeni başlanğıcına hörmətlə yanaşmaq olar, amma bu qədər qısa müddətdə bu dərəcədə “ciddi oyunçu” kimi görünməsi də çox şeyi deyir. Belə epizodlar bəzən bütün oyunun rəsmini çəkir.
Ambisiya sualı yenidən masada
O ana qədər Celtic tam xaos içində idi. Qorxudulmuş, gücdə uduzmuş, mübarizədə uduzmuş, oyunda uduzmuş. Bir həftə əvvəl Glasgoda gördüyümüz o axıcı, öldürücü komanda sadəcə optik illüziya imiş, psixoloji çatları gizlədən bir pərdə. 4:0-dan sonra belə dağılacaqlarını heç kim ağlına gətirməzdi. Amma onlar bunu bacardılar.
Məsələ təkcə bu oyunda deyil. Celtic-in Kieran Tierney üçün real səviyyəli ehtiyat sol cinah müdafiəçisi yoxdur. Bu, artıq acı həqiqətdir.
Meydanda fiziki gücə malik, meydanın mərkəzində sözünü deyən, boyu da, xarakteri də böyük olan bir futbolçuya ehtiyacları var. Avstriyada meydanda tapdalanan Celtic üçün bu tip oyunçu həyati vacib idi. Belə biri də yoxdur.
Yay transfer pəncərəsində pis iş görməyiblər, amma yetərli deyil. Üstəlik, ümumi mənzərədə transfer bazarında xalis gəlirdədirlər. Və indi klubun qapısında yenə eyni sual dayanır: ambisiya haradadır?
40 milyon funtluq oyunu Ralston, Murray, Trusty və Scales-dən ibarət müdafiə xətti ilə bitirirsənsə, klub olaraq öz işini lazımi səviyyədə görməmisən. O gecə heç kim işini görmədi – nə meydanda, nə də kənarda.
Bütün o əvvəlki ağır məğlubiyyətlər yalnız maliyyə itkisi deyildi. Özünü dəyərsiz hiss etmə, öz gücündən şübhə duyma da gətirirdi. Celtic ümid edirdi ki, artıq Champions League-də “yenidənqurma lövhəsi”ni arxada qoyub. Amma yenə eyni yerdədirlər – Kairat, Midtjylland, Ferencvaros, Cluj, AEK kimi adların vurduğu yaraların yanında indi daha biri dayanır.
Bu dəfə siyahıya əlavə olunan ad: LASK. Və sual indi budur – növbəti ad gəlməmişdən əvvəl nəhayət nəsə dəyişəcəkmi?
