Sabahın Old Trafford macərası: Unudulmaz anlar və dərslər

Futbol bəzən bir epizodun içində gizlənən “kaş ki” hekayəsidir. “Old Trafford”da 39-cu dəqiqədə Joy-Lance Mickels üçün elə bir an gəldi ki, həm hücumçunun, həm də “Sabah”ın yaddaşına uzun müddətlik sancı kimi həkk oluna bilər.

Azərbaycan çempionu Matheus Cunha-nın erkən qolu ilə geri düşmüşdü ki, Kaheem Parris topu “Manchester United”in qapısının uzaq dirəyinə doğru qaldırdı. Orada, tək və nəzarətsiz qalan Mickels üçün bu, qapıya bir addımlıqdan gələn qızıl fürsət idi. Top endi, 32 yaşlı forvardın zərbəsi isə əsəbi, tələsik və dəqiqlikdən uzaq alındı. Mərmi kimi qapıya yox, ümidləri yaralayan şəkildə kənara getdi.

“Sabah” ehtiyat skamyasından ümidsiz baxışlar, tribunadakı azsaylı, amma səsli azarkeşlərdən eyni anda qopmuş ah səsləri. Hamının beynində eyni fikir: bu, oyuna qayıtmaq üçün yeganə real şans idi. Elə belə də oldu. Valdas Dambrauskasın dinamik, intizamlı komandası sonadək dirənsə də, “United” sürəti artırdı və axırda tablodakı 4:0 hesabı bu gecənin rəsmi hökmünə çevrildi.

Masazırdan “Old Trafford”a uzanan yol

Nəticə gözlənilən idi, amma hekayənin dəyəri hesabda yox, marşrutda gizlənmişdi. Təxminən 500 nəfərlik “Sabah” azarkeşi, klubun cəmi doqquzillik tarixində ən böyük gecəyə şahid olmaq üçün bu əfsanəvi arenaya toplaşmışdı. Çempionlar Liqasının qrup mərhələsinə gedən yol 7 iyulda başlamışdı – həmin gün Argentina dünya çempionatının 1/4 finalında Misiri mübarizədən kənarlaşdırırdı. O vaxtdan bəri dörd iki oyunlu mərhələ, The New Saints, Kuopio, Aarhus və Hapoel Be’er Sheva kimi rəqiblərin sıradan çıxarılması və nəhayət, Masazırdan “Old Trafford”a qədər uzanan nağılvari səyahət.

Masazır – Bakının yaxınlığında, təxminən 19 min nəfərlik kiçik bir qəsəbə. 2017-ci ilin sentyabrında daşınmaz əmlak sahəsində fəaliyyət göstərən Yaqub Hüseynovun yaratdığı klub ötən mövsüm tarixində ilk dəfə ölkə çempionu oldu. Dambrauskasın gəlişi ilə “bayquşlar” həm Premyer Liqanı, həm də kuboku qazandı. Litvalı mütəxəssisin hekayəsi bu qarşılaşmaya qədər çox danışılmışdı: 2002-ci ildə vətənində “Six Zeros – A Million” adlı intellektual oyunda qazandığı 725 funtu illərdir arzuladığı məşqçilik karyerasına sərmayə qoyması və bu qərarın onu nəhayət Çempionlar Liqasının qrupuna qədər gətirməsi.

İndi isə sual başqa idi: 49 yaşlı məşqçinin komandası “United” kimi nəhəngin qarşısında nə göstərəcək?

Katedralda ilk addımlar və Carrick-in cavabı

Oyunöncəsi “Old Trafford”un yaşıl örtüyünə çıxan “Sabah” futbolçuları arenanın miqyasını gözləri ilə ölçməyə çalışırdı. Bu, yalnız stadion yox, futbolun minlərlə hekayə yığılmış məbədi idi.

Michael Carrick isə romantikaya yer buraxmayan heyət seçimi ilə mesaj verdi. Meydana çıxan “United” onbirliyində Youri Tielemans, Kobbie Mainoo, Cunha, Bruno Fernandes və Bryan Mbeumo kimi adlar ön xəttin beş əsas sütununu təşkil edirdi. Marcus Rashford bu dəfə ehtiyatda qaldı, hücumun mərkəzində isə bu mövsüm ilk dəfə start heyətinə yazılan Benjamin Sesko oynayırdı.

“Sabah”ın ön xəttində isə bu ilin əvvəlində Ruanda millisində debüt edən və 19 qolla komandasını Misli Premyer Liqasının ilk çempionluğuna daşıyan Mickels dayanmışdı. Özünü açıq-aşkar “United” azarkeşi kimi təqdim edən hücumçu üçün bu meydan uşaqlıq xəyalı idi. Elə bəlkə də buna görə, həmin o 39-cu dəqiqədə sinir sistemi tab gətirmədi.

Amma həmin an gələnə qədər “Sabah” kifayət qədər yetkin təsir bağışlayırdı. İlk 27 dəqiqə ərzində Dambrauskasın aqressiv pressinq planı işləyirdi. Qonaqlar meydanın ön hissəsində cəsarətlə basır, meydan sahiblərinə cərimə meydançasına rahat daxil olmaq imkanı vermirdi. “United” yalnız epizodik reydlərlə təhlükə yarada bilirdi.

Cunha-nın soyuqqanlılığı, “Sabah”ın kəskinlik çatışmazlığı

Qonaqların hücum potensialı da tam yox deyildi. Mickels, mərkəzdə zərif hərəkətləri ilə seçilən “altı nömrə” Ivan Lepinjica və sağ cinahda sürətini göstərən Parris “Sabah”ın irəlidəki üçlüyünə dişlik qatırdı. Amma son toxunuş, son qərar, son zərbə – hamısı bir az yarımçıq qalırdı. Mickels-in qaçırdığı epizod bu çatışmazlığın ən sərt nümunəsi idi.

Əks qapıda isə eyni məsafədən fərqli soyuqqanlılıq nümayiş etdirildi. Patrick Dorgu sol cinahdan cərimə meydançasına asma göndərdi, Cunha isə yaxın məsafədən fürsəti əldən vermədi. Zərbəsi qapıçı üçün şans qoymadı. “United” ilk ciddi imkanda hesabı açdı, Azərbaycan çempionu isə eyni dəqiqliyi tapa bilmədi.

Buradan sonra “Sabah”ın vəzifəsi sadə görünürdü, amma çox çətin idi: sınmamaq, oyundan düşməmək və inamı qorumaq. Dambrauskasın komandası bunu bacarırdı. Ta ki, 42-ci dəqiqəyə qədər.

Tielemans – Bruno xətti və dərs kimi 3 dəqiqə

Hesabdakı fərq hələ minimal idi ki, “United”in texniki keyfiyyəti öz sözünü dedi. Youri Tielemans mərkəzdə boşluğu gördü, Bruno Fernandes-ə elə ötürmə verdi ki, “Sabah” müdafiə xətti bir anda yarıldı. Portuqaliyalı yarımmüdafiəçi Stas Pokatilovla təkbətək qaldı və Azərbaycan çempionunun qazaxıstanlı kapitanını mərkəzə zərbə ilə məğlub etdi.

Bu zərbədən “Sabah” hələ özünə gəlməmişdi ki, daha bir zərbə gəldi. Cəmi bir neçə dəqiqə sonra Benjamin Sesko topu qəbul etdi, Pokatilovu ustalıqla aldadıb yanından keçdi və boş qapıya vurdu. İlk turdan 3:0, meydanın sahibinin xeyrinə və demək olar ki, hər şeyin həll olunduğu an.

Sesko üçün bu qol şəxsi döyüşdə böyük qələbə idi. Uzun müddətdir “əvəzetmə super silahı” kimi qəbul edilən 23 yaşlı hücumçu bazar günü “Everton”la 2:2 hesablı oyunda 70-ci dəqiqədə meydana çıxıb fərqlənmişdi. İndi isə start heyətində şans alıb yenə qol vurdu. Bazar günü keçiriləcək 199-cu şəhər derbisində – “Manchester City” ilə görüşdə – start heyətində yerini qorumaq üçün kifayət qədər güclü arqument topladı.

İkinci hissənin səhvi və geniş panoram

Fasilədən sonra hesab dəyişsə də, oyunun taleyi artıq bəlliydi. Lisandro Martínez hesabı 4:0 etdi. Bu dəfə “Sabah” müdafiəsində anlaşılmazlıq, qapı xəttində isə Pokatilovun topun harada olduğunu tam dərk etməməsi diqqət çəkdi. Qısa, amma ağır bir an. Qapıçı üçün də, komanda üçün də.

Dambrauskas və futbolçuları üçün bu epizodlar əlbəttə ki, məyusedici idi. Amma kameranı bir az geri çəkəndə mənzərə fərqlənir. Bu, yalnız ağır məğlubiyyət deyil, həm də böyük bir təcrübə idi. Çempionlar Liqasındakı macəra burada bitmir, əksinə, indi daha da sərtləşir. Qarşıda Slavia Prague, Borussia Dortmund, Viking, Barcelona, Villarreal, Napoli və Arsenal kimi adlarla dolu qrup marşrutu dayanır.

Litvalı baş məşqçi oyundan sonra açıq danışdı: “Hamımız evə gedib düşünəcəyik ki, bir az da yaxşı oynaya bilərdik – xüsusən də nəticə baxımından. Bəlkə də kifayət qədər cəsarətli olmadıq, xüsusən də arxa xətdən oyunu qurmaqda. Qorxmurduq, amma bəlkə də rəqibi həddindən artıq yüksək qiymətləndirdik. Meydana çıxan 16 futbolçudan yalnız biri – Veljko Simić – bu səviyyədə əvvəllər oynamışdı”.

Bu sözlər təkcə bir gecənin izahı deyil, həm də gələn günlərin istiqamətidir. “Sabah” artıq “Old Trafford”u görüb. İndi sual başqadır: bu təcrübə onları geri çəkəcək, yoxsa Masazırdan çıxan bu hekayəni Avropanın qalan şəhərlərində daha da cəsarətli davam etdirməyə vadar edəcək?